Utanma yoksa...

Paul Spielberg "Bir insanda utanma yoksa, ondan korkun" der; S. Dumont da "Utanma duygusu olmayanın yüzü kızarmaz. Çünkü, yüzü kızarmak da bir erdemdir..."

Ben de diyorum ki, boşverin onu bunu da, ünlü TÜSİAD üyesi genel yayın yönetmeninin yaptığı "ara rejim" çağrısını duydunuz mu?

Ben bu sabah duydum.

(Ayıptır söylemesi, üç gündür elime gazete almıyorum. Televizyon izlemiyorum. İnternete girmiyorum. Ne yapıyorum? Kitap okuyorum. Beşir Ayvazoğlu''nun "Ahmet Haşim"iyle Salinger''ın "Franny ve Zooey"ini nihayet devirdim, ama, büyük ustanın "Yükseltin Tavan Kirişini" akamete uğradı.)

Şaşırmadım.

Sevindim bile...

"Türkiye''nin geleceği yalnızca hukuktan mı ibarettir?" diye yazmış, yazabilmiş birininn "demokratik parlamenter" çözümlere yatması üzerdi beni.

Olay ne?

Daha çok sağduyulu çıkışlarıyla tanıdığımız bir köşe yazarı (Serdar Turgut), "Memleketin içinde bulunduğu ahvali" gözeterek bir "teknokratlar hükümeti" çağrısında bulunuyor.

Bizim TÜSİAD üyesi de, balıklama atlıyor teklifin üzerine...

Ceffelkalem...

"Serdar haklı... Bir teknokratlar hükümeti gerekebilir..."

Serdar''dır, şeytana uymuştur. Ya da, "halk dalkavukluğu" olarak tebarüz eden o bildik "tutum"dan sıtkı sıyrılmıştır da, "çözüm halktadır" diyen "iki yüzlü aydın tavrı"na dokundurmak istiyordur.

Dokundurmuş da nitekim:

"Son birkaç gündür çözüm halktadır, halka güvenin yazıları çıkmaya başladı. Bu yazıları yazanları şimdi ben bir bara davet etsem, iki kadeh içsek, hemen halka sövmeye başlarlar. Halkın ne kadar cahil, faşist eğilimli, üçkağıtçı olduğunu anlatırlar. Sonra iş sabah yazı yazmaya gelince demokrat kesilirler, çözüm halktadır, diye yazarlar. Hangi halkta? Hangi çözüm? Bu ne ikiyüzlülük? Bırakın bu lafları ve halka kendinde olmayan vasıflar yüklemeyin...."

Serdar Turgut''un konsepti farklı, gördüğünüz gibi.

Ama bu, TÜSİAD üyesi genel yayın yönetmeni için bir şey ifade etmiyor.

"Bir teknokratlar hükümeti gerekebilir..."

Halihazırda idrak ettiğimiz nedir acaba?

Bir yarı-teknokratlar hükümeti değil mi?

Üstelik, uyguladığı ekonomik program bir yıl öncesine kadar medya çoğunluğu tarafından desteklenen bir hükümet...

Murat Yetkin''in de belirttiği gibi, "Serdar''ınki yalnızca bir umutsuzluk ve güvensizlik krizinden kaynaklanan" bir teklif, fazla ciddiye almamak lazım.

Ama, varlıklarını, konumlarını, zenginliklerini hukuk dışı (özellikle de parlamento dışı) siyasî gelişmelere borçlu kimseler sözkonusu olunca, işin rengi değişiyor.

Hele, idrak ettiğimiz sürecin mimarıysa bunlar ve "Gerekirse silah bile kullanırız", "Topyekün savaş" manşetleriyle, "Özlenen Türkiye"nin oluşmasında katkıda bulunmuşlarsa...

10 Temmuz tarihli yazımda, "Hayrola, yeni bir hareket mi var?" diye yazmıştım.

Varmış ki, sökün ediverdiler.

Her dönemde vardır aslında bunlar.

Dar zamanlar için mutlaka bir kat haki urba, bir çift postal bulundururlar gardroplarında. Kriz başgösterince de postal-kasatura, şallak mallak çıkarlar ortaya.

Hükümet yıkar, hükümet kurarlar.

Sonra da utanmadan, "Ne yani, Türkiye''nin geleceği yalnızca hukuktan ve parlamentodan mı ibarettir?" diye sorarlar.