CHP ile ben"zeşmek...

Çok satan gazetenin birinde çıkan bir kitap reklamı. Oldukça iddialı bir cümleyle sunulmuştu.

Diyor ki; “Yaşadığımız zamanın aynasında hayata, ölüme, geçmişe ve geleceğe dair bilgece cevaplar…”

Başka yazarları bilmem ama ben bu kitabın ve yazarının abartıldığını düşündüm.

Hatta biraz da utandım, mahcup oldum…

Bir adam hayata, ölüme, geçmişe ve geleceğe dair sorulara bilgece cevaplar verecek…

Çok zor, neredeyse mümkün değil…

Bu olsa olsa yazarın ukalalığının, hayata, ölüme, geçmişe ve geleceğe yabancılaşmasının neticesidir.

Sorunumuz da zaten fikrimizde, vicdanımızda, duygu ve düşüncemizde hep “olduğumuzdan fazla” görünmek değil mi?

Neysek oyuz ve bu gerçeği değiştiremeyiz.

Hayat ve içindekiler gerçeği sürekli deşifre etmiyor mu?

Halimiz ortada, nereden bakarsanız bakın görünen bir insanlık halidir.

Bilgelik o kitabın yazarında yok.

Bilin ki bilgece cevaplar da yok kitap içinde...

Nereden mi biliyorum;

Çünkü kitabın adı İnsanlık Hali, yazar hanesinde de adım geçiyor…

Peki kitap olmaya değer ne var derseniz, bunu için kısa bir cümlem var;

Kendi halinde, iddiasız, mütevazı bir çalışma. Derinliği olmasa da metinlerin kitap hüviyetine kavuşmasının tek nedeni samimiyetidir.

İnsan yapıp ettiklerinin eseri.

Hayat devam ediyor ve “iş soruları” insanı inşa etmeye yetmiyor. Hareket halinde de olsak, kalıcı soruların peşine düşmek gerekiyor.

Seyahat halinde olan insanın, işittiği, gördüğü, sezdiği, dokunup bıraktığı, algıladığı, öğrendiği insanlık hallerini, yani hayatı, ölümü, geçmişi ve geleceği biriktirme, olup biteni anlama ve sonunda duyarlı, tutarlı bir tavır geliştirme çabasıdır.

Bilgelik değil, insani bir çaba içinde olma gayreti…

Bu ilandan duyduğum mahcubiyete tanık olan bir dost “bu sana bir ödevdir, demek ki bilge olmak zorundasın” dedi.

Hüsnü zannın sınırı yok.

Mantıklı bir cevap ama olacak şey değil…

İnsan bilir kendi kıvamının nelere müsait olduğunu.

Acilen kendimi tekzip etmem lazım...

İnsanı kandırarak nereye varabilirim ki?

Tanıdığım bilge insanlar var, bu çerçevede okuduğum metinler var. Bildiğim şu ki; bilgeliğin “bu hal” olmadığını, bilgece cevapların da “bu cevaplar” olmadığını biliyorum ama bilgeliğin ne olduğunu tam bilmiyorum.

Nasıl benden bilge olmazsa CHP''den de demokratik yollarla bir iktidar partisi çıkmaz.

Ben ve CHP.

Benim İnsanlık Hali''min boyunu aşan reklam cümlesi ile CHP''nin siyaset sahnesindeki imajı akıbet olarak oldukça benzeşiyorlar.

Ortada hak edilmemiş bir durum var.

Gerçek, halle mutabık değil.

Hayat, ölüm, geçmiş ve gelecek olgusu kurumlar için de geçerli.

Yaşanmışlık kimi insanları tüketir, geriye, zamanın ruhuna kalıcı bir insanlık hali düşmez, kimi kurumlar da insanın izinde gider, zamanla kaybolur, anlamını yitirir, değersizleşir, sözü, sesi, görüntüsü, duruşu, düşüncesi eskir ve an gelir susar, ya devlet mezarlığına gömülür ya da tarihin çöplüğüne dökülür.

CHP, bir “insanlık hali” olarak başarısızlıkla zorunla hale gelen bir abartıyı çağrıştırıyor.

Kişiler olduklarından farklı davranıyorlar.

Baykal torunuyla bayram namazına gidiyor, Mescidi Aksa da öğlen namazı kılıyor da Türkiye''de partisi din ve dindarlarla sorunlu olmaktan neredeyse haz duyuyor.

Sol dünyada değişimi savunurken, bizde solu işgal eden CHP önce solu yok ediyor, ardından da devleti hantallaştırıyor, hepimizin yükünü ağırlaştırıyor.

Statükocu bir hal onlarınki.

Darbeyle siyaset yasağına uğrayan Baykal, her nedense hiç darbe yememiş gibi davranıyor, partisi ve kendisi fikri ve zihni olarak darbeci biliniyor.

Halksız bir parti CHP.

Hak etmediği bir güce sahip.

Bizim sahibimizmiş gibi davranıyorlar.

Baykal''ın Ankara sokaklarını süsleyen resminin altında “ya göründüğün gibi ol, ya olduğun gibi görün” yazsa da onlar ne göründükleri gibiler, ne de oldukları gibiler.

CHP geniş kitleleri temsil eden bir parti değil, statükodan yana bir ideoloji partisidir.

CHP aynı zamanda bir öfke partisidir.

Vizyonu olmayan, sevgiden yana nasibini yitirmiş bir öfke partisi…

CHP''nin politikaları içeride Türkiye''yi yoruyor, dışarıda zor durumda bırakıyor.

Sorunların varlığından beslenen, sorunların çokluğundan güç alan bir parti.

Gönülden düşmüş bir parti, salonlarda sürünüyor.

Elde kalan bir salon partisidir.

CHP insanların içine doğru yolculuk yapmalı, devlete doğru değil.

CHP insanlaşmalı ve insana yönelmeli.

Bir parti ya bir değer “üretmeli” ya da üretilmiş değerleri muhafaza etmeli.

Üretmeyenler hızla tüketirler ki, toplumla ve toplumun değerleriyle kavgalı, kim devlet kurumların arkasına almış, “tehdit” siyaseti yaparak kendi olmaktan vazgeçmiş CHP''de işlevsiz siyasetle, siyaset dışı unsurların taşıyıcılığına kanaat getirmiş.

CHP halkın partisi değil, bir örgüt partisidir. Vaatleri kitlelere değil, parti içi örgütsel yapıyadır.

Elbette öteki partilerde de “darbeci”, darbe sever birkaç siyasi çürük elma yok değil, fakat her darbeye sevinen siyasi parti kadroları yoğunlaşmış olarak sadece CHP''de var.

Bunlar darbeden başka yolla iktidara gelemeyeceklerinin o kadar farkındalar ki, darbe için her fırsatı sonuna kadar değerlendiriyorlar.

Darbenin yılmaz savunucuları darbe siyasetleriyle CHP''yi siyaset sahnesinden indiriyorlar.

Siyasetin itibar kaybetmiş bir CHP var karşımızda.

Bunlar her seçimde milletten aldıkları öldürücü darbenin farkında değiller.

Aymazlığın bu kadarı ancak CHP''de görülüyor.

CHP''ye bir bilge lazım…

İçinde olursa CHP''yi değiştirmeli, dışında olursa CHP''nin hazin halini açıklamalı…

Benim İnsanlık hali''nin kitap olarak belirmesinde “samimiyet” güçlü bir referans noktası olarak vardı.

Peki CHP''nin siyasi parti olmasındaki referans noktası nedir?

Devlet mi, statüko mu, darbe kültürü mü, solun işgal altında olması mı, “önemliler” ile “değerliler” dengesinin bir şekilde CHP lehine kurulmuş olası mı?

Farkında mısınız, CHP tükeniyor, dibe vurmak üzere, ürettiği gerilim politikalarını satın alan kesimler bıkkınlık yaşıyorlar.

Devrimci ve öncü yeteneklerini yitirmiş bir CHP''nin ne kurultayları ne de liderliğini kimin yapacağı artık toplumun merak ve ilgi alanında değil.

Bir insanlık hali olarak soruyoruz; CHP''nin gizli görevi Türkiye''de solun tasfiyesi miydi acaba?

“Gizlilik” biraz fazla kaldı, her şey o kadar açık ki!..

Şimdi ikinci büyük görevi de “siyasetin çözüm olmaktan çıkartılıp, Türkiye''den silinmesiyle” mi ilgili?

Kimi görgüsüz zenginlerin şımarık çocukları gibi, darbeye çanak tutan CHP''de siyasi alanı tahrip ederken “devletin şımarık çocuğu” rolünü oynuyor.

CHP''de sanki “Devlet olduk, iktidarı ne yapalım ki” düşüncesi hakim.

CHP''nin her şeye cevabı var, ama o cevaplar artık kimseyi ilgilendirmiyor.

İtibarını kaybeden insan da, itibarın kaybeden kurumlar da artık kaybedecek başka bir şey bulamıyorlar.

Hayatta son kaybedilecek şey itibardır.

Ne yazı ki CHP''nin hali bu...

Partiler şımarsa da yazarlar şımarmamalı…

Ne demişler, “insanı yaşat ki devlet yaşasın…”

CHP içindeki insanı öldürdüğü gün kaybetti…

Bugün için slogan “Statükoyu yaşat ki CHP yaşasın”a dönüştü…

Hak edilmiş ve hak edilmemiş durumlar iç içe…

CHP''den vazgeçilmişlik var…

Benden ise hiç değilse beklenti var…

İnsan her yerde utanmasını bilmeli biraz…

Keşke CHP''nin insana, topluma, geleceğe dair söyleyeceği “değerli” birkaç sözü olabilseydi…

Kurultay coşkusu, CHP''deki ''ölüm yürüyüşüne'' çare olamıyor…