"İrtica" abdestin neresinde...

Türkiye gerçekten tuhaf bir ülke… Bu ülkede ''irtica''nın bile mevsimi vardır. Özellikle Ramazan ayı ile birlikte, Türkiye''nin önemli medya kuruluşları, gazeteler, televizyonlar ''irtica pususu''na yatarlar. Mesela, az da olsa yazdan kalma günlerin yaşandığı şu günlerde, farzedelim ki penceresi açık kalmış bir camiden çıkan bir kelebek şehrin mutena semtlerine doğru uçuyor… Türk medyası, hemen harekete geçer ve bu durumun ''irticai'' bir kalkışmanın işareti olup olmadığını araştırır…

Türkiye, 70 milyonluk büyük bir ülke. Dolayısıyla, ülkenin değişik bölgelerinde her gün yüzlerce, binlerce olay olmakta hatta cinayetler işlenmektedir. Kısacası, hayatın doğal döngüsü içinde zaman zaman hepimizi mutsuz eden, üzen ve hüzünlendiren olaylar yaşanmaktadır.

Ama hiçbirimiz, ülkenin herhangi bir köşesinde meydana gelen sıradan bir bıçaklama olayının ''irtica''dan kaynaklandığını düşünmeyiz. En azından, normal olarak böyle bir ''ön yargı'' içinde olmayız.

Ancak, Türk basınının bu konuda inanılmaz maharetleri vardır!.. Mesela, Ramazan''da içkili bir adam bıçaklanmışsa, bu işin arka planında kesinlikle ''irticai'' bir durum söz konusudur. Gecenin beşinde nara atan, toplumu rahatsız eden bir adama yan bakmanın, kaş çatmanın bile Türk basınının ''irtica sözlüğü''nde bir yeri vardır. Dolayısıyla, ''kaş çatan'' bütün irticacılarla mücadele edilmelidir.

Kısacası, bütün gönüllü ''irtica avcıları'', istedikleri her olaydan ve durumdan istedikleri şiddette irtica üretmekte özgürdür. ''1960''lardan bu yana, ''cemaatler'' ve ''tarikat'' olgusu, inanan insanlar üzerinde hep bir ''tehdit'' olarak kullanılmıştır. Son günlerde, İsmailağa Camii''nde işlenen cinayet bağlamında sürdürülen cemaatlere yönelik ''sürek avı'' da bu sürecin devamı niteliğindedir. Evet ortada bir adli vak''a var ve yargı gerekeni yapacaktır. Ancak kimsenin, hukuka ve demokrasiye tahammülü olmadığı için, ''irtica goygoyculuğu'' yapmak makbul ve muteber bir iş haline gelmiş bulunmaktadır.

28 Şubat sürecinde, Müslüm Gündüz ve Fadime Şahinler üzerinden icra edilen ''irtica mevsimi'', şimdilerde daha değişik enstrümanlar kullanılarak icra edilmektedir. İrtica ile ilgili argüman sıkıntısı çekildiği durumlarda, Türk medyası işi ''namaz'' ve abdest''e kadar indirgeyerek, ''irtica mevsimi''nin ruhuna uygun kışkırtmalarla durumu idare etmektedir.

Mesela, Milli Eğitim Bakanlığı''nın ortaöğretimde okuttuğu ''Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi'' kitabındaki ''abdest almanın insan sağlığına faydası vardır'' cümlesi, ülkede irticanın alıp başını gittiğinin göstergesi olarak lanse edilebilmektedir.

Eğer Müslüman bir ülkede, ''abdestin faziletleri'' bir ''irtica'' göstergesi olarak sunulabiliyorsa, o ülkenin ''medya hafızası''nda bir arıza var demektir. Oysa kitaptaki bilgiler, Alman bilim adamı Dr. Elbert Schalle''nin (Başarılı Tedavi “Die Kneippkurer)” adlı eserinden alıntılanmıştır.

Schalle''nin eserinden yapılan alıntı aynen şöyle: “Abdest almanın insan sağlığına birçok katkısı vardır. Abdest alırken kullanılan su sayesinde kan dolaşımı hızlanır, alyuvar sayısı çoğalır. Solunum hareketlenir. Alınan oksijen miktarı artar. Sinirler sakinleşir, ferahlar, kalbin yükü hafifler, tansiyon normalleşir.”

Allahaşkına, ''irtica'' bu cümlenin neresinde? Farzedelim ki, bilimsel olarak bu cümlenin bir değeri yok, olabilir… Bu dünyada, hiçbir şey bilmeseniz, okuma yazmanız bile olmasa, bir insanın günde beş vakit abdest almasının hijyenik anlamda güzel bir iş yaptığını söyleyebilirsiniz. Bunu söylemek için bilim adamı ya da Diyanet İşleri Başkanı olmanıza gerek yok. Boşuna uğraşıyorlar, temizlikten ''irtica'' çıkmaz.

Ancak, bu benzer durumlarda dikkat ediyorum, Diyanet İşleri Başkanlığı hiçbir ciddi ''tavır'' ortaya koymuyor. Hatta bu irtica kampanyalarını yürütenler, Diyanet''in de kendileriyle aynı görüşte olduğunu manşetlere taşıyorlar. Sanki Diyanet daha çok, durumu idare ediyor ve de ''nabza göre şerbet verme''ye özen gösteriyor…