Adalet ne o halde?

Hz. Ömer (r. a.)''i çok severiz. Ne zaman ''adaletli olmaya dair'' bir şeyler anlatmak istesek, bulunduğumuz mecliste herkesin bildiğini umursamadan, Hz. Ömer''i anlatırız. Hele o ''devletin mumunu söndürüp kendi mumunu yakması'' yok mu, hem dinlerken hem de anlatırken bayılırız.

Sonra da sanki onları söyleyen başkasıymış gibi, birini telefonla arayacağımız zaman özellikle işyerinin telefonlarını kullanırız. Resmî görevliysek devlete, özel şirkette çalışıyorsak patrona yazılan telefon görüşmelerimizi uzatır, uzatır, uzatırız.

Soran olursa, -hani olmaz ya- bahanemiz de hazırdır: "Benim cebin şarjı bitmek üzere..."

Ben öyle yapmıyorum diyebilen beri gelsin, işsiz biri değilse şayet!

Merve, 3 yaşında. Muhabirimiz Mucip Deniz''in yeğeni. Arabayla ailecek evlerine dönüyorlar akşam üstü. Tam eve girmek üzereyken, Merve "Babaaa" diye sesleniyor.

- Efendim?

- Yedi nokta beş.

Çakılıp kalıyorlar apartman girişinde. İçeri girmeye korkuyorlar.

- Bir yerden duymuştur...

- Allah söyletmiştir...

- Uydurmuştur, çocuk işte!

Tartışma sonucunda yanlış anlamadıysam, battaniyeler alınmış ve geceyi arabada geçirmişler.

Hikâyenin son kısmını tam anlayamadım, çünkü o anda yine bir sallantı oldu ve Mucip çoktan uzaklaşmıştı. "Sonra anlatırım sonra" diye bağırıyordu.

"Kaç nokta kaç?" diye seslendim ardından, "Kaçıyorum zaten" dedi.

Zengin güçlüdür ama, fakir haklı olabilir.

İskele-Sancak''ın konuğu Cem Karaca''ydı. Ahmet Hakan''la sohbetini zevkle seyrettik. Cem Karaca, ilginç şeyler anlattı kendine ve yaşadıklarına dair. Kargamız, boş durmamış ve bazı sözlerini not almış:

Bazen bir fısıltı, bir çığlıktan daha önemlidir.

12 Eylülcülere teşekkür ederim. Onların sayesinde Almanca öğrendim.

İlk defa bir başbakan (Turgut Özal) konserime geldi, bana dokundu. Bu çok hoşuma gitti. Daha önce hiçbir başbakan bana dokunmamıştı.

Problem olunca sığınılacak yegâne kavramın Hâlik olduğunu babam ölünce öğrendim.

1975''ten önce, vatandaşlıktan çıkarıldın deseler "hadi yahu" derdim; 85''ten sonra Türkiye''ye döneceksin deseler "hadi yahu" derdim. Bütün bunlar kısmet!

Dünyada sevilecek bir şey varsa, bu ne paradır, ne şandır, ne kadındır, ne de maldır. Dünyada sevilecek şey "yâr" dediğimiz Yüce Allah''tır.

Babam Bektaşiydi. Ben, elhamdülillah müslümanım. Hafif batınî bir yanım var.

8 Sene Almanya''da bizleri, Türkler''i aşağılayan Almanlar''la mücadele ettim.

İşimi namusluca yapmaya çalışıyorum.

Bir CHP''li olarak 8.6''lık mutlu azınlığa mahkum biriyim.

Artık, birine beddua etmek istediğimde ne söyleyeceğimi biliyorum.

"Allah seni Rus Ordusu Subay Korosu''na dahil eylesin!"

Tarkan''ın şarkısını "Oynama şıkıdım şıkıdım" diye garip el-kol hareketleriyle söyleyen eski Kızılordu Korosu''nun subaylarını gördükten sonra karar verdim buna.

Rus ordusu Çeçenleri katlederken, Ankara''ya gelip "şıkıdım şıkıdım" soytarılık yapan subayları alkışlayanlara da bir çift lafım vardı ama, unuttum.

İster inanın, ister inanmayın, o bir çift lafı söylemektense, ''unuttum'' demeyi tercih ediyorum.

Günün sorusu, bir TV programında ortaya çıktı. Soru Banu Alkan''a ait.

"Siz hiç evinizdeki kasanızın anahtarını kapıcınıza teslim ettiniz mi?"

(Soru bir kapıcı hanımına soruldu).

Fransızca''nın revaçta olduğu yıllardan kalma "mersi", dilimizden henüz tam silinmemişken, İngilizce teşekkür kelimesi olan "Thank you" da özellikle gençler arasında yayılmaktaymış.

Ancak son günlerde, Türkiye''nin 8 milyar dolar tutarında tank alacağı sağda-solda konuşulmaya başlanınca, "Tenk yu" şeklinde telaffuz edilen İngilizce teşekkürün yerine, bilhassa bürokratik çevrelerde "Tank yu" denilmeye başlanmış. Ne tuhaf!..

Tuhaf ama, 8 milyar dolar da az para değil. Dili de değiştirir, damağı da!..