Laf ve icraat

Kardeş aile kampanyasıyla ilgili olarak Demirel''e bilgi veriliyor...

Etrafta depremden zarar gören kederli insanlar... Bakan Yaşar Okuyan perişan durumdaki depremzede ailelere yardım edileceğini bildiriyor...

Milletvekili ve bakanların da en az birer kardeş aile edinmesi için görüşmeler yaptığını söylüyor Okuyan.

Bu sözlerden sonra herkesin bakışı Cumhurbaşkanı''na çevriliyor.

İnsanlar bekliyor ki Cumhurbaşkanı "Ben de şu kadarını üstlenebilirim..." türünden bir açıklama yapsın. Demirel açıklamasını yapıyor: "Bütün depremzede aileleri kucaklıyorum!.."

Böyle kuru kuruya açıklamayı ben de yaparım arkadaş! Ne var bunda?

Aynı şeyi söylüyorum bakın: "Bütün depremzede aileleri kucaklıyorum!.." İşte söyledim.

Ayrıca ben, bu kadarla kalmayıp, icraat yerine laf yapan herkesi ailesiyle beraber kucaklayabilirim.

Bu memlekete birşeyler oluyor. Neler olduğunu anlamakta zorlanıyoruz.

Hani, eski ve arızalı bir radyoyu çalıştırmak için tepesine bir yumruk atarsınız yahut iki elinizle yandan kavrayıp sallarsınız da içindeki kablo bağlantıları kendiliğinden temasa geçer ve ses çıkmaya başlar ya, tıpkı onun gibi...

Yargıtay Başkanı herkesin karşısında öyle sözler söyledi ki ne dediğinden çok, nasıl o şekilde konuşabildiğine dikkat çekildi.

Daha önce Anayasa Mahkemesi Başkanı aynı çerçevede nutuk vermişti.

Hukukun üstünlüğü, demokrasi, insan hakları, kuvvetler dengesi, herkesin kendi işini yapması, yargıya baskı yapılmaması... Bunları daha önce belki tek tek duymuştuk ama, hepsinin birden ve en üst perdeden söylenmesine alışık değildik. 1982 Anayasasının bu derece sert eleştirisine de...

Deprem paniği yüzünden arada kaynayıp gitmiş gibi görünen bir hadise daha vardı, hatırlarsınız. Adana savcısı 1980 darbesi hakkında suç duyurusunda bulunmuştu.

Gerçekten de darbe yapmak suçtur. Eğer darbe teşebbüsü başarılı olmazsa, yaka paça içeri tıkılırsınız. Bizde ve üçüncü dünya ülkelerinin bir kısmında bunun örnekleri yaşandı. Fakat eğer darbeyi hatasız becerebilir ve yönetimdekileri silah zoruyla devirerek bütün yetkileri ele geçirebilirseniz, devlet başkanı olursunuz. Bizim alışkın olduğumuz, daha çok ikinci türdekidir.

Elinde silah gücü bulunan bazı devlet memurları, biz bu yönetimi beğenmiyoruz diye topluca bir karar alır önce. Sonra örgütlenir ve en tepedeki kişi "Haydi Abbas, vakit tamam" diyerek düğmeye basınca, bir gece sabaha karşı yönetime el konulur. Ardından gelsin yeni anayasa... Kurulsun masa!..

Herşey elinin altındadır artık, ne istersen tak diye emredersin, şak diye yerine gelir. Hatta istersen, ta Beşiktaş''tan eski sevgili bile getirilir ayağına. Yeni bir anayasa hazırlatmanın lafı mı olur?

Baksanıza, anayasamızdan bahsederken, aynı anda yayın tarihini de telaffuz etmek zorundayız, "Anayasa" yahut "Anayasamız" deyip geçemiyoruz. Çünkü hangisini kastettiğimizi iyice belirtmemiz gerekiyor. 1924 mü, 1961 mi yoksa 1982 mi?..

Allah aşkına başka bir yerde var mıdır böylesi?

Bu memlekette birşeyler oluyor derken, artık alışageldiğimiz bu yönetime el koymalar, başbakanları içeri tıkmalar, hatta idam etmeler, yeni anayasa hazırlatmalar ve devletin başına geçip oturmaların son bulması gerektiğini söyleyenlerin çoğalmış olmasını kastediyorum.

Daha dün, hayır önceki gün, FP Genel Başkan Yardımcısı Veysel Candan, askerlerin yasa dayatmasını eleştirerek, herkes kendi işine baksın dedi.

Kayserili bir arkadaşımın sık sık söylediği bir sözü hatırladım Candan''ın bu çıkışı üzerine. "İyi diyorsun da, para nerde?.."

Demokrasi benim en zayıf yanım,

Seni dinliyorken, çekildi kanım.

Gelme üstümüze, Sayın Başkanım;

Ne yapsan da, sana prim vermeyiz,

Biz cüceler, aynaları sevmeyiz...

Alışmışız... Aba altı sopaya.

On yılda bir, tekme yeriz kabaya.

Kulluk bizde huydur, devlet babaya;

Hiç yorulma.. Hidâyete ermeyiz,

Biz cüceler, aynaları sevmeyiz...

Yıllar yılı, bozuk düzen tartımız,

Çamur atmak, ahlakî bir artımız.

Bir oyun ki; irticâ tek kartımız;

Kibirliyiz... Allah''a baş eğmeyiz;

Biz cüceler, aynaları sevmeyiz...

İşimiz; Zorbalık, işkence, talan,

Kin, nefret, husûmet, gerisi yalan.

Bize yakışır mı, "çağcıl"lık falan?

Demir-başız, yontulmaya gelmeyiz;

Biz cüceler, aynaları sevmeyiz...

Aslında gerek yok, fazlaca söze;

Anlayana sazdır, şu birkaç dize.

Ayna tutma artık, beyhude bize;

Bu medenî gayretine değmeyiz;

Biz cüceler, aynaları sevmeyiz...