Eşek beklemez

İstidrakten anlamak için üstidrak sahibi olmak gerek... İsterseniz ayrı yazalım: Üst idrak... Yüksek anlama yeteneği, anlayış, akıl erdirmenin üst noktası. Bu kelimenin dumanı üstünde olduğu için, başka yerde rastlanmaz.

Leb demeden leblebiyi anlayanlar için, söyleyip geçivermek yeterli olsa da, herkesi aynı algı gücüne sahip olarak kabul etmek yanlıştır.

Aramızda izaha rağmen anlamayan da bulunur, altidrak sahipleri de.

Maalesef öyle.

Cenab-ı Hak bizleri yaratırken eşit dağıtmamış aklı.

Bazılarının da kullanmaya kullanmaya, zaman içinde, idrak yollarında tıkanmalar meydana gelmiş.

Çetin Altan, "Kişilik idraklerle doğar, diyenler de var" şeklinde bir cümle kurmuş vaktin birinde.

Bu itibarla idraki zayıf olanın, kişiliğinin gelişmiş olma ihtimali de pek yok demektir.

Ziya Paşa, Zafernâme''sinde, Ali Paşa''nın Girit''teki başarısızlığı üzerine, "Devleti eyledi bir öyle belâdan âzâd / Yoksa pek müşkil olurdu şu zamanda ahval..." derken, onu aslında övmüyor, över gibi görünerek yeriyordu.

İstidrak için güzel bir örnek.

(Bakın şimdi birden Hasan Pulur''u hatırladım. Neden derseniz, basın âleminde hiç kimse onun kadar alıntı yapmamıştır Ziya Paşa''dan.)

Tabii bir de doğru kaynaktan, doğru ve dürüst bilgi akışı olmalı.

Mesela geçen hafta kamuoyu bazı konularda yanıltıldı.

Norveç''in Türkiye''den yüz bin vasıflı işçi alacağına dair basında yer alan haberler üzerine millet İş Kurumu şubelerine akın etti.

Ücret de beklentilerin üzerindeydi söylenenlere göre.

Tam dört bin Amerikan doları.

Üç gün geçti geçmedi, haber yalanlandı.

Ardından İstanbul trafiğini rahatlatmak için köprü gişelerinin kaldırılacağı ve geçişlerin bedava olacağı açıklandı.

O da fos çıktı.

"Özelleştirilmesi düşünülen köprüler nasıl ücretsiz yapılır?" dedi yetkililer. Sadece gişelerin yeri değiştirilecek. (Öyle yapılması gerektiğini, seneler önce bu sütunda birkaç defa yazmıştık netekim!)

Pek çok kişi için önemsiz olsa bile, bir de eşek haberi vardı diğerlerine benzer nitelikte.

Afyonkarahisar''da bir adam ölünce, eşeği sahibinin başında dört gün beklemiş! Breh breh!

Duyunca şaşırmamak elde değil. Yahu eşek beklemez!

Beklese bile en fazla yarım saat bilemedin bir saat bekler, sonra çeker gider. At değil ki bu!

Sonra onun da aslı astarı anlaşıldı.

Yetmiş yaşında bir adam, köyünden çıkıp eşek almaya gitmiş. Dönüş sırasında tipiye yakalanmış. Aşırı soğuktan dolayı yolda ölmüş. (Belki kar olmasa, sıcak bir gün olsaydı da sonuç değişmeyecekti. Vade bu, kara tipiye bakmaz!)

Eşeğin ipini eline bağladığı için hayvancağız ölen adamın başından ayrılamamış.

Bizim basının değerli habercileri de bunu haber yapmışlar.

Sahibinin başında mecburen bekleyen eşeği neredeyse kanat takıp göklere çıkaracaklar.

Hayvancağız belli ki kımıldayamadığı için orada kalmış.

Alıştığı sevdiği sahibinin başına bir iş geldiği zaman oradan ayrılmayıp bekleme huyu atlarda vardır, eşeklerde değil.