Hem içindeyiz hareketin...

Öğretmen bir türlü anlatır, hoca başka türlü. Der ki öğretmen: "Senenin günleri aylara dağıtılırken, Şubat oyuna daldığı için geç kalmış, o yüzden diğer aylardan daha az gün düşmüş payına."

(İmparatorların ayları paylaşamaması ve şu Ağustos dediğimiz İmparator Ogüstüs''ün kızgınlığı falan da ayrı dava.)

Bizim hoca ise Şubat''a Mart''a karışmaz, uzuna kısaya bakmaz.

Ona göre ayların bir sultanı vardır.

O da Ramazan.

İşte o sultan geldi, bizi buldu. Şükürler olsun.

Dün bir, bugün iki.

Ramazan-ı Şerif, güneş takvimine göre her sene on gün evvel geliyor ve böylece bütün mevsimleri dolaşıyor.

Bize kalsaydı, kolayına kaçardık.

Kısa günlerde sabitlenmesi hoşumuza giderdi.

Genelleyemeyiz tabii.

Hep zor şartlarda oruç tutulması ve daha çok sevap kazanmak gerektiğini düşünenler de bulunurdu.

Oysa her şey yerli yerinde, tam da olması gerektiği şekilde olunca, aylar deveran ediyor.

Yazı, kışı, baharı dolaşıyorlar sultanlarıyla birlikte.

Her şeyin hareket halinde olduğunun en bâriz işareti.

Atomun içindeki nötronla proton da hareket halinde, uzaydaki gezegenler de.

Dünya üzerinde de sabit bir şey yok.

Atalarımızın yıkandığı su, akıp denize kavuşuyor.

Buharlaşıp göğe çıkıyor.

Kar-yağmur olup yağıyor, süzülüp arınarak pınarlardan akıyor.

Sonra bizim soframıza geliyor.

Ayrıntısını Keje''ye sorun rastlarsanız.

Sorun da anlatsın, kâinattaki bu devir daime neden saygı duymak gerektiğini.

Sözün içine aşkı da katarak söylesin tek tek.

Eşkiya''dan da bahseder belki arada.

Her şey hareket içinde.

İçimizde de hareket var devamlı.

Tanpınar olsa şöyle derdi: "Hem içindeyiz hareketin, hem de hareket içimizde."

Kemalettin Kamu''nun nasıl söyleyeceğini tahmin edersiniz: "Ben harekette değilim, hareket benim içimde."

Hesapta bir yanlışlık yoksa, beş milyon yıl sonra (yoksa milyar mıydı) yeryüzündeki kıtaların birleşeceği iddia ediliyor.

Asya ile Avrupa zaten bitişik de, Amerika ile Afrika da yaklaşıp bir bütün haline gelecekmiş. Kangurular bile buralara kadar zıplaya zıplaya ulaşacak demektir.

Hesabın milyon yahut milyar cinsinden olması mühim değil, kıtaların bile hareket halinde oluşuna dikkat çekmek istedim.

Kâinattaki hareketliliğin İslâm âlemindeki sanatkârlar tarafından gayet iyi fark edildiğini; ortaya konulan eserlerde, bu idrakin en güzel şekilde yansıtıldığını görmek ve -ya en azından- bilmek gerekir.

Yeryüzünü güzelleştirmekle görevli olduğunun şuuruna hakkıyla varan sanatkârlarımızın başında Koca Sinan geliyor.

Durağanlığa karşı çıkarak, eserlerine hareketi yansıtabilen büyük usta.

İmzasını "El fakir el hakir Sinan" diye atıyor mimarların pîri.

Biz ne demeliyiz ki yakışsın?

Öylesi bir daha gelir mi, o da takdir-i İlâhî.

Hareket devam ettiğine göre, sanıyorum gelecektir.

Belki beş yüz, belki bin yıl sonra.

Muhteşem Süleymaniye''ye bakarak yazdım bendeniz bu yazıyı.

Ramazan-ı Şerifiniz mübarek olsun demek için.