İnternet muhtırası

Ay şekerim bu defa gecikti diyenlerin gözü aydın olsun. On yıllık periyod en fazla iki ay aşıldı. Endişeye mahal yok.

Orduyu göreve çağıranların da yüreğine su serpilmiştir herhalde.

Yoğun istek üzerine, ordu görevini yaptı; muhtırayı çaktı.

Hükümetten sert cevap gelmiş, içeriden-dışarıdan büyük tepki görmüş, orası pek mühim değil.

Görev görevdir.

Türkiye''nin ilerlemediğini, yerinde saydığını iddia edenler de açıkça gördü ki tezleri çürük mü çürük.

27 Mayıs 1960''taki darbede Başbakan Menderes ve iki bakanı (Zorlu ve Polatkan) idam edilmişti.

Cumhurbaşkanı Bayar da aynı cezaya çarptırılmıştı fakat yaş haddinden dolayı asılmadı; hapse atıldı.

12 Eylül 1980''de de epey asılan oldu ama onlar ''anarşist'' gençlerdi.

Başbakan, bakanlar ve milletvekilleri sadece tutuklanıp hapse tıkıldı.

Partiler kapatıldı.

Aradan yıllar geçti.

Tıp ilerledi.

Teknoloji ilerledi.

E tabii Türkiye de yerinde saymadı.

28 Şubat 1997 darbesi bu yüzden ''postmodern'' nitelikteydi.

Edebiyat ve sanatta postmodernizm almış başını giderken, klasik darbe yapmak hiç yakışık almazdı nitekim.

O nazik darbe döneminde asılan, kesilen, işkence edilen olmadı.

Sadece hükümet devrildi, partisi kapatıldı vs.

2007''ye geldiğimizde postun da postu nasıl olacak acaba diye merak buyuranların hem merakı giderildi, hem de ağızları bir karış açık kaldı.

İnternet çağındaki modern bir ordu, elbette internet üzerinden harekete geçecekti; kılıçla, topla, tüfekle değil.

Tanklar bu defa nereden yürüyecek beklentisi bile ne kadar demode!

Arada, bir tane de 12 Mart muhtırası var, 1972''de.

Unutulmaması gereken bir müdahaledir o da.

Ve neredeyse bu saydıklarımızın toplamından fazla darbe teşebbüsü bulunur kayıtlarımızda.

Onlar güdük kaldığı için ''teşebbüs'' mahiyetini aşamadılar, tarihin tozlu sayfalarında yerlerini aldılar.

72''de muhtıraya muhatap olan Demirel, şapkasını alıp gitmişti.

Niye öyle davrandığını soranlara “Ne yani, şapkayı bırakıp mı gitseydim?” dediği rivayet edilir.

27 Nisan muhtırası üzerine Başbakan Erdoğan''ın niye Demirel gibi davranmadığını merak edenler de olacaktır.

İzah edelim:

Çünkü Erdoğan''ın bırakacak şapkası yok.

“Türkiye Cumhuriyeti, toplumun huzuru, millî dayanışma ve adalet anlayışı içinde, insan haklarına saygılı, Atatürk milliyetçiliğine bağlı, başlangıçta belirtilen temel ilkelere dayanan, demokratik, lâik ve sosyal bir hukuk devletidir.”

Anayasa''nın ikinci maddesi bu şekildedir.

Bendeniz bu maddeye ufak bir ilave yapılmasını teklif ediyorum.

On yılda bir, düzenli olarak ve çağın araç gereçlerini kullanarak müdahale yapmak, mecburi tutulsun.

Böylece canı sıkılan zamanlı zamansız orduyu göreve çağırmasın. Herkes kendi görevini ve zamanını bilsin.