Kılavuz meselesi

Çok zaman önceydi, fırsat buldukça buluştuğumuz bir arkadaşla yolculuğa çıkmıştık.

Daha ''Ergenekon'' diye bir dava yok ortada.

Yol boyunca sohbet ettik, fıkralar anlattık, mola yerlerinde çaylar içtik...

Keyifli bir seyahatti ama konular derinleşince, anlaşamadığımız hususlar olduğunu da fark ettik.

Benim onunla bir sorunum yoktu, onun da benimle bir sorunu yoktu.

Sadece üçüncü şahıslarla ilgili hükümler konusunda zıt fikirliydik.

Kimi sorsam, onun Sabetaycı olduğunu söylüyordu, tereddütsüz, istisnasız.

Sağcı, solcu, futbolcu kim varsa herkes hem hayırsızın biriydi fikrince, güldü mü cenazeye benzerdi, hem de Sabetaycı idi.

Canım sıkılmasa, daha fazlasını sayacaktım ve şüphesiz onların da aynı kategoride olduğunu söyleyecekti.

Nereden öğrendiğini sordum: "Yoksa sen de Soner Yalçın mı okuyorsun?"

"Evet" demez mi?

Hah! Şimdi oldu işte!

*

Kemal Bey de Soner Yalçın''ı çok sever. Hem de o kadar çok sever ki...

Burada sözü Ahmet Kekeç''e bırakmak istiyorum...

"Soner Yalçın ''Sokrat''la yarışacak hangi düşüncesinin karşılığı olarak hapse tıkıldı? Daha doğrusu, ne düşündü?

Düşündüyse, biz niçin bilmiyoruz?

Kılıçdaroğlu ''Kitaplarından çok yararlanıyorum'' dediğine göre, önemli şeyler düşünmüş olmalı.

Kimin hangi nesepten geldiğini araştırmak, soy sopla kafayı bozmak, Sabetay Sevi''den bir asır önce doğmuş Aziz Mahmut Hüdai''yi ''Sabetaycı'' ilan etmek, ''ekol''la ''okul''u karıştırmak, sahili bulunmayan ülkelere deniz seferleri düzenletmek, Selanik kökenli vatandaşlarımız üzerinde bir nefret halesi oluşturmak, bilmem hangi gazetecinin anasının bellenmesine önayak olmak, ''tanımlanmış'' bazı aileleri milliyetçi azgınlığın önüne atmak düşünmekse, evet ''Soner Yalçın çok iyi düşünüyor'' denilebilir...

Merakımı mucip olan konu şu: Kemal Bey bu düşüncelerden hangisinden yararlandı?"

Savunma füzelerinden bahsederken, herkes fikrini söylüyor...

Bununla kalmıyor, füzelerin ismini de kendi kafasına göre telaffuz ediyor.

''Patriyot...''

''Patriot...''

''Petriyıt...''

''Petriyot...''

Hepsini duyduk.

Geriye bir şey kalmadı derken, biri çıktı, ''Patroit'' dedi.

Yok artık!

Cenaze töreni sırasında imam efendi soruyor: "Haklarınızı helal ettiniz mi?"

Üçüncü soruşunda herkes "Helal olsun" derken, biri elini kaldırıp "Ben etmiyorum" diyor, "Benim 600 tavuğumu zehirledi, zararımı ödemedi, hakkımı helal etmiyorum."

Vefat eden kişinin yakınları adamın üstüne yürüyor, dövmeye kalkıyorlar.

Kalabalık araya girmese, esaslı bir sopa yiyecek.

Efendiler...

Bu hassas bir konu.

O kadar hassas ki kul hakkı söz konusu olduğunda Cenab-ı Hak bile karışmıyor.

Aramızda halletmemiz gerek.

Bu yüzden soruyorlar helal edip etmediğimizi.

Yoksa musalla başındayken, kimin ne düşündüğünü umursamadan, imam iki saniyede işi çözer.

Usulen "Edenler, etmeyenler, edilmiştir..." deyip çıkar içinden.

Ya da "Burada toplandık, haklarımızı helal ettik, haydi bakalım" diyerek kabristanın yolunu tutar.

Ama öyle değil.

Yaşarken adam gibi yaşayacaksın, kimsenin hakkını gasp etmeyeceksin, helali haramı bileceksin.

Hak iddia eden birinin üstüne yürümek, zerre kadar fayda vermez.

Eşek sudan gelinceye kadar dövsen de önemli değil.

Oradaki görevin, o borcu ödemek.

Ötesi laf salatası...