Kurşunî günler

Sık karşılaştığım bir sorudur "Yazmak istemediğin günler olmuyor mu?"

İşte bugün, bu soruyu yöneltenlerin ne kadar haklı olduğunu hissediyorum. İçimden yazmak gelmiyor.

Şu atmosferde, tebessüme yol açabilecek sinyaller bulmak mümkün değil. Bulutlar fazla gri... Yani kurşunî günler yaşıyoruz... Gökyüzü, mavi değil. İnanın ki değil, pencereden bakarak çiziktiriyorum bu satırları.

Katledilme sırası kimde şimdi?..

Tam da bir kıpırtı hissetmişken, "İyi şeyler olacak galiba" düşüncesine kapılmışken, yine başa mı döneceğiz? İnsanın, insanca yaşaması hiç mümkün olmayacak mı? Demokrasi dedikleri nane, bizim için hep meçhul mü kalacak?

İnsanlar, patlayan mısır taneleri gibi, bir bir havaya mı uçacak yine?

Yine okulların kapısı önünde yığınlar bekleşecek mi?

Sokağa çıkma korkusu mu saracak insanları?

Yine mi kamplaşma, kardeş kavgası; yine mi kaos?

Bu puslu hava nereye götürecek bizi?

Bu döngüyü kim kısırlaştırdı Allah aşkına!..

Bir bomba patlar, bir yazar ölür.

- Tanır mıydın?

- Arkadaşımdı.

- Okuruydum.

- Öğrencisiydim.

- Bakanımızdı.

- Komşuyduk.

- Severdim.

- Hayranıydım.

- Yazılarını keser biriktirirdim.

- Bana bir keresinde selam vermişti.

- Ben sevmezdim. Farklı düşünürdük. Ama kendisine büyük saygı duyardım. Dürüst bir adamdı.

- Allah rahmet eylesin.

İşte bu... Arkasından kötü konuşan yok Ahmet Taner Kışlalı''nın. Tanıyanlar, ne kadar iyi bir insan olduğunu anlatıyor. "Sevmezdim" diyenler bile saygıyla anıyor. Zaten mesele burada. Kimse kimseyi sevmek zorunda değil, fakat saygı şart.

Kim seçti, nasıl seçtiyse, büyük bir isabet buyurmuş deyus.

Suikast kararını veren epeyce düşünmüş olmalı. Yazar, aydın, hoca, bakan...

Bütün bu özelliklerin ötesinde iyi bir insan. Sevilen biri. Cenaze törenindeki tabloya bakın. Hiç karşılaşmamış, hiçbir yazısını okumamış bile olsanız, içiniz burkulmaz mı? "Yazık oldu" demez misiniz?

Ölüm fermanı sahibi, "Bunun işini bitirin" diyen kişi, bombayı hazırlayan, takibini yapan, provasını yapan, bombayı yerleştiren...

Görüyorsunuz, çetrefilli bir iş. Yetkililerin dediği gibi profesyonellik istiyor.

Kimdir bu adamlar? Nerededirler şimdi? Cenaze törenine kaç tanesi katıldı acaba?

Yoksa çoktan yurt dışına çıktılar mı?

Herkesin içini acıtan o manzara karşısında neler hissettiler dersiniz? Ufacık da olsa bir pişmanlık duymuş olabilirler mi? Yoksa "Tam istediğimiz gibi oldu" diyerek, hedefe ulaşmanın keyfini mi çattılar?

Gerçekten, kimdir bu adamlar? Kışlalı''nın ölümü kimin işine yarar?

Adam diyoruz ama, belki bazıları kadın. Bilemeyiz.

Eğer yakalanmayacaksa hiçbir zaman da öğrenemeyeceğiz; adam mı, kadın mı, adam gibi kadınlar mı, kadın gibi adamlar mı...

Gazetenin biri: "Huzura Bomba" manşeti ile çıkarken, bir diğeri: "Türkiye''ye Bomba" diye manşet attı.

What iz Huzur?

What iz Türkiye?

M. Kayacan

Ahmet Taner Kışlalı, bombalı suikasttan bir gün önce baskıya verdiği son kitabına (liberal demokrasi anlayışıyla polemik amacıyla) "Ben demokrat değilim" başlığı atmıştı.

Ama demokrasi düşmanlarının kurbanı oldu.

G. Göktürk, 24.10.99 Sabah

Yumurtayı sahanda mı seversin, deplasmanda mı?

Muhalif Karga bildiriyor: Malumunuzdur ki yakın bir zemanda bunca yıllık millî marşımız yazanıyle birlikte tartışmalara ve dahi surat ekşitmelere maruz kaldı. İşin içinde ne tür bir çapanoğlu vardır diyerekten, derin araştırmalara giriştiğimde ne gördüm dersiniz? Adının açıklanmasından kıl kapan üst düzey bir etkili/yetkiliden aşırdığım telli dosyadan çok şaşırtıcı bilgiler edindim. Ağzım bir kulaç açık kaldı. Evraklarda devletimüz iyçün yeni bir marşın yakında piyasaya sürüleceğini müşahede ettim.

Rap rapraprap

Rap rapraprap

Rap rapraprap

Rappidi rapraprap

Rap rapraprap

Rap rapraprap

Rap rapraprap

Rappidi rapraprap

Not 1: Toplamı on kıtadır.

Not 2: Olmaz böyle şey diye celallenmeyin reca ederim. Ben de telli dosyanın yalancısıyım binebze.

Not 3: İnanmamak serbesttir. Yalanlamak daha da serbest.

Not 4: Yolcu''dan.

Büyük devlet, güçlü devlet, katilleri bulan devlettir. Ya katilleri ve arkasındakileri bulun, ya da bu söylemi değiştirin!