Ordu, şeref, sadakat...

- Orduya sadakat şerefimizdir... Orduya sadakat şerefimizdir...

- Ne oluyor Çekirge?

- Okuduğum bir tabela aklımdan gitmedi de onu sayıklıyorum Hocam.

- Nerede okudun?

- Bir kışlada.

- Ne güzel işte. Askerlerin şerefi, orduya sadakatle ölçülür.

- Doğru diyorsunuz da Hocam, bu tabela kışlanın dış kısmından okunacak şekilde asılmış. Yani caddeden geçenlerin okuması için. Halkın orduya sadakati de askerlerle bir mi değerlendirilmeli?

- Bak Çekirge, millet orduya değer vermekle ve onu güçlendirmekle, ülkenin güvenliğini garanti altına almış oluyor.

- Evet Hocam.

- Ve bir sadakat söz konusu olacaksa, ordunun millete sadakati açısından bakılmalıdır.

- Kafamın içini allak ve de bullak ettiniz Hocam.

- Birkaç cümle daha: Ordu bizim ordumuz. Ne "Orduya rağmen millet" ne de "Millete rağmen ordu"... İkisi de yanlıştır. Hem de çok! Anladın mı Çekirge?

- İşte şimdi iyice karıştı!

Biz okurduk. İbrahim Tenekeci şiirinin ayrı bir tadı vardı. Hâlâ var şüphesiz. Şair şimdi, Millî Gazete''de yazmaya başladı. "Söz Gelimi" ismini verdiği köşesinde haftanın beş günü okurlarıyla buluşuyor. Haydi bakalım şair, gayret senden, okumak bizden. Şiiri de unutma!..

Bugün 29 Ekim.

Cumhuriyet Bayramınız kutlu olsun.

Günlerdir gazetelerde tam sayfa yayınlanan ilanların ne olduğu anlaşıldı.

Kırmızı zemin üzerine "Söz verdik... 29 Ekim''i bekleyin" yazılı ilanlar, Jet-Pa''nınmış. İmza isimli bir Türk otomobilinin tanıtımı yapılacakmış.

Gelen davetiyede, tanıtım programının yeri ve zamanının altına bir de şu not düşülmüş:

Kıyafet: Koyu renk elbise.

Benim gibi çoğunlukla kotla dolaşanlar için zor bir durum. Böyle yerlerde takım elbise giymek gerekir. Belki koyu renk elbise sözünden koyu renkli kotların da kabul edilebileceği anlamı çıkarılabilir.

Aylar önce aldığımda lacivert olan kotların rengi kısa zamanda açıldı. Ve ne yazık ki siyah kotum da yok.

Davetiyeyi önümüze koyup üzerinde birlikte tartıştığımız arkadaşların birkaçı o sözden o anlamın çıkarılamayacağı görüşünde.

Neyse, biz de töreni banttan izleriz.

Aslında merak ettiğim sadece "Türk otomobili" denilen "İmza".

Yıllardan beri bir otomobil markamız bile yok diye üzülenlerden biriyim. Eloğlu birbirinden güzel otomobiller yaparak satıyor. Hem de yüz yıldan beri... Bizim şirketlerimiz ise o otomobillerin taksitle satışını yapmakla övünüyor.

Geçen ay, beğenmediğimiz Kaddafi bile kendi otomobilini yaptı, dünyaya tanıttı. Basınımız, belki Kaddafi Efendi''den hoşlanmadığı için, belki de kompleksinden bu süper otomobil üzerinde pek durmadı.

Şimdi bizim de bir tane kendi markamız olacak diye ümitlenmeli miyiz, yoksa bu da fos bir hikâyeden mi ibaret, bu akşam belli olacak!

Eğer gerçekten bir otomobilimiz olacaksa, Jet-pa''yı tebrik edeceğim.

Kimi ülkede parlamentoya silahla saldırılıyor (Ermenistan), kimi ülkede ise sözle (Türkiye).

Ermenistan''daki saldırıyı yapanlar dün sabah 09.00 itibariyle teslim oldu ve cezaevine gönderildiler ama bizdeki hâlâ yerinde oturuyor.

Bir faks mesajı da şu: "Size üçüncü Karga olarak hizmet etmek istiyorum.

Gereğini bilgilerinize arz ederim.

Not: Ne olur beni alın. Yardım edin Mehmet Bey. Karganız emrinize hazır.

İmza:

3 No.''lu Karga"

Haydi buyrun bakalım. Siz olun da kabul etmeyin.

İyi ama, bu arkadaş nereden biliyor bir vakitten beri ikinci Karga''nın varlığını? Hiç yazmadık ki. Sadece "Karga" deyip bırakıyorduk. Bu işte bir iş var. Galiba bizim de güvenliğimiz tehlikede. Şimdilik değilse bile, ileride tehlike zuhur edebilir. Çünkü aramızda bilgi sızdıran bir casus var anladığımız kadarıyla.

Şakadır şaka! Bizim Kargamız bir tanedir.

Bu durumda siz kendinize bir başka rumuz bulun diyeceğim ama, bir karga başka bir ismi ne yapsın, kesinlikle kabul etmez. En iyisi size Karga Olgun diyelim. Ya da Olgun Karga.

Bunları da beğenmezseniz, 3 No.''lu Karga''yı kabul etmek zorunda kalacağız. Fakat bilesiniz ki 2 numara boş.

Bugün, gelenlerden başladık madem, devam edelim. Arada bir değerli okurlarımızdan "Filancaya Açık Mektup" diye uzun uzun mektuplar geliyor. Postayla, faksla, internetle... Gerekçeler gayet münasip:

O şahsın kendisine göndersek biliyoruz ki okumayacak, bu yüzden size gönderiyor ve köşenizde yer vermenizi rica ediyoruz.

Ama ne yazık ki bu şekilde gelen açık mektuplara çoğunlukla yer veremiyoruz. Bazıları "fazla açık" oluyor mektupların, bazıları fazla uzun, bazıları da muhatap olmayı istemediğimiz kişilere yazılmış oluyor. Gündemi geçenlerinse zaten hiç şansı yok. Lütfen kusura bakmayın.

Güneydoğu ziyareti öncesi, Diyarbakırlı ressamın biri Demirel''in portresini çizmiş. Poster, Demirel''e pek benzememiş.

Bunu farkeden gazetenin biri de "Ellerin kırılsın" başlığıyla haber yapmış. Kötü resim yapan ressamın elleri kırılırsa, kötü haber yapan gazetecinin neyi kırılmalı? (Karga)

Çocuk Vakfı''ndan bir mesaj geldi dün. Tek cümlelik bir mesaj:

"Yakında 2 milyar 700 milyon çocuğunuz olacak!"

Aman Allahım!..