Papa"yı da vuracak mı?

Türkiye Hrant Dink''i sağlığında koruyamadı ama ölümünden sonra sahip çıktı. Diasporayı bile şaşırtan biçimde.

Vuran çocuğun da kafası karışacak.

Onbinlerce insan sokağa dökülmüş, “Hepimiz Hrant Dink''iz” diyerek yürüyor.

Bazılarının yüzü de aynı.

Yürüyüş tam da gazetenin kapısından başlamış.

Onu vurduğu yerden.

O kadar kişiye mermi mi dayanır?

Kalabalığın elde taşıdığı ufak pankartlarda yazanlara aldırmayın.

Aslında hiç birimiz Hrant Dink değiliz.

Ufak bir kâğıt taşımakla Hrant Dink olunmaz.

Bütün dillerde zamirler “Ben, sen, o; biz siz, onlar” sıralamasıyla sayıldıkça, milliyetçilik daima revaçta olacaktır.

Tekillerde önce ''ben'', çoğullarda önce ''biz'' geldiği için, bu sonuç kaçınılmaz.

Ve gereklidir de.

Herkes kendi çıkarını düşünürken, kim çıkıp da önce sen diyebilir?

Milliyetçilik, vatanseverlik en kalın tanımıyla, ülkesine, milletine faydalı olmak ise...

Şimdi...

Şapkayı önümüze koyup şu sıralara cevap arayalım:

Bu ülkenin hak ettiği ölçüde demokratikleşmesini, zenginleşmesini, özgürlüklerin genişletilmesini, ileri bir ülke olmasını isteyen ve “Burada doğdum, burada öleceğim. Gidecek başka yerim yok” diyen Hrant Dink mi daha milliyetçiydi, yoksa onu vuran çocuk mu?

Söyleyin, hangisi bu ülkeyi daha çok seviyor, daha çok hizmet ediyordu?

Diasporanın iddialarını önemsemeyen, Türkiye''nin daha iyi şartlara kavuşmasını, herkesin insanca yaşayabilmesini savunan Hrant Dink mi, yoksa onu vurarak diasporadaki fanatiklerin ekmeğine yağ süren Ogün Samast mı?

Türkiye üzerine baskı kuracak, köşeye sıkıştırmaya kalkacak olan ülkeler, bu cinayeti “eşi bulunmaz bir malzeme” olarak kullanacak mı, kullanmayacak mı?

Bu suikast her görüşmede masaya getirilecek mi, getirilmeyecek mi?

Ülkemiz zorda kalacak mı kalmayacak mı?

O çocuk hapiste yatıp çıktıktan sonra, Vatikan''a giderek Papa''yı da vuracak mı, vurmayacak mı?

Malûm, bu yol Roma''ya çıkar.

Ağca da Abdi İpekçi''yi aynı semtte vurmuştu; yaklaşık otuz yıl önce.

Dink''in cenazesine beklenenin üzerinde katılım oldu. Her kesimden insan vardı.

Eşi Rakel Dink''in törende yaptığı konuşma çok etkileyiciydi.

Kanı kandan üstün tutmanın yanlışlığına vurgu yaptı.

Tetiği çeken, kanı kandan üstün tutan biriydi.

Ona silahı veren de öyle düşünüyordu.

Aramızda 60 ya da 70 bin Ermeni''nin bulunmasını sakıncalı görüyorsak, yazık bize.

Eğer bu konuda bir sakınca varsa, Hrant Dink''in öldürülmesiyle o sakınca daha da artmış olmaz mı?