Teşhirin olduğu yerde

Biz onu gazetede köşe yazısı yazıyor sanırdık; meğer kitap yazıyormuş. Hem de bir roman kadar "heyecanlı ve sürükleyici".

Ömer Lekesiz''in Yeni Şafak''taki polemik yazıları "Minarenin Kılıfı" adıyla bir araya geldi, Profil''den çıktı.

Edebiyat dünyasının ipliği, usta elinden, toplu halde pazara sunulmuş oldu.

''Sürükleyici'' dedik ya...

Kimleri, nasıl, nereye kadar sürüklediğini söylemesek daha iyi...

Bakınca herkes kendi gözüyle görebilir.

*

Ömer Ağabey''e göre Şumayer haklıdır, küçük güzeldir.

Bu bağlamda butik yayınevleri ve gençler tarafından şevkle heyecanla çıkarılan dergiler, edebiyatın can damarıdır.

Kurumlaşma zararlıdır.

Yazara çizere ceket ilikletmek yanlıştır.

Devlete yaslanmak sanatı öldürür.

Belediye gölgesinde şölenler yapmak utanç vesilesidir.

Her ne yapılacaksa amatör ruh kaybedilmeden, samimiyetle yapılmalıdır.

Nemelazımcılık ve "nema lazım"cılık terk edilmesi gereken bir yapıdır.

Kalite için ana ilke bağımsızlık ve gayrettir.

Cehalet ve esnaflık, delikanlıyı sanattan uzaklaştırır.

(Buradaki esnaflığı, "yazar milletinin esnafa dönüşmesi" bağlamında anlamak gerektiğini belirtelim.)

*

Çok satanlar üzerinden halkın kandırılmasına fena öfkeli usta.

Çok satılan kitapların yüksek seviyeli, değerli eserler olduğunu söylemek zordur; onların pazarda manavda halde çok satılan domates ve salatalıktan pek farkı yoktur.

Korsan kitap konusu, gayet karmaşık bir meseledir ve derhal çözülmelidir.

Bir kıl sayesinde katili hırsızı yakalayan devletin, korsan işinde beceriksiz ve yetersiz kalması kabul edilemez.

Vahşi kapitalizmin yayın dünyasındaki etkisine ideolojik şartlanmaları aşarak bakabilmek şarttır.

*

Bunlar aklımda kalanlardan bazı başlıklardı.

Bir de kendi cümlesiyle özetlemiş olalım.

Şöyle söylüyor Ömer Lekesiz:

"Mehmet Akif, Sezai Karakoç İslâmcı oldukları, Kemal Tahir, Nazım Solcu oldukları, Peyami Safa, Erol Güngör Sağcı oldukları için kıymetlidirler.

Ve geleceğin inşasını dert edinenler nezdinde altısı birden itibara şayandırlar."

*

Kıyasıya eleştirdikleriyle bile şahsî bir meselesi olmadığını özellikle belirtiyor Ömer Lekesiz.

Esasa ve usule bakıyor.

Dostlarının hatasını da affetmediğini ve kimseye iltimas geçmediğini de ifade etmemiz gerekir.

Muhalif olmanın çoğu zaman yanlış anlaşıldığını ve yanlış gösterildiği vurgulamakta.

Arifin, âlimin, münevverin asıl tutumlarından biri muhalif olmaktır ona göre.

Meczup sayılmak, cüzamlı ilan edilmek, dışlanmak pahasına.

*

Çok satma konusuna dönelim ki yanlış anlaşılmasın.

Ömer Lekesiz de öyle yapmış. "Çok satmanın kötülük, az satmanın iyilik göstergesi olmadığı aşikârdır" dedikten sonra Kemalettin Tuğcu ve Kerime Nadir''in kitaplarının peynir ekmek gibi sattığını ancak Tuğcu''nun fotoğrafını ölümünden sonra gördüğünü belirtmiş.

Bugün ise çok satma için ''piyar'' yapanların ekranlardan inmediğini, imza günlerinde harıl harıl çalıştıklarını hatırlatıyor.

Ve diyor ki: "Teşhirin olduğu yerde sır, mahremiyet, kutsiyet, ahlâk yoktur.

Çünkü teşhirin olduğu yerde edebiyat yoktur."

İsterseniz katılmayabilirsiniz.