Tehlikeden uzak

Tam gaz giden gündemdeki konularla pek alakası yok ama paranoya ile ilgili minik bir diyalog, duyduğumda çok hoş gelmişti. Öyle gelmeye de devam ediyor.

Adama sormuşlar: “Niye paranoyak oldun?”

Şöyle cevap vermiş: “Onlar da beni takip etmeselerdi.”

Epey zaman önce bu satırları yazmış fakat öylece bırakmıştım. İşe bakın ki bugünlerde gündemle tam çakışır hale geldi.

CHP Genel Sekreteri Önder Sav''ın saçma sapan konuşmalarını tartışıyorduk ki ortaya bir dinleme hadisesi çıktı.

Usulsüz dinlemelerin özel hayata müdahale demek olduğu üzerinde tam mutabık kalacaktık ki bu defa da kapsamlı ve pahalı casusluk yöntemleriyle değil, açık unutulan bir telefon aracılığıyla konuşmaların duyulduğu iddia edildi.

Bu hızlı tempo içinde, “Bu zamanda insanı evladı bile dinlemiyor” deme fırsatını dahi bulamadık.

''Zannetme'' üzerine yapılan hesaplar ve zanna dayalı davranışlar çoğu zaman insanı felakete sürükler. En azından kötü ve gülünç duruma düşürür.

Akıl hastaneleri kendini Napolyon zanneden, general zanneden, filozof zannedenlerle doludur ya da bize öyle aktarılmıştır.

Eğer o zannetmeler doğruysa, akıldan özürlülerin Napolyon merakı üzerinde durmak gerekir.

Biz duracak değiliz, ilgilisi dursun.

Akıl hastanesindekilerden biri kendini peygamber zannediyormuş.

Peygamber olmadığı, olamayacağı konusunda yapılan telkinler fayda etmemiş.

Bahçede böbürlenerek dolaşırken, onu uzaktan gören bir başkası sormuş:

“Kim bu?”

Tanıyanlar cevap vermiş:

“Peygamber olduğunu iddia ediyor.”

Bakmış öteki, “Olamaz” demiş, “Ben öyle bir peygamber göndermedim.”

Hastane dışındakiler arasında, kendini bir şey zannetme hadisesi daha fazla görülür.

Kimileri kendini devlet zanneder.

Aslında minik bir görevi vardır, milletin hizmetkârıdır, ama o kendini devlet olarak konumlandırır.

Bir başka gruptakiler de kendini hukuk zannetmektedirler.

Diğerlerinden farkları yoktur, sistemin ufak bir parçasıdırlar ama işi abartır, abartır, abartırlar.

Birinin kendini deniz, diğerinin de kendini dağ zannetmesi gibi tuhaftır bu durum.

Bütün bunların dışında bir de kendini bibok zannedenler vardır.

Hastane bahçesindeki sahte peygamber gibi böbürlenerek dolaşırlar.

Kibirlerinden yanlarına varılmaz.

Her şeyin en doğrusunu onlar bilir, en güzel şarkıyı onlar yaparlar.

Selâm almayı bilmezler, selâm vermekten hoşlanmazlar.

Nerede yetişirler, ne yerler, ne içerler, ne yaparlar, anlamak zordur.

Bibok gelmişlerdir, bibok giderler. Onların kesimleri öyledir.

Etrafınıza bakın, o modellerin mebzul miktarda olduğunu görürsünüz.

Ben onlara daima hak vermişimdir...

Bakarım ki biri kendini bibok zannediyor, evet derim, sen hakikaten biboksun.

Tavsiyem, onlardan uzak durmak yönündedir.

Zan üzerine hareket etmek de, öyleleriyle yakınlaşmak da tehlikelidir.