İTO"daki Skandallar Neyimize?

Önümüzdeki hafta Çarşamba günü İstanbul Ticaret Odası''nın seçimleri var. Bu seçimlerle ilgili Perşembe günü Yeni Şafak''ta çıkan skandal haber, hemen hemen diğer bütün medya tarafından es geçildi. Seçimlere hile karıştırmak, sahte oy kullanmak, seçme hakkına sahip olmayan kişilere oy kullandırtmak, rakip adayların oy pusulalarını saklamak gibi seçmen iradesinin sandığa yansımasını engellemeye yönelik faaliyetlere artık sıkça rastlar olduk. Siyasetin sağladığı rantın cazibesi, bazılarını suç işlemeye kadar götürebiliyor. Suç işlemeye müsait bu zevat, seçmenin gözünün içine baka baka meclise giriyor, dernek başkanı oluyor, meslek odalarının güzide noktalarını tutuyor. Böyle insanların doldurduğu meclislerden, odalardan ve derneklerden seçmenlerine ne hayır gelebilir ki?

Gelmiyor da. Ancak bırakınız odasını, derneğini ve meclisini, sandığına dahi sahip çıkamayan kitlelerin de en az bu yavuz hırsızlar kadar payı var bu çürümüşlükte. Dost sohbetlerinde, ticari görüşmelerde, kahve köşelerinde siyasetin kirlenmişliği ve halkın iradesini göstermesi gereken kurumların çürümüşlüğü hemen her zaman mevzubahis olmasına rağmen, nedense kimse üzerine alınmayı aklına getirmiyor. Herkes hırsıza verip veriştiriyor, ama suçu kimse kendinde aramıyor.

Demokrasi, seçmenin iradesinin karar mercilerinde ifade bulması ve alınan kararları etkilemesi demektir. Günün modasına uygun olarak, şu sıralar hepimizin avazı çıktığı kadar sivil toplum kuruluşları lehine slogan atmasıyla sağlanmıyor demokrasi. Sivil toplum kuruluşlarını gerçekten sivil yapan unsur, sayemizde o kuruluşların kapısındaki tabeladan ibaret kalıyor sadece.

Bir ticaret odası düşünün ki, üyelik aidatlarının ve kanunen kendisine emanet edilmiş olan zorunlu sicil kayıtlarının tahsilatını yaparken çok hamarat. Aynı oda, üyelerinin taleplerini dinlemek, çözümler üretmek, devlet kademelerinde üyelerinin menfaatlerini gözetmek, ticari imkanlar aramak, bağlantılar kurmak gibi temel hizmetler konusundaysa oldukça tembel. Komitelere seçilen şirketlerin önemli bir kısmı faal değil. Meclis üyelerinin çoğu devamsız. Yönetimi uyuyor. Türkiye''de odalarının birçoğu, işte böyle bir çürümüşlüğe batmış bir halde. Buna rağmen oda seçimlerine katılım yüzde onları aşamıyor.

Şikayet etmeye kimsenin hakkı yok. Seçimini, işleyişini, hizmetlerini ve şeffaflığını takip etmediğiniz bir kurumun çürümüş olduğunu dilinize dolamayın. Demokrasilerde hak aramanın ilk durağı seçimlerdir. Buyurun öyleyse yetki belgelerinizi onaylatın ve Çarşamba günü Yeşilköy''deki CNR Fuar Merkezi''ne oyunuzu atmaya gidin. Ancak bundan sonra hesap sorma şerefine ve hakkına sahip olabilirsiniz.