Büyük savurganlık

Milliyetçi Anasol hükümeti kendi mantıklarına göre ekonomiye canlılık kazandırmak için çalışan kesimin gırtlağına sarıldı bırakmıyor. Memurlara yüzde 20 zam veren, emeklilik yaşını 58-60''a yükselten hükümet, ekonomiyi düzlüğe çıkarmak için her geçen gün gelir reformu adı altında birçok karara imza atıyor. Ancak hükümet bunları yaparken, çok daha önemli bir noktayı gözardı ediyor. Ne de olsa kamuoyu bunlarla pek fazla ilgilenmiyor. Neden mi? Çünkü insanların hayatıyla öyle bir oynanıyor ki, kimse kafasını kaldırıp başka şeylerle uğraşamıyor. Ekonomiye şöyle bir baktığımızda, gelir reformunun yanısıra gider reformunun da ne kadar önemli olduğunu görüyoruz. Çünkü, devlette savurganlık öyle boyutlara ulaşmış ki, sormayın gitsin. Nüfusları hemen hemen bizimle aynı olan birçok ülkede toplam ve kişi başına düşen milli gelir arasındaki uçurum kapanacak türden değil. Bunun yanısıra milli gelirleri neredeyse Türkiye''den 6-7 kat fazla olan ülkelerde giderlerde yapılan tasarruflar da görülmeye değer. Sözü fazla uzatmadan örneklere geçelim; 59 milyon nüfuslu İngiltere''de milli gelir 1. 362 milyar dolar, kişi başına düşen milli gelir 23 bin dolar, makam aracı sayısı ise 12 bin, yine İngiltere ile aynı nüfusa sahip Fransa''da milli gelir 1.435 milyar dolar, kişi başına düşen milli gelir 24 bin, makam aracı sayısı ise 9 bin, 82 milyon nüfuslu Almanya''da milli gelir 2.142 milyar dolar, kişi başına düşen milli gelir 26 bin dolar, makam aracı sayısı ise 11 bin, 126 milyon nüfuslu Japonya''da milli gelir 3.797 milyar dolar, kişi başına düşen milli gelir 30 bin dolar, makam aracı sayısı ise 10 bin, 65 milyon nüfuslu Türkiye''de ise milli gelir 204 milyar dolar, kişi başına düşen milli gelir 3 bin 100 dolar ve makam aracı sayısı ise 82 bin. İşte ülkemizin farkı. Bu rakamları okuyan yetkililerimiz, ekonomiyi canlandırmak için çalışanlarla uğraşacağına reformlara ilk önce kendi içinden başlasın.

Memur maaş zam oranları açıklandı, hazırlanan sosyal güvenlik paketinde yeni emeklilik yaşı belirlendi ve haklı olarak milyonlarca çalışan bu kararlara tepki gösterdi, meydanlar hareketlenmeye başladı. Çalışanlar, örgütlü bulunduğu sendikaların, konfederasyonların temsilcilerinin ağzından çıkacak bir sözle meydanlar doldurmaya hazırdı artık. Geçtiğimiz günlerde Ankara''da çalışanlara göre küçük bir eylem gerçekleºtirildi. Sadece bir sözle 5 bin çalışan sokaklara dökülmüştü. Kızılay Meydanı''nı ve trafiğini kapatmışlardı. Daha sonra olaysız bir şekilde dağılmışlar ve haklarını medeni bir şekilde aramışlardı. Akşam oldu ve ülkenin Başbakanı, bir dönem işçi ve memurun umudu olan Bülent Ecevit kameralar karşısına geçti ve "Çalışanların tepkilerini haklı buluyorum ancak eylemlerini yaparken halkı rahatsız etmesinler" şeklinde komik bir açıklama yaptı. Sayın Başbakan''ın halktan kastettiği kimlerdi? Meydanlarda halk yok muydu? Ülkenin yarısından fazlasını oluşturan kesimlerdi sokağa dökülen, bundan kimler rahatsız olabilirdi ki? Ama zannedersem Sayın Başbakan''ın "halk" kavramı değişti.

DYP''de 18 Nisan seçimler öncesi ile sonrası arasında çok önemli değişiklikler görülmeye başladı. Hemen hemen bütün kesimlerle kavgalı olan DYP lideri Çiller, söz konusu çevrelerle teker teker görüşerek aradaki buzları eritmeye başladı. İlk adım olarak kartel medyasının köşe yazarları ile görüşmeler yapan Çiller, geçtiğimiz hafta içersinde de, daha önce "kan emiciler" olarak nitelendirdiği, kesimlerle diyaloglar kurmaya başladı. Hatta hükümetin üstüne sivil toplum örgütleri ile beraber gitme taktiğini benimsedi. Parti içinde, bozulan bu ilişkileri geliştirecek, sıcak rüzgarların esmesini sağlayacak bir isme ihtiyaç vardı ve bu ihtiyaç, aldığımız duyumlara göre, daha önce hükümet olunduğu dönemlerde ekonominin içinde olan Ufuk Söylemez ismi ile giderilmiş. DYP İzmir Milletvekili Söylemez, gerek medya gerekse sivil toplum örgütleri ile bozulan ilişkilerin yeniden düzeltilmesi amacıyla yapılacak görüşmeleri ayarlamak için büyük çaba sarfediyormuş. Son günlerde yaşanan gelişmeler ise Söylemez''in çabalarının boşa gitmediğini gösteriyor.