Geçenlerde bir adam çıktı. Bir bilim adamı. Bir jeolog.
Teknik bir üniversiteden mezun; integral almayı biliyordur yani. Ama integral alabiliyor olmanın insanlıktan nasibini almış olmak olmadığının ispatıydı.
Keza, integral almayı biliyor olması, darbeleri savunmasına ve darbe atmosferinde insanlara b.k yedirilmesini savunmasına engel olmuyor.
Çünkü o sadece bir bilim adamı. Bir aydın değil. Entelektüel değil. Arif? Hiç değil! İrfan namına bir şey yok çünkü. Kuru bilgi. Hepsi bu.
Belki imkanlar o kadarına el verdiği için sadece insanlara dışkı yedirilmesini savunmakla yetiniyordu bu bilim adamı.
Eline imkan geçse, belki de bir Robert Oppenheimer olabilirdi, Hiroşima'nın ve Nagazaki'nin üzerine atom bombası olarak yağardı o zaman.
Ya da Auschwitz kampında insanlar üzerinde çılgın deneyler uygulayan Josef Mengele olabilirdi.
Onlar da bilim adamıydı ne de olsa.
Aslında sorun bilim adamı olabilmek değildi… Adam olamamaktı.
Bilgiyi insanlığın yararına değil insanlığın fenalığına kullanmaktı.
Üniversitelerimizdeki gençlerin, en başta ODTÜ'lülerin, bu adamlara bakıp ibret almalarını tavsiye ederim.
Belki o zaman; Yunus Emre'nin “ilim ilim bilmektir, ilim kendin bilmektir, sen kendini bilmezsen, ya nice okumaktır” sözleri daha iyi anlaşılır.
İnsanı, insan onurunu hiçe sayan, insanı aşağılayan, insanı yok eden, içinde irfan namına hiçbir kırıntının olmadığı bilgiyle donanmanın zalimlerden, canilerden başka kime ne faydası var?
Dönüp kendinize sorun.
Biz kimiz?
Daha onsekiz, bilemedin 20, hadi 22 yaşındasınız…
Sadece on yıl geriye gidin, ilkokula giden bir çocuk göreceksiniz.
O zamanlar Tom ve Jerry filmlerine gülüyordunuz, şimdi ise kanlı canlı Tom ve Jerry gibisiniz.
Şiddetin bir problem çözme yöntemi olduğuna ne zaman ve nasıl ikna oldunuz, kim öğretti bunu size… Gerçekten bilemiyorum.
Çocukken çok dayak yediniz belki de ve bu sinmenize, sindirilmenize neden oldu.
Belki de bu yüzden aynı yönteme başvuruyorsunuz; “öteki”ne saldırıyorsunuz, “ötekini” şiddetle sindirmeye çalışıyorsunuz.
Elinizde taşlar, sopalar, sapanlar… Hatta bazen Molotof kokteylleri…
Sizi bir sır vereyim; suyun kaldırma kuvveti vardır, doğru, ama sapanların, Molotof kokteyllerinin, taşların sorun kaldırma kuvvetinin olmadığına emin olabilirsiniz.
Bilimin ilk kuralı, “yanlışlanabilir olmayı” kabul etmektir.
Bütün tezler, bütün kuramlar yanlışlanabilir, tartışılabilir, eleştirilebilir.
İşte bilim burada başlar. Bu yüzden hiçbir fikri dışlamaz, hiçbir fikre kapısını kapatma hakkı yoktur.
Yanlışlanamayan, tartışılamayan, eleştirilemeyen fikirler değil ideolojiler ve dogmalardır.
Wittgenstein, “konuşulamayan üzerine susmalı” diyor. Siz, konuşulamayan üzerine susmak yerine, konuşulamayan üzerine birbirinizle kavga ediyor, taşlara, şiddete sarılıyorsunuz.
Sürekli “orantısız zeka”dan bahsediyorsunuz ve yolunuz hep “orantısız şiddet”e çıkıyor. Kibir, er geç şiddetin kapısını aralar. Ve şiddetin olduğu yerde zekadan bahsedemezsin genç adam.
Gorbaçov gelir, ODTÜ'de konferansa katılır, ODTÜ'lüler taşlarla Gorbaçov'u kovalar…
Türkiye, kendi kaynaklarıyla dünyanın yörüngesine uydu gönderir, ODTÜ'lüler elinde taşlarla, sapanlarla, bilyelerle töreni protesto ederler…
Bir zamanlar Uşak'ta uzaylıları taşla kovaladığını söyleyen köylüler vardı… Siz de işte en fazla o kadar 'bilimsel' bir tavır gösteriyorsunuz, aferin size…
İnsanlar, namaz kılarlar, siz secdeye duran insanlara saldırırsınız.
1400 yıl öncesinin fikirleri bugünün dünyasına ışık tutamaz gibi ipe sapa gelmez klişeler üretiyorsunuz bir de…
1400 yıl değil, 3000 yıl öncesine gidin, Homeros'u göreceksiniz…
2500 yıl öncesine gidin, Sokrates'i, Platon'u, Aristo'yu göreceksiniz.
İnsanlık hep geçmişten beslenir… Konfüçyüs'ten, Budha'dan, İbn-i Haldun'dan, Shakespeare'den, Kopernik'ten, Galileo'dan, Newton'dan, Bacon'dan, Kant'tan…
İnsanlık hala onların fikirlerinden, eserlerinden istifade ediyor.
Kabul etmek gerekir ki, aslında sorun geçmişle değil, 'öteki' ile yaşamak… Öteki ile yaşamaktan nefret etmek...
Nefret suçu… İşte bu, en kötüsüdür.
Amerika'da, ırkçı beyazlar, Ku Klux Klan mesela, 'öteki'nden; 'siyah insan'dan nefret ediyorlardı. Ve nefret ettikleri o siyah insanları öldürüyor, evlerini ateşe veriyorlardı.
Faşistler, Naziler de 'öteki'nden nefret ediyorlardı… Nefretleri o kadar büyümüştü ki “ötekileri” dünyadan temizlemek için “toplu mezarlar” kazmak zorunda kalmışlardı.
Kabul etmeyeceksiniz ama Balkanlar'da, Doğu Avrupa'da komünistler de nefret ediyorlardı 'öteki' ile birlikte yaşamaktan. Onlar da benzer felaketlere yol açtılar.
Belki siz de nefret ediyorsunuz.
Belki de bu yüzden bir arada olmaktan memnun olmadığınız fikirlere, insanlara saldırıyor, şiddet uyguluyorsunuz.
Şiddet, genç adam, şiddet insanları incitir fakat değiştirmez…
Fikirler şiddetle çürütülmez, yine fikirlerle çürütülür.
Aksi olsaydı, tez-antitez-sentez'den değil, tez-şiddet-sentez derdik, olur biterdi…
'Öteki'ne karşılık vermek mi istiyorsunuz, bir makale yazın öyleyse…
Sahi, neden makale yazmıyorsunuz?
Taş attınız da kolunuz mu yoruldu yoksa?
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.