Siyaset bir kere demokrasi rayından çıkınca ardından sökün eden hiçbir şey şaşırtıcı gelmiyor. Kağıt üzerinde ülkedeki yasal iradeyi paylaşan üç kuvvet; yasama, yürütme ve yargının etkinliklerini, temelde başka hangi faktörlerle paylaştıkları da böylelikle ortaya çıkıyor. Bütün bu olup bitenleri en çok da 28 Şubat''tan itibaren hissetmeye ve tanımaya başladık. Bunlardan en çok dehşet uyandıranı Milli Güvenlik Siyaset Belgesi''ydi. 1997 yılında 5 yıl için yenilenen Kırmızı Kitap ya da teknik adıyla MGSB''nin en önemli üç maddesi şunlardı: "1- Bölücü ve irticai faaliyetler eşit ve birinci önceliklidir. 2- Siyasal İslam, Türkiye için tehdit unsuru olmaya devam etmektedir. 3- Türk milliyetçiliği bazı kesimlerce ırkçılığa dönüştürülmek istenmektedir. Ülkücü mafya bundan yararlanmak istemektedir. Bu da bir tehdit unsuru oluşturmaktadır." Yani, bugün muhalefet olan bir siyasi hareket ile iktidarın ikinci büyük ortağı olan bir başka hareket "tehdit" değerlendirmesinde ilk sıralarda yer almaktadırlar. Ülkede, siyasetin etkisiz eleman oluşunun bundan daha açık bir ifadesi olabilir mi?
Zaten böyle olduğu ve böyle olduğuna askerler de inandığı için şimdi de ortaya MGSB''yi tatbik planına indirmeyi hedefleyen Milli Eylem Stratejisi gibi yeni bir proje sunulmuştur. MGK''nın son toplantısının sonuç bildirisinde bu projeye şu cümlelerle gönderme yapılmıştı: "Son gelişmelerin ışığında... rejim aleyhtarı irticai faaliyetlerin önlemesi amacıyla, şimdiye kadar alınan tedbirlerin stratejik bağlamda, daha da geliştirilerek, hiçbir taviz verilmeden uygulanması ve bu konudaki yasal düzenlemelerin bir an önce gerçekleştirilmesi... kararlaştırılmıştır."
Belli ki, bugüne kadar yapılandan fazlasını istiyorlar. Zaten bazı askerlerin, çeşitli zeminlerde "Siyasetçilerden umutlu olmadığımız için strateji belgesini MGK Genel Sekreterliği olarak hazırlıyoruz" dediği biliniyor. Ancak, hava varlığı ile yokluğu belli olmayan strateji belgesi ile ilgili spekülasyonların en iyisi bu belgenin Sivil Çalışma Grubu tarafından hazırlanacağı şeklinde. SÇG yani BÇG''nin Başbakanlık''taki eş kuruluşu. SÇG, Mesut Yılmaz döneminde "BÇG''nin illegal bir kuruluş olduğu ve lağvedildiği" şeklinde bizzat Yılmaz''ın beyanı olduğu sırada faaliyete başlamıştı. BÇG''nin de SÇG''nin de kuruluş kanunu hatta işleyişlerini tayin eden bilinen bir yönetmelikleri yok. Ama, etkin oldukları, yasam-yürütme-yargı üçlüsünün altında dinamik birer yapı oldukları anlaşılıyor.
Peki, ortada gerçekten bir Ulusal Strateji Belgesi oluşturma gayreti var mı? Bu soruyu sormak gerekiyor çünkü, tıpkı BÇG''nin hatta MGSB''nin ortaya çıkışında olduğu gibi bu konuda da arkasında bir yetkilinin durduğu herhangi bir açıklama, resmi bir duyuru bulunmuyor. Bu nedenle, gerçeğin ortaya çıkarılması için parçalardan hareketle tümevarım yöntemini kullanmak gerekiyor.
Askerin yapılması gerekenleri söyleme hatta dikte ettirme konusundaki hassasiyeti kadar bunların nasıl, kimler tarafından ve hangi sürede yapılacağı konusundaki kararlılığı yeni değil. Bu zaten askeri bir usuldür. Ve askerler bu konuda sadece son MGK''da değil öteden beri ısrarcı olmuşlardır. Erbakan, tarihî 28 Şubat kararlarından iki ay sonra 28 Nisan 1997 akşamı Başbakanlık''ta bir grup gazeteciye şunları söylüyordu: "Genel Sekreter (İlhan Kılıç), 28 Şubat''ta yayınlanan 18 madde için hükümetin yaptıklarını kalın bir kitap halinde ortaya koydu. Bu asker-sivil bütün üyeler için hazırlanmıştı. Askerler, ''Teşekkür ederiz ama askerlikte bir usül var. Herkes, kim ne yapacak, madde madde belli olsun'' deyince Cumhurbaşkanı Demirel, ''Arkadaşlar, Genel Sekreter yapılanları anlattı. Bundan sonra sizin sadece ne yapılması gerektiğini söylemeniz lazım'' deyince askerler sözü, ''Bundan sonra yapılanlar bize de bildirilirse iyi olur''a getirdiler. Demirel, ''Tamam o da olur'' dedi..."
Şimdi, gündemde geçen dönemde kanunlaşamadığı için kadük olan ve kamuoyunun "irtica ile mücadele yasaları" olarak bildiği bazı kanun değişikliklerinin yeniden Meclis''e gönderilmesi var. Nereden çıktı bu? Fethullah Gülen aleyhine başlatılan kampanyanın ardından. Gülen''e yönelik saldırılar hafifliyor ama arkasından dini hassasiyetleri yüksek bütün kesimleri ilgilendiren daha kapsamlı bir proje ortaya çıkıyor.
Askerin elinde bir strateji belgesi olup olmadığından daha önemli olan budur. Hâlâ, durumdan, hem de her durumdan vazife çıkıyor...
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.