Enkaz altından devlet de çıkarılıyor!

Devletin, depremde gösterdiği beceriksizlik bir yana, bu beceriksizliği örtbas etmek için durup durup "Yaralar sarılacak" diye tafra yapması insanı kahrediyor. "Zavallı küçük devlet adamcıkları" enkazın altından gelen sese kulak vereceklerine hâlâ devletin haysiyetini kurtarmanın telaşındalar. "Vatandaş ne olacaksa olsun, yeter ki devlete laf gelmesin" istiyorlar. Depreme ancak üçüncü günden itibaren müdahale edebilen, evsiz barksız sokakta kalanları salgın hastalıkla başbaşa bırakan, bütün bunlar yetmiyormuş gibi hayatlarını kaybeden insanları toplu mezarlara dozerlerle gömdüren devlet hangi yaraları saracak? Bayındırlığıyla, sağlığıyla, telekomünikasyonuyla ve nihayet Diyaneti''yle enkaz altında kalan devlete bu saatten sonra kim yarasını emanet eder?

Hem merkezdeki hem de illerdeki kriz masaları karşı karşıya bulunduğumuz problemin büyüklüğünün farkında değiller. Bu yüzden, enkaza müdahalede çok önemli olan ilk iki gün boşa harcandı. Başbakanlık Kriz Yönetim Merkezi problemin büyüklüğünü kavrayamadığı için ilk ciddi duyurusunu, depremin üzerinden dört gün geçtikten sonra yapabildi ve "ellerinde deprem çalışmalarında kullanılabilecek türde araç olan bütün özel ve tüzel kişileri bu araçları valiliklerin emrine" vermeye çağırdı. Oysa, talep edilen araçların çoğu zaten daha ilk günden itibaren vatandaşın inisiyatifi sayesinde enkaz kaldırma çalışmalarına başlamıştı. İllerdeki kriz masaları bu gönüllü desteği bile organize edemedi. BKYM, valiliklerin kendilerine teslim edilen araçların listesini Pazartesi (bugün) sabahı 08.00''e kadar Ankara''ya bildirmeleri isteniyor. Yazışmalar, listeler vesaire... Devlet bu. Bürokrasi olmadan rahat edemiyor.

Oysa, vatandaşının hayatına değer veren devlet, enkaz altında kalan insaların yaşama sınırının bugün bittiğini hesap eder, bürokrasiyle uğraşacağına bu araçları derhal kurtarma için organize ederdi. Afetin büyüklüğü daha ilk saatlerde ortadayken, bugün telaşla aranan sağlık malzemeleri, çadır, ceset torbası ve benzeri ihtiyaç maddeleri için hazırlık yaptırır, depremle mahvolan insanlara bir de salgın hastalık rezaletini yaşatmazdı.

Devletin krizi yönetemediğini, kurtarma çalışmalarının sevk ve idarede yetersiz kaldığının bir delili de depreme maruz kalan üç ilin valisinin kriz masası yönetiminden alınmalarıdır. Bu, depremle mücadelede iflasın ilanından başka bir şel değildir. Dört önemli günün boşa geçtiğinin itirafıdır.

Hep, afetlerden depremlerden ders alamadığımız söylenir. Doğru... O yüzden, bugün devletin içine düştüğü aczi eleştirmeliyiz. Hem de "Birlik beraberliğe ihtiyacımız varken bunun sırası mı?" diye hâlâ devletçilik yapanlara rağmen. Bunun tam sırası. Bugün, bu eleştiriyi yapmazsak depremlerden, afetlerden hiç ders alamayız.

Herkes biliyor ki, vatandaş yardıma koşmasa; tarihin en büyük felaketine karşı, tarihin en büyük dayanışması yaşanmasa bugün ortada ne devlet ne de onu bir türlü işletemeyen hükümet kalırdı.

Vatandaş şimdi, büyük bir erdem ortaya koyarak hantal bedeniyle çırpınıp duran devleti ve bir zavallılar kabinesinden başka bir şey olmayan hükümeti de enkaz altından çıkarıyor.

"Büyük devlet" tafraları yapan "devlet adamcıkları" dua etsinler de enkazın altında kalmasınlar.