Erbakan"a kapı neden aralandı?

Siyasi Partiler Yasası''nın 95. maddesinde yapılan değişiklikten sonra 5 yıl süreyle bir siyasi partiye, üye, yönetici ve denetçi olmaları yasaklanan kişilere bağımsız aday olma yolu açılmıştır. Yasanın ifadesiyle bu kişiler, "Hiçbir parti tarafından aday gösterilemezler" ama, bağımsız aday olabilirler. Bu değişiklik yapılırken de; hem iktidar (DSP-MHP-ANAP) hem de muhalefet (FP-DYP) ortaya çıkan yeni durumda Necmettin Erbakan ve arkadaşlarının artık bağımsız aday olabileceklerini biliyorlardı. Bu sonuç bilinerek, FP''nin tahkimle ilgili Anayasa değişikliğine destek vermesi karşılığında SPY''da değişiklik kabul edilmiştir. Yani, biline isteye yasaklı Refah Partili''lere siyaset kapısı aralanmıştır. Dolayısıyla, bu saatten sonra Erbakan aday olabilir mi, olamaz mı tartışmasının bir anlamı yoktur. 18 Nisan seçimleri öncesinde yapılan başvuruları 95. maddeyi ileri sürerek Erbakan ve Kazan''ın adaylığını engelleyen Yüksek Seçim Kurulu da artık adaylığın önünde bir engel kalmadığı görüşündedir.

Şimdi, Erbakan''a konulan yasağın kapısının aralanmakta oluşunun siyasi anlamını araştıralım. Erbakan''a bağımsız adaylık yolu acaba, sadece tahkimle ilgili pazarlığın bir tarafı olduğu için mi açılmıştır. Hayır bu mümkün değil. Şu satırlar, Hürriyet Gazetesi''nin Genel Yayın Yönetmeni''nin dünkü yazısından alınmıştır. Yazar, mevcut statükoya uzun uzun övgüler yağdırdıktan sonra şunları söylüyor: "Erbakan artık bir siyaset enkazıdır. Ve onu enkaz haline getiren şey de 28 Şubat sürecidir." Bu yargıda yer alan "siyaset enkazı" saptamasındaki öfkeyi tartışmak bir yana, 28 Şubat''ın engellediği bir liderin daha bu sürecin kırkı çıkmadan yeniden aktif siyasete dönüşünün kabulünün altı çizilmelidir. Yazı sahibinin bu gelişmeyi kavrayamadığı ve kalemini emrine verdiği sürecin geldiği noktadan epeyi geride kaldığı anlaşılıyor.

Gerçek şu ki Erbakan, bir pazarlık unsuru falan olduğu için değil, hukuksuz ve anti-demokratik bir yasakla zincirlendiği için bugün yasaklandıktan kısa bir süre sonra geri dönüş imkanına kavuşmuş bulunmaktadır. Zira, yasağı koyan irade bunun daha fazla sürdürülemeyeceğini görmüştür. Destabilize edilen sürecin normalleşememesi, merkezde konuşlanan ve iktidarı paylaşan partilerin seçimden sonraki üç ay içinde kredilerini tüketmeleri ve bu durumun toplumda doğurduğu güvensizlik duygusu ortadayken siyasetin bir bölümünü yasaklarla bloke etmenin saçmalığı görülmüştür. Bu nedenle; belki gündemdeki af tasarısında değil ama, ilk fırsatta 312. madde de değiştirilecek başta Recep Tayyip Erdoğan ve Hasan Celal Güzel olmak üzere bu maddeden dolayı yasaklanmış bulunan politikacılar da haklarına kavuşacaklardır. Demokrat olanları da olmayanları da kuşatan trend, bu istikamete doğru koşmaktadır. Çünkü...

Ecevit ve Yılmaz gibi "meşru ve yasaksız siyasetçiler"in iktidarı, ülke kaynaklarını talan ettirip, ekonomiyi felakete sürüklerken ve mesela Kuzey Irak''ta bir Kürt Devleti''nin kuruluşunu eli kolu bağlı seyrederken, bazı siyasetçileri hâlâ yasaklı tutmak "derin devlet"in bile boyunu aşacak bir cüretkarlıktır. Nihayet, "derin devlet" denilen olgu da vatan hainliği içine düşecek bir güç değildir! Bu bir pazarlık değil, bir yükümlülüktür. Konuya bu boyutta baktığımızda soruların, "Erbakan aday olabilir mi" ya da "Erdoğan''ın yasağı da kalkar mı?" şeklinde ortaya konuluşunun ne kadar anlamsız olduğu görülüyor. Bu nüansı farkedemeyenler hâlâ; bugün artık bir hata olduğu açıkça görülen ve bütün şöhretli aktörleri tasfiye edilmeye başlanan 28 Şubat''ın karanlığı için kalem oynatabilir, nutuk irad edebilirler. Bu şaşırtıcı değildir. Zira, bir yasağın kalkmakta olmasından memnuniyet duymak ve bundan hareketle bütün siyasi yasakların kaldırılmasını talep etmek yerine, bu değişime direnmek "yarı aydınlar"ın değişmeyen usulüdür.

Ancak, siyaset ve ülke çıkarları yarı aydınlara bırakılmayacak kadar ciddi bir iştir. Ve, tasfiye sırasının kendisine gelmesinden endişe edenlerin telaşı, Türkiye''yi hak ettiği demokrasi yürüyüşünden alıkoymaya yetmeyecektir.