Erdoğan döndü... Şimdi ne olacak!

En başta söylenecek olan şudur: Tayyip Erdoğan''ın siyasete dönüşü, "hiçbir şey eskisi gibi olmayacak" sözünün hükmünü, bütünüyle icra edeceği bir dönemin işaretlerini veriyor. Türkiye bu sözü birçok kez; çok önemli sosyal ve siyasal olayların ardından duydu ve umutlandı ama; her defasında işlerin eskisi gibi devam etmesine mani olamadı. Bu, Susurluk''tan sonra da, 18 Nisan''dan sonra da böyle oldu; bankaların batması veya Şubat krizinden sonra da... Ne, kirli ve karanlık ilişkilerin ortalığa saçılması, ne de ağır ekonomik buhranlar; beklenen travma etkisini yapamadı ve ülkenin istikametinin değişmesini sağlayamadı. Türkiye, hızla dibe vurup orada kalmasına rağmen değişim iradesini ortaya koyamadı. Aksine, gizli bir odak "herşeyin eskisi gibi..." kalması için toplum mühendisliğini sürdürdü; anlamsız bir "istikrar" uğruna; hem ülke toptan değer kaybetti hem de vatandaşlar ekonomik ve sosyal açıdan fakirleştikçe fakirleşti.

Değişimin ihtiyacının maksimum düzeye ulaşmasına rağmen sürekli geri plana itilmesinin tek gerekçesi, değişimi siyaset diline tercüme edecek bir yapılanmanın bulunmamasıdır. Dahası, siyaset kurum olarak da bir değiştirme unsuru olmaktan çıkmış durumdadır. Bir yandan siyasi yasaklar ve parti kapatmalarla öte yandan da ısmarlama hükümet modelleriyle tanzim edilen siyaset; kendi meşruiyetini korumak ve kollamak gibi hayati bir meseleyle uğraşmak durumundadır.

İşte Erdoğan''a siyaset yapma vizesi verilmesi bu açıdan siyaset kurumunu radikal bir şekilde etkileyecek ve siyaset hem iade-i hayat hem de iade-i itibar edilmiş olacaktır. Çünkü, siyasetin temel malzemesi halk desteğidir ve Erdoğan''ın bu konuda mevcut siyasi partilerin hepsinden daha fazla avantaj sahibi olduğu ortadadır.

Peki, "Erdoğan''dan sonra..." yakın vadede neler olabilir!..

1- Erdoğan''ın dönüşü, Fazilet Partisi sonrası oluşan siyasal rekabetin "gelenekçi-yenilikçi" ikilemiyle tanımlanması pratiğini ortadan kaldıracaktır. Bundan sonra, yenilikçi hareketin yenilikçiliği FP''deki bir grubun adı olarak anılmayacaktır. Erdoğan''ın liderliğindeki bu hareket siyasi skalada, şimdiden de görüldüğü gibi FP sonrası siyasal oluşumlardan çok bütün siyaseti bloke edecek ve bütün partileri aynı oranda ilgilendirecek bir hacim kaplayacaktır. 15-20 gün içinde yapılacak kamuoyu araştırmaları oy transferinin hangi istikamette olduğunu ve Erdoğan''ın ortaya çıkışının diğer partileri neden yakından ilgilendirdiğini ortaya koyacaktır.

2- Bu durumun doğal sonucu olarak Türkiye erken seçime bir adım daha yaklaşmıştır. Bu seçimin tarihi için sözgelimi sonbahar imkansız görünebilir ama 2002 ilkbaharı da "kaçınılmaz" olabilir. Çünkü, Şubat krizine rağmen o günden bu yana toplumda erken seçim arzusunu uyandıracak iddialı bir muhalefet yapılamamıştı. Halk, istediği değişimi tahakkuk ettireceğine inandığı ve siyasetteki boşluğu doldurabileceğini düşündüğü kadrolar konusunda umutsuz ve kararsızdı. Şimdi, değerleri hariç tutulsa bile en azından; Erdoğan''ın arkasındaki halk desteği için bu gerekçe geçerliliğini yitirmiştir. Ayrıca, bu saatten sonra Türkiye''yi ağır ekonomik kayıplara rağmen, mevcut iktidar yapısına mahkum etmek akıllıca bir iş olarak görünmemektedir.

3- Değişimin önemli bir kısmının seçimler öncesinde tamamlanma ihtimali de bulunmaktadır. Erdoğan''ın merkez sağ ve merkez sol''da yarattığı panik iki grupta da toparlanma çalışmalarını hayati derecede önemli hale getirdi. Ya toparlanmayı deneyecekler ya da ellerindeki Meclis çoğunluğunu aksi istikamette, mesela seçim barajının yüzde 10''dan daha aşağılara indirilmesi yönünde kullanacaklar. Şu andan itibaren başta ANAP olmak üzere MHP, DSP, DYP ve CHP için öncelikli hedef 22. Dönem Meclis''inde bir şekilde var olabilmektir. Bunun, adı geçen partiler tarafından giderek daha fazla önemsendiğine hep birlikte tanık olacağız.

4- Tayyip Erdoğan''ın dönüşünün yakın vadede doğuracağı dördüncü sonuç da yaşadığımız bu ağır ekonomik krize rağmen "siyaset"in gündem kazanması olacaktır.