Sanık Öcalan; sonun başlangıcında

Türkiye''nin yakın geleceği için son derece büyük bir önem arzeden "Apo Davası" başladı. Bu dava, ülkenin en önemli sıkıntısı olan Kürt Sorunu''nun yöneleceği istikameti olduğu kadar bu soruna çıkış yolu arayan Türkler''in ve Kürtler''in zihin dağınıklığını giderecektir. Binlerce cana, milyarlarca Dolar''a ve sonuçta Türkiye''nin yıllarına malolan bu sorunun noktalanması için sadece İmralı''daki mahkeme heyeti değil Türkiye Cumhuriyeti devletine de görev düşmektedir. Mahkeme PKK''nın başını yargılarken devlet de hem bu örgütle hem de sorunun sosyal ve ekonomik boyutlarıyla mücadele etmek zorundadır. Türkiye, Apo''nun gelmesiyle yakaladığı psikolojik üstünlüğü hoyratça kullanmak yerine buradan sağduyulu bir çıkış üretmek zorundadır.

Duruşmanın ilk günü önümüzdeki günlerle ilgili birçok önemli ipucunun ortaya çıkmasını sağlamıştır. Öcalan''ın avukatları daha ilk andan itibaren davanın yok sayılması, ertelenmesi ve dava yerinin değiştirilmesi gibi noktalardan savunma geliştirmeye çalıştılar. Ancak, avukatların bütün mesajlarında dönüp dolaşıp "adil bir yargılama yapılsın" demeleri davanın sonuçlandığı gün meydana gelecek bir gelişmenin habercisidir. Belli ki büyük bir ihtimalle "idam" kararıyla sonuçlanacak bu davanın Avrupa''ya taşınması mukadderdir. Ve, mevcut yargılama usüllerine göre de AİHM''nin bu davayı gündemine alacağı kesindir.

Nitekim, Türkiye hakkında Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi''nde açılmış bulunan 1954 davadan 232''si bu konuyla yani "adil yargılama" ile ilgilidir. Devlet Güvenlik Mahkemesi''ndeki askeri hakim bulunması Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi''nin 6. maddesiyle ilgili bir çelişkiyi ortaya çıkarıyor. Bunu gidermenin yolu, yani askeri hakimlerin DGM''lerden çıkartılmasının yolu anayasa değişikliğidir. Bununla birlikte, mevcut CMUK''a göre bir dava bir duruşmadan fazla duruşmadan fazla olursa yedek ''sivil'' aza girebiliyor. Bu da uygulanabilir. Ancak, Türkiye''nin bu yolu izlemek yerine kalıcı ve inandırıcı olanı tercih etmesi, diğer anti-demokratik hükümleri de ele alarak anayasa değişikliğine gitmesi daha doğru olacaktır.

Yargılama ile ilgili bu usül eksikliği elbetteki davanın önemini azaltmayacaktır. Apo, tarihin en büyük terör örgütlerinden birisinin lideri olarak hem Türk halkına hem de adına mücadele verdiği Kürt halkına büyük acılar çektirmiştir. Mahkeme sanıktan, şehit aileleri adına bu acıların bedelini de talep edecektir. Bu noktada, Apo''nun ve PKK''nın giriştiği ve adını "barış arayışı" olarak koydukları strateji dikkat çekiyor. İlginçtir; halen kaçak olan Yaşar Kaya duruşma öncesi PKK''ya yakın Özgür Politika Gazetesi''nde, "Öcalan bu mahkemede Kürt ve Türk halkına hizmet edebilmek için Türkiye''nin demokratikleşmesi çerçevesinde birçok değerli şey söyleyecektir" diyor. Nitekim Öcalan da duruşmada bu sözlere benzer bir konuşma yapıyor. PKK liderinin, "Bundan sonra barış ve kardeşlik için yaşayacağımı, Türkiye Cumhuriyeti''ne bu amaçla hizmet edeceğimi belirtmek istiyorum. Barış ve kardeşlik için yaşamam gerektiğini düşünüyorum. Akıtılan bu kanın durması ve barış için çalışacağıma söz veriyorum" demesi artık bitmiş ve geri dönüşü olmayan bir insanın artık geç kalınmış olsa bile belki de samimi itirafıdır. Ama, örgütün yurt dışındaki uzantılarının siyasal çözüm arayışı üzerinden politika yapmaya çalışmaları küstah ve trajik bir haldir.

Öcalan, Yunanistan, Rusya ve İtalya gibi en büyük üç müttefikinden kendisini sattıkları için şikayetçi olurken yandaşlarının hala uluslararası ilişkilerden medet ummaları gerçek bir trajedidir. Dünyanın yargılamaya ve yargılama sonucu ortaya çıkması güçlü bir ihtimal olan idam kararına tepki gösterme ihtimalinden medet umuyorlar. Daha, Apo''nun ifadeleri tamamen açıklanmadı. O ifadelerde daha ağır ifadeler, PKK''nın nasıl himaye gördüğü falan var.

Bu konuda, bir şehit anasının gözyaşları içinde haykırdığı soruya kulak vermek gerekiyor. "Çocuklarımız öldürülürken dış devletler karışmıyordu. Şimdi, hangi yüzle karışacaklar?"