"Sansür" nedeniyle gecikmiş bir analiz

18 Nisan''da yapılan genel seçimlerin sonuçları herkesin malumu. 550 milletvekilini belirlemek için yapılan bu seçimde; DSP yüzde 22.18, MHP yüzde 17.98, FP, 15.41, ANAP yüzde 13.22, DYP yüzde 12.01 ve CHP ise yüzde 8.71 oranında oy aldılar. Bu tablonun en normal yorumu da DSP''nin büyük bir patlama, MHP''nin ise sürpriz bir çıkış yaptığıydı. Bu iki partinin yükselişlerine karşın FP''nin, ANAP''ın ve DYP''nin seçimden yenilgi ile çıktıkları anlaşılıyordu. Seçim sonuçları, barajın altında kalan CHP''nin ise artık bir siyasal faktör olarak kabul edilmesine imkan tanımıyordu. Türkiye''yi 19 Nisan sabahından beri tam 40 günden beri kuşatan siyasal analiz üç aşağı beş yukarı böyledir. Böyle olduğu ve Meclis''teki milletvekili dağılımı da elverdiği için kurulmakta olan hükümetin adı da DSP-MHP-ANAP''tır.

Şimdi, yukarıdaki analizi bir kenara bırakalım ve başka bir bahse geçelim. Ama önce 18 Nisan''da bir değil iki seçim yapıldığını ve bu seçimlerden ikincisi olan mahalli seçimlerde genel seçimlerin iki katından daha fazla oy kullanıldığını hatırlayalım. Her ne kadar devletin ilgili kurumları ve medya bu seçimlerin sonuçlarını zamanında yayınlamak yerine kulaklarının üzerine yatmışlarsa da bir ülkedeki siyasal güç dağılımını kavramak için 32,5 milyon oyun il genel meclisi, 11 milyon oyun büyükşehir belediye başkanlıkları ve 24,5 milyon oyun da diğer belediye başkanlıkları ile belediye meclisi üyelikleri için kullandığı bir seçimi yok saymanın imkansızlığını hepimiz biliyor olmalıyız.

Hepimiz aynı zamanda, açık ve şeffaf bir toplumda gerçeklerin gizlenmeden mümkün olan en yüksek süratle kamuoyuna yansıtılması hakkına inanıyor ve güveniyor olmalıyız. Bundan önceki bütün mahalli seçimlerde, sonuçlar en geç iki gün içinde dağdaki çobana bile –ki aynı zamanda herkesle eşit bir seçmendir– duyurulabilirken 2000''e bir kala yapılan yüzyılın son genel mahalli seçiminde yaşanan tablo apaçık bir sansür uygulamasından başka bir şey değildir.

Neden sansür? Çünkü, Yüksek Seçim Kurulu 18 Nisan mahalli seçimlerinin sonuçlarını 2 değil, 3 değil 8 değil, tam 38 gün sonra yayınladı. Tek tek hangi ilde, ilçede, beldede hangi şahsın başkan olduğu, hangi partinin seçimi kazandığı ilk haftadan beri biliniyordu ama bir seçimin ülke siyaseti üzerindeki tayin edici gücüne tekabül eden genel rakamların ne olduğu ancak 38 gün sonra öğrenilebildi. Dahası, bu sonuçların haberi TRT bültenlerinde bile birkaç kelime ile geçiştirilirken gazetelerde de kısa haber sütunlarında adeta kaybedildi. 18 Nisan''da sanki bir seçim yapılmış gibi; siyaset bazı partiler lehine, bazılarının da dışlanmaya varan şiddette aleyhine yapılandırıldı ve koskoca bir seçimin sonuçları değerlendirme dışı tutuldu. Halkın ne istediği ve gerçekte hangi mesajı verdiği 68 milyon oy gözardı edilerek yorumlandı.

Şimdi, belediye başkanlarını ve meclis üyelerini tayin eden ama, partilerin gerçek seçmen desteği ölçülürken değerlendirme dışı tutulan takriben 68 milyon oyun hangi partilere dağıldığına bakalım.

1-) Fazilet Partisi bütün belediye başkanlıkları ve meclis üyeliklerinde açık farkla birinci partidir. Yerel seçim sonucunu genel seçimle kıyaslayabilmek için en elverişli ünite olarak kabul edilen il genel meclisi sonuçlarında ise ilginç bir tablo var. Genelde yüzde 22.18 oyu olan DSP bu oylamada yüzde 18.6''da kalmış bulunuyor. MHP''nin oyu ise geneldekine çok yakın, yüzde 17.1 civarında. Fazilet''in yüzde 16.48 olan oyları genelin bir puan üzerinde gerçekleşmiş bulunuyor. ANAP ve DYP''nin il genel meclisi oyları da genel seçime göre birer puandan fazla çıkıyor. Sırasıyla yüzde 15 ve yüzde 13.2 düzeyinde. CHP ise yüzde 11.08''le barajı aşıyor!

2-) Büyükşehir belediye başkanlıkları seçiminde FP''nin oyu yüzde 23.37''ye yükselirken DSP''nin oyu 19.27. MHP ise, barajın biraz üzerinde yüzde 10.34''te kaldı.

Büyükşehirlerde DYP''nin yüzde 7.38''de kalan oyu dikkat çekiyor. CHP''nin yüzde 16.5''e varan oyu da bir başka açıdan dikkat çekicidir.

3-) FP, il, ilçe ve belde belediye başkanlıkları ve meclis üyeliklerinde de birinci. Bu partiden seçilen başkanların ve üyelerin toplam oy oranı yüzde 18.42. İkinci sırada ise yüzde 17.43''le ANAP bulunuyor. DSP ile MHP''nin oyları bu branşlarda yüzde 15''lere iniyor. CHP ise yüzde 13.8 civarında oy toplamayı başardı. Bu partiyi yüzde 12.78''le DYP izliyor.

Bir seçimin analizinde kullanılması gereken başka rakamlar da var ama uzatmayalım. Bütün bu rakamları ve bu rakamların neyi ifade ettiğini uzun uzun yazmaya yerimiz de müsait değil. Ancak, bunları öğrendikten sonra 18 Nisan''da seçmenin ne demek istediğini, DSP ile MHP''yi gerçekte ne kadar büyüttüğünü, FP''yi dışlayıp dışlamadığını, ANAP''ı, DYP''yi nereye koyduğunu ve CHP''nin gerçek durumunu bir daha düşünmekte yarar olduğu ortadadır. Üstünkörü bir analiz bile, bize şu anda yutturulan siyasal güç paylaşımına ilişkin gerçeklerin nasıl birer palavra olduğunu göstermeye yetecektir. Türkiye''de güç hiçbir partide odaklanmıyor, aksine dehşetli bir parçalanma yaşanıyor. Ve siyaset, devlet-medya işbirliği ile yaratılan bir sansür üzerinden şekilleniyor vesselam!