Liselerde Edebiyat-II

Geçen haftaki yazımızda liselerde okutulan edebiyat derslerinin yarım asırlık macerasından bahsetmiş idik. Bizi bu konuda yazmaya sevkeden sebep, gazetelerde yer alan bir haber oldu.

Habere göre liselerde okutulan Türk dili ve edebiyatı dersleri ile kompozisyon, bundan böyle ön plana çıkarılacak, üniversiteye girişte çok önemli bir rol oynayacakmış.

Bu uygulama dersin amacı dışında, onu "önemli" kılmak için başka bir noktaya bağlamış olsa dahi –eğer gerçekten söylenilenler yapılırsa– edebiyata metazori bir anlam yükleyecek.

Buna göre ÖSS üç yıllık bir geçiş sürecinde yeniden yapılandırılıyor. (Bu deneme tahtasına dönen imtihanda bu yıl yaşanan rezalet umarız bir daha yaşanmaz.) Yapılandırma lise müfredatını da kapsayacak biçimde ele alınmakta. Test usulünün öğrencileri "boş kovan"a çevirdiği nihayet kafalara "dank" etti. Bundan böyle dershane bağımlılığına da son verilmek isteniyor. Bir de şu İngilizce çılgınlığına son verilebilse.

Plana göre kompozisyon dersleri bir itibar kazanacak. Öğrenciler iki kelimeyi bir araya getirip düzgün bir cümle kurmayı öğrenecekler. Çünkü Türk dili ve edebiyatı dersinden alınan not ile kompozisyon dersinden alınan not üniversite imtihanındaki puanlara yansıtılacak.

Türkçe-Dilbilgisi dersleri öğrencilere dilimizi doğru-dürüst öğretmek için veriliyor. Türkçeyi öğrenmemiş bir talebenin yabancı dili öğrenmesi mümkün değil. Bir de tabii meramını gerek söz, gerekse yazı ile belli bir seviyede ifade etmek var. Bütün bunlar talebeye orta öğrenimde kitap okuma alışkanlığı kazandırmayı hedef almalıdır. Böylelikle (umuyoruz ve bekliyoruz) ülkemizde genel bir şikayet konusu olan "okumuyoruz arkadaş, okumuyoruz" meselesi de hal yoluna girer.

Söz arasında üniversitede hoca olan bir arkadaşımızın birinci sınıflar üzerinde yaptığı bir araştırmayı da dikkatlerinize sunmak istiyorum. Arkadaşımız deneme yapmak için birinci sınıf öğrencilerine alfabeyi baştan sona yazın diye söylemiş. Büyük bir kısmı eksik ve yanlış yazmışlar.

DAÜ''nde Uluslararası İlişkiler Bölümü Başkanlığı yapmış olan Prof. Türkkaya Ataöv''de tahtaya bir dünya haritası çizdirmiş, üzerinde hiç yazı yokmuş. Talebelere ülkelerin adlarını yazmalarını söylemiş. Sonuç korkunç. Türkiye üzerine Yemen yazanlara, Karadeniz üzerine Bengladeş yazanlara raslanmış.

Bütün dersler gibi edebiyat da severek öğrenilmeli-öğretilmeli.

Üniversite sınavında öğrenciye lazım olacak diye değil.

Yine de bu "zorlama"nın, Türk dili ve edebiyatı dersleri ile kompozisyon derslerinin böyle "ön plana" çıkarılmasının edebiyat için bir kazanım olduğu söylenebilir.

Tabii bütün bunlar birer ihtimal. Olabilir de, olmayabilir de. Unutmayalım Reisicumhurumuz''un kelam-ı kibar kabilinden bir sözü vardır: Türkiye''de siyaset için bir hafta hayli uzun bir zamandır.