Ne yapmak lazım?

Erman Toroğlu kendi üslubu ile hormonlu sebzelerden bahsedince kıyamet kopmuştu.

Çok konuşuldu-tartışıldı, ama mesele ortada kaldı. Ülkemizin dertleri böyledir, nesilden nesile aktarılır.

Ama hayat, tabiri caiz ise “akıyor”. Çocuklar doğuyor ve biz onların geleceğinden endişe ediyoruz.

Gerçekten endişe ediyor muyuz?

Bu kaygıyı duyan LÖSEV (Lösemili Çocuklar Vakfı) kanser riskini artırdığı gerekçesiyle yaz aylarında yetişen sebze ve meyvelerin kış aylarında tüketilmemesi konusunda uyarıda bulunmuş.

Yapılan açıklamada “Kışın satılan yaz meyve ve sebzeleri, doğal ortamda yetiştirilmiyor. Yiyen anne ve anne adaylarının bebekleri de etkileniyor” deniyor.

Doğal olmayan şartlarda yetişen sebze ve meyvelerin kanser riskini % 70 oranında artırdığı belirtiliyor.

LÖSEV halka şunu söylüyor: 10 Kasım ile 1 Nisan tarihleri arasında salatalık, domates, patlıcan, biber, şeftali, karpuz, erik vb. gibi yaz sebze ve meyvelerini yemeyin. Bu ürünler, bu tarihler arasında, naylon örtü altında seralarda kalorifer, hormon ve böcekten korunmak için aşırı miktarda tarım ilacı kullanılarak yetiştiriliyor. Vakıf, hamilelerin yediği sera ürünü bu meyve ve sebzelerden aldığı hormon ve tarım ilaçlarının doğrudan anne karnındaki bebeğe veya emziren annenin sütünden bebeğe geçtiğini vurguluyor.

Peki ne yapmak lazım?

Yapılacak şey şudur. Kışın kış sebze ve meyvelerini tüketmek. Yani ıspanak, pırasa, karnıbahar, lahana, turp, şalgam, yer elması, elma, portakal, mandalina yiyeceğiz.

Marmara Üniversitesi Hastanesi Diyet Uzmanı Dr. Sabiha Keskin LÖSEV''in uyarısını destekliyor. Keskin “Yaz sebze ve meyveleri bu mevsimde doğal ortamda yetişmiyor, güneş ışığı alamıyor. Hormon kullanıldığından sağlıksız oluyor. Anne adaylarını kanser riskiyle korkutmayı doğru bulmuyorum. Ancak yine de tedbirli olmak lazım. Her şeyi mevsiminde tüketmeyi öneririm” demiş (Radikal, 22 Kasım 2006).

Yine başa dönmüş olduk.

Yani ülkenin başta güney bölgeleri olmak üzere pek çok yerinde yapılan sera üretiminin nasıl değerlendirileceğine.

Öyle ya; bu uyarılar yapılıyor ama, bunca üretici seracılık ile geçiniyor ve üretilen malın büyük kısmı ihraç ediliyor. Adamlar seracılıktan vaz mı geçsin?

Hayır. Denetim yapılmalı denilecektir. Ve mesele ilgililerin ilgisine terkedilecektir.

Araya bilimsel veriler ve tartışmalar girecektir. Dünyada bu iş nasıl yapılıyor; ona bakılacaktır.

Sade vatandaş olarak ben elbette ki kışın kış sebzesi-meyvesi; yazın yaz sebzesi-meyvesi yemeyi tercih ederim. Hatta bütün bunların ötesinde, seracılık bir yana üreticilerin “Organik tarım”a yönlendirilmesini isterim.

Bu işler köşe yazısı yazmakla hal yoluna girmez. Önemli –büyük– zaman alan meselelerdir.

Bizler böyle önemli işleri bir yana bırakın ve bakın daha neler yapıyoruz.

Mersin beş yıl ara ile iki büyük sel felaketi yaşadı. Sebep: Kandak Deresi yatağının yedi metre daraltılması. Buna sebep: Dere yatağının yanındaki sitelere yol yapılması için on metre genişliğindeki yatağın üç metreye indirilmesi.

Bu uygulama yapıldığında yapanları uyarmışlar. Yapmayın-etmeyin bu dere yatağını daraltmayın sonu felaket olur, demişler. Tıpkı LÖSEV''in yaptığı gibi. Ama dinleyen olmamış, dere yatağı daraltılmış. Netice.

Sel felaketi.

Felaket her zaman kendiliğinden gelmez, çoğu kez onu biz çağırırız.

Ders alınmış olsa tarih tekerrür eder mi?