Borçla borç ödenmez

Borçlanmada kritik bir sınır vardır. Sözkonusu sınıra kadar borçlanma, ülke ya da işletmeyi büyütür. Sınır aşıldığında, artan borç yükü borçlu kurumun kaynaklarını eritmeye başlar.

Türkiye''de devlet borçlanmada kritik sınırı çoktan aştığı için, devletin vergi gelirleri, borçlarının faizlerini bile ödemeye yetmiyor.

Devletin gelirleri, giderlerini karşılamadığı için bütçenin açıkları enflasyonla karşılanıyor. Enfalsyonun faturasını da bütün bir ülke gizli bir vergi olarak ödüyor.

Devlet borçlanma sınırını aşınca bırakın borçla borç ödemeyi, borcunun faizlerini bile borçla ödemeye çalışıyor.

Türkiye''nin yurt dışından borçlanabilmesinin yolunun açılabilmesi ülkede bulunan IMF yetkililerinin, ekonominin geleceğinden umutlu olmalarına bağlı. Ancak son bir kaç yıldır ülkeye gelip giden IMF uzmanları iyimser değiller.

Türkiye''de politika gibi, ekonomi de tıkandı. Politika ve ekonomide, köklü değişiklikler yapmadan, darboğazları aşmak mümkün değil.

Bütçenin yıldan yıla artan açıklarını kapatmak için hükümetlerin ilk aklına gelen vergi gelirlerini artırmak oluyor. Oysa ülkenin sorunu her şeyden önce giderlerin azaltılmasıdır.

Sosyal güvenlik kurumlarının açıkları, bütün bir topluma üstesinden gelinemeyecek yükler getiriyor. Emekli Sandığı, Sosyal Sigortalar ve Bağ-Kur''un açıklarını emekli yaşını yükselterek kapatmak mümkün değildir.

Hükümetler, sosyal güvenlik kurumlarının kaynaklarını hoyratça kullanarak, yalnızca sözkonusu kurumları değil, ülke ekonomisini de felç etmişlerdir.

Giderek hız ve yoğunluk kazanan bürokratik engeller yüzünden, işletmeler kaynaklarını yurt dışında değerlendirmenin yollarını aramaktadırlar.

"Tek Parti" zihniyetinin getirdiği vergi yasasından sonra, Türkiye''den giden toplam sermaye miktarının yüz milyar dolara ulaştığı tahmin ediliyor.

Toplumuyla savaşan devlet, elindeki kaynakları ülke dışına kaçırırken, Batı dünyasından da borç bulabilmek için de kıvranıyor.

Türkiye''deki tıkanmanın kaynağında, öğrencisiyle, sivil toplum kuruluşlarıyla ve şirketleriyle savaşan devlet var.

Devleti yeniden yapılandırmadan, ekonomide olduğu kadar demokrasideki tıkanmanın da yolu açılamaz.