Çoğunluk 28 Şubat"ta birleşmez

Türkiye''de altmış yılı bulan çok partili dönemde yapılan, son darbenin üzerinden on yıl geçti. Darbelerle Türkiye''nin demokratik yapısıyla birlikte ekonomik dokusu da büyük yaralar aldı. Darbeler Türkiye''deki devletçi kesimlerin güçlerine güç katarken, demokrasi yanlısı kesimleri de büyük ölçüde zayıflattı. Bu yüzden, Türk toplumunun olağanüstü gayretine rağmen, Türkiye''nin büyük bir geçmişe sahip olan demokratik kültürü, zenginlik ve derinlik kazanamadı.

Türkiye''nin yüzyılı aşan demokrasi tarihinde, demokratik yönetim yanlısı kesimlerle, dayatmacı kesimler arasında kıran kırana büyük bir çatışma yaşanmaktadır. Dayatmacı kesimler, ekonomik, siyasal ve kültürel hayatın odak noktasına devleti yerleştirmişlerdir. Onlar üretmeyi değil, tüketmeyi bilirler, vermekten daha çok almanın ustasıdırlar. Bunun için, dayatmacılar, Türkiye''deki değişme ve gelişmenin önündeki en büyük engel olmuşlardır.

Türkiye''nin darbeli demokrasisinde, seçimle gelmiş yönetimler güçle değiştirildiği için, örgütlenmiş baskı ve şiddet gelenekselleşmiştir. Dayatmacılar, iktidarlarını koruma yolunda silahlı silahsız her yönteme başvurmaktadırlar. Onlar Türkiye''deki darbelerde açıkca görüldüğü gibi, insanların oylarını sayarak değil, kafalarına vurarak, yönetimleri değiştirmektedirler. Onların dünyasında, hukukun üstünlüğünden daha çok güçlülerin hukuku önemlidir.

İktidar yarışı, Türkiye''de olduğu gibi, odak noktasında devletin yer aldığı kaynaklardan pay kapmaya dönüşürse, toplumun bütün kesimlerinde kendilerine kolaylıkla yer açan dayatmacıların gücünü kırmak mümkün değildir. İktidarı bir hizmet yeri olarak değil de, bir gelir paylaşım yeri olarak görenler, dayatmacıların ekmeğine yağ sürerler. Sağlıklı bir siyasal yönetim ve güçlü bir ekonomik yapı için, devlet rant dağıtan bir kurum olmaktan çıkarılmalıdır.

Devletçi toplumlarda, bütün kesimler, bir ürün ve hizmeti devlete pahalı satmaya ya da ondan bir ürün ve hizmeti ucuz almaya odaklanırlar. Hayatın odak noktasına devleti yerleştiren toplumlarda, insanların üretici yanları değil, tüketici yanları özendirilir. Devletin kaynak dağıtımında taraf olduğu toplumlarda, haksız kazançların önüne geçmek mümkün değildir.

Türkiye''nin yaşanabilir bir ülke olması, herşeyden önce yönetimlerin, güçle değil, seçimle değiştirildiği bir ülke olmasına bağlıdır. Bunun için de, dayatmacı kesimlere karşı demokratik kesimlerin işbirliği yapması gerekir.

Demokratik yönetimin erdemi, yönetenleri onların yüzlerine vurarak değil, onları destekleyenlerin ellerini sayarak, değiştirmesinden kaynaklanır.

Seçimle gelen yönetim seçimle, güçle gelen yönetim güçle değiştirilir.

Oy çoğunluğun, güç azınlığın silahıdır.

Çoğunluk dayatmada işbirliği yapmaz.