Dayatmacılığın sonu

Anap Başkanı Mesut Yılmaz, "Yüce Divan" darbesiyle karşı karşıya kalınca, Türkiye''nin önündeki en büyük sorunun demokrasi olduğunun farkına vardı.

Refahyol hükümeti zamanında, başbakanlıkta danışmandım. Dönemin Başbakanı Erbakan, "28 Şubat"la gelen dayatmaya hep birlikte karşı koymak için, muhalefet parti başkanlarını tek tek ziyaret ederek, iş birliği yapmaya davet etti.

Başta Yılmaz olmak üzere Ecevit ve Baykal, dayatma varsa, Meclis''e değil, Hükümet''e karşıdır. Sorunu Meclis''ten daha çok Hükümet çözmelidir, dediler.

Demirel, Ecevit ve Yılmaz dayatmaya karşı, Demokrasi''nin yanında yer almadıkları için Türkiye "Demokrasi özürlü" bir toplum haline geldi.

Sorun, dönemin muhalefet partilerinin iddia ettiği gibi, Erbakan''ın değil, Avrupa Birliği''ne tam üye olmak isteyen Türkiye''nin sorunuydu. Çünkü "27 Mayıs"ta Erbakan yoktu. Dayatmacılar darbe yaptı. Çok Partili Dönemin başında Başbakan Menderes idam edildi.

Bir dünya ülkesi olmaya giden yolda, Türkiye''nin önündeki en büyük engel, "Demokrasi"ye karşı "Dayatmacı"lığı destekleyen siyasi partilerdir. Yılmaz "28 Şubat"ın en büyük tetikçisi olmuştu. Tetikçilik yapanlar er ya da geç karşılarında bir tetikçi bulurlar.

Türkiye''de darbelerin dönemi kapandı.

Dayatmacılar hükümetleri artık güçle değil "Hukuk"la düşürüyorlar.

Bir ülkede demokrasi olabilmesi için, hükümetlerin zorla değil, seçimle düşürülmesi gerekir.

Demokratik ülkelerde seçmenlerin dışında hükümetleri düşürecek bir güç yoktur.

Türkiye''de "Çok Partili Dönem"de bile, hükümetleri seçmenler değiştirmedi.

İkibinli yıllarda hem hükümetleri hem de parti başkanlarını seçmenler değiştirmeli.

Anadolu insanı, oyuyla demokratik mekanızmaya, parasıyla da pazar mekanızmasına işlerlik kazandırmasını bilmeli.

Demokratik mekanızmayla pazar mekanızması bir madeni paranın iki yüzü gibi, bir bütündür. İkisi birbirinden ayrılmaz. Pazar mekanızmasına işlerlik kazandıramayan toplumlar, demokratik mekanızmaya hiç işlerlik kazandıramazlar.

Türkiye gibi, üretim gücü Avrupa ortalamasının çok altında kalan bir ülkenin, Batı ülkelerinin demokrasi standartları olan "Kopenhag Kriterleri"ne uyum sağlaması çok zaman alır.

Sermayeyi geniş tabana yayan Anadolu Holdingleri''nin önünü kesenlerle Türkiye''nin üretim gücü büyütülemez.

Aynı şekilde, dayatmacıların tetikçiliğini yapan siyasi partilerle, "Demokrasi" Avrupa standartlarına yükseltilemez.

Ekonomiden tekelci holdingleri, siyasi hayattan da dayatmacı partileri temizlemeden dayatmacılığın sonu alınamaz.