Görünmeyen üniversite

Anadolu insanı için bir "Görünmeyen Üniversite" olan Mehmet Zahid Kotku Hocaefendi''yi bu ay içinde yitirmiştik.

Görünen üniversitelerin öğrencilerin kıyafetiyle uğraşmaktan, bilgi üretmeye zaman bulamadığı bir dönemde, Görünmeyen Üniversiteler''in önemi daha da artıyor.

Eğitim ve öğretim faaliyetlerinde ağırlık sivil toplum kuruluşlarına doğru kayıyor.

Osmanlı döneminde sözkonusu örgütlerin başında "dergâh"lar gelirdi. Onların ülkenin ekonomik, sosyal ve kültürel yapısında vazgeçilmez bir yeri ve önemi vardı.

Günümüzde de birçok sosyal ve kültürel çalışma, dergâhlardaki gönül ustaları gibi, toplum önderlerinin öncülük ettiği sivil toplum kuruluşları tarafından yapılıyor.

Bütün dünyada üniversitelerin yerine getirdikleri işlevleri, Türkiye''de sivil toplum örgütleri yerine getiriyor.

AGİT Zirvesi''nden sonra çok daha büyük önem kazanan girişim, düşünce ve örgütlenme özgürlüklerinin yolunu kamu kurum ve kuruluşları değil, sivil örgütler açacak.

Sivil kuruluşların değiştirici ve dönüştürücü gücü, YÖK baskısındaki üniversitelerden çok daha büyük ve çok daha etkili.

Sivil kuruluşlardaki eğitim ve öğretim çalışmalarının ana hedefi toplumdaki, çok renkli, çok boyutlu, çok amaçlı yapıyı korumak ve zenginleştirmektir.

Çok boyutlu, çok renkli bir sosyal dokununun olmadığı yerde, üretim patlaması olmaz. Çünkü doğurganlık ve üretkenliğin kaynağında farklı bakış ve yaklaşımların kalitede yarışması vardır.

Düşünce zenginliğinin olmadığı toplumlarda, ekonomik gelişme olmadığı gibi, kültürel zenginlik de olmaz.

Siyasal alandan kültürel alana kadar her yerde etkilerini gösteren verimsizliğin kaynağında, "tek boyutlu" düşünen kamu kurum ve kuruluşları vardır. Devletin yoksulluğu her alanda kendini gösterir.

Yetmiş milyonluk Türkiye''nin yedi milyonluk Hong Kong kadar ürün ve hizmet üretememesinin başka bir açıklaması olabilir mi?

İnsanlar "veren el" olmasını görünmeyen üniversitelerde öğrenirler.