İdam kararı ve sonrası

Abdullah Öcalan hakkındaki idam cezası, yürekleri yanan onbinlerce şehit yakınını sevindirdi. Onların acısını paylaşan milletimizin bütün fertleri de, bu kararı adil bir karar olarak değerlendirdi.

Eğer Türkiye''de, hatta dünyada, tek bir kişiye idam cezası verilecekse, o da Öcalan olmalı.

Bütün bunlara kimsenin itirazı yok. Ama, konu Meclis''e geldiğinde, siyaset, adaletin önünde yer alacak, TBMM, ülkemizin menfaatleri açısından bir değerlendirme yapmaya gayret edecektir.

Parlamento''nun tavrı hukuki değil, siyasidir. Çünkü milletvekilleri, kanunu uygulama zorunda olan bir yargıç konumunda bulunmuyorlar. Siyasetçi açısından işin kolayı nedir, biliyor musunuz? İdamı derhal onaylamak. Çünkü milletimizin büyük çoğunluğu bu katil asılsın istiyor. Dolayısıyla, genel havaya uymak, akıntıya karşı kürek çekmemek, vatandaşlarımızın da arzusu istikametinde bir davranış olacak, takdir toplayacaktır.

Meselâ Tansu Çiller''in tutumu. HEP''lilerin dokunulmazlığı kaldırılırken benimsediği üslubu bugün de aynen tekrarlıyor. Milliyetçilik duygularını alevlendirerek oy toplamaya çalışıyor.

Oysa, HEP''i Parlamento içinde muhafaza ederek, ilişki kurmaya gayret etmek, memleketimiz ve milletimiz açısından belki, daha hayırlı neticeler verecekti. Hele bir kaç önde gelen milletvekili ile yetinmeyip, HEP''lileri topyekûn Meclis dışına atmak, toptancı ve totaliter bir uygulama oldu.

Değerlendirme yaparken, bugün ülkemizin geldiği noktaya bakmak lâzım. HEP''lilerin yaka paça Meclis''ten atılması, Kürtçülük hezeyanlarının yatışmasına mı yol açtı? Güneydoğumuzdaki vatandaşlar devletle barıştı mı? O yöredeki sancı dindi mi?

Devletin savunma refleksini anlayıp, hak verenlerdeniz. Ülke ve millet bütünlüğünü üstün bir değer olarak kabul ederiz. Ama, 15 yıl süren bir "iç savaş" sonunda gelinen nokta, eğer, Güneydoğulu vatandaşlarımızın büyük çoğunluğunun Hadep''e yönelmesi ise, takkemizi önümüze alıp düşünmeliyiz.

Kürt kökenli yurttaşlarımız -ki onlar da bizim canımız- acaba hangi sıkıntı ile, hangi acı ve umutsuzlukla gidip oylarını devlet ve millet düşmanı diye nitelenen bir partiye veriyorlar.

Abdullah Öcalan konusunda, bir zamanlar HEP''e yapıldığı gibi, kolaycılığa kaçılacağından, ülke menfaati yerine, parti çıkarına göre hareket edileceğinden, milliyetçiliğin ve vatan sevgisinin istismarından endişe etmekteyiz.

Batı ne diyecek, umurumuzda değil. Ama, acaba nasıl davranılırsa, ülkemiz daha büyük bir huzur ve sükûna kavuşur?

"Bir millet şehit vermeyi göze aldığı ölçüde asildir. Ama devletin asili, vatan evlâtlarını şehit verdirmeyenidir"

Meselenin uluslararası boyutuna bakılırsa, idamı engelleyecek bir kısıtlama mevcut değil. Zira Türkiye Cumhuriyeti, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi''ne ek olarak hazırlanan ve taraf olacak ülkelerde, ölüm cezasının seferberlik ve savaş durumları hariç kaldırılmasını öngören 6 no''lu Protokol''ü imzalamamıştır.

Bununla birlikte Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi''ndeki savunmalarda, "İdam cezalarının infazının, 1984 Ekim ayından beri, bu konuda oluşmuş siyasi irade uyarınca, TBMM tarafından onaylanmamış bulunduğu" ifade edilmiştir.

Nitekim, bu husus, İlkay Çınar''ın, "Ölüm koridoru sendromu" başvurusu dolayısıyla da, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi tarafından teyid edilmiştir.

İlkay Çınar, hakkında 20 Ekim 1987 tarihinde kesinleşmiş olan ölüm cezasının infaz edilip edilmeyeceği endişesini -şartlı olarak serbest bırakıldığı 31 Temmuz 1991 tarihine kadar- hergün yaşadığını, maruz kaldığı bu "ölüm sendromunun" sözleşmenin 3''üncü maddesinin ihlâlini teşkil eden ağır bir psikolojik işkence olduğunu ileri sürmüştür.

Mahkeme ise, "1984 Ekim ayından itibaren, TBMM''nin, idam cezalarının infazının yerine getirilmemesi konusunda açık ve sürekli bir siyasi irade sergilediğini, bu durumda her an vuku bulacak bir infaz korkusunun söz konusu olmadığını" belirtmiş ve başvuruyu red''etmiştir. Hükûmetimiz, İlkay Çınar davasında savunmasını, 1984''ten itibaren idam cezalarının infaz edilmediği esasına dayandırmıştır. Ama, genel olarak idam cezalarının infaz edilmeyeceğine dair bir taahhütname verilmemiştir.

Demek idam kararı, Parlamento tarafından onaylanırsa, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, -Türkiye bu hususta bir belge imzalamadığı için- bize ceza veremez. Belki 1984''ten itibaren oluşan siyasi iradeyi öne sürerek, bir değerlendirme yapabilir. O kadar.

Ama, dediğimiz gibi, Avrupa''nın tavrından ziyade, ülkemizin huzur ve sükûnu önemli.

...............

"Havasına suyuna, taşına toprağına

Her şey feda olsun canım yurduma..."

Öcalan''ın idam kararının infazı canım yurdumu, acaba daha iyi bir konuma mı getirecek?

Beni gece gündüz düşündüren bu.