Şok eden yalan

Gazetelerin, nasıl şahsi amaçlar için kullanıldığının son örneğini, sunmak istiyorum. Aslında Yeni Şafak okurları açısından, bu yazdıklarım malûmu ilândan başka bir şey değil.

Hürriyet gazetesinin 15 Temmuz 1999 tarihli nüshasındaki manşet haber:

"Kampüs şoku... Orman içinde kurulu üniversitelerin binlerce öğrencisi okulsuz kalma tehdidi ile karşı karşıya. Danıştay Dava Daireleri Genel Kurulu, bu üniversitelerin bulundukları arazilerin boşaltılması kararını aldı."

Hürriyet gazetesi feryat ediyor. Üstelik, işin vahametini büyütmek için, diğer üniversiteleri de ilişkili göstermeğe çalışıyor.

Şok haberin (!) ardından, Sabancı grubu, İstek Vakfı Başkanı Bedrettin Dalan, Işık Üniversitesi yetkilileri, davaya taraf olmadıklarını belirttiler.

Işık Üniversitesi, "Danıştay''da açılmış davaya Üniversite de, Fevziye Mektepleri Vakfı da taraf değildir" izahatını verirken, Güler Sabancı aynı istikamette bir açıklama yaptı: "Üniversite kampüsünün kurulduğu Tuzla''daki arazi, Milli Eğitim Bakanlığı''nın teklifidir. Arazi, Milli Eğitim Bakanlığı''na, Orman Bakanlığı tarafından tahsis edilmiş, bu tahsis yapılırken, alanın Milli Park ve Muhafaza Ormanı statüsünde olmayıp, gecekondulaşmanın önlenmesine ve eğitime katkı açısından tahsisinde yarar görüldüğü belirtilmiştir. Orman Mühendisleri Odası''nın Sabancı Üniversitesi aleyhinde, sürmekte olan bir davası yok."

Ve Bedrettin Dalan''ın sözleri: "Orman arazisinden yer tahsisi dolayısıyla evvelce talepte bulunduk. Ama, açılan davalar dolayısıyla, bundan vazgeçtik. 100 dönümlük bir tarlayı, 10 milyon mark karşılığı aldık. Tahsis değil. Tapusu elimizde. Ormanla bizim herhangi bir ilişkimiz söz konusu olamaz."

Yukarıdaki açıklamalardan da anlaşılıyor ki, Danıştay İdari Dava Daireleri''nin kararı, sadece Koç Üniversitesi''ni ilgilendiriyor. Bu bakımdan Hürriyet gazetesinin, "Kampüs Şoku" başlıklı haberine nazire olarak, ben de yazımın başlığını "Şok eden yalan" koydum.

Koç Üniversitesi''nin, kanunlara aykırı bir biçimde, Sarıyer sırtlarındaki orman içine inşa edilmesinde Süleyman Demirel ve Mesut Yılmaz''ın önemli bir rolü var.

Bu siyaset adamlarına göre, herhalde, para babaları, kanunların üzerinde. Hukukun üstünlüğünü değil, "Üstün"ün hukukunu ülkemizde geçerli kılmağa çalışıyorlar. Aynı enerji santrallerinde olduğu gibi.

Dertleri, çeşitli gerekçeler üreterek, çalınan minareye kılıf hazırlamak.

Koç Üniversitesi macerasını başından beri biliyoruz. İlk günden itibaren, ormanı tahrip edecek böyle bir yapılanmaya İstanbul Belediyesi ve Sarıyer Belediyesi karşıydı. Zaten onların bu olumsuz tavrı, çeşitli mahkeme kararlarıyla da destekleniyordu. Buna rağmen, Süleyman Demirel ve Mesut Yılmaz, üniversitenin temelini atıp, hukuk dışı gelişmelerin yolunu açmakta bir beis görmediler.

Yılmaz''ın desteği, temel atmakla sınırlı kalmadı. Anasol-D Hükûmeti döneminde, Koç Üniversitesi inşaatının sürdüğü bölge, Sarıyer Belediyesi''nden alınıp, yeni kurulan Bahçeköy Belediyesi''ne verildi. Bahçeköy Belediyesi''nin DYP''li başkanı da Anap''a transfer edildi. Bu şekilde engellerin kalktığı sanılıyordu. Ama Sarıyer Belediyesi, Bölge İdare Mahkemesi''ne açtığı davayı kazandı. Yeniden yetki, Sarıyer''e geçti. Bu arada Orman Mühendisleri de, Koç üniversitesi inşaatının ormanı tahrip ettiği gerekçesiyle, Bölge İdare Mahkemesi''ne başvurdu. Orman Mühendisleri Odası, yürütmeyi durdurma kararı almayı başardı.

Anaplı Bayındırlık Bakanı Yaşar Topçu, Demirel ve Yılmaz''ın yanında, çetin mücadelesini sürdürüyordu. Sonunda, Anasol-D Hükûmeti''nin yıkılmak üzere olduğu günlerde -tam olarak bilemediğimiz bir hukuki boşluk bulmak suretiyle- bölge üzerindeki tasarruf hakkını İstanbul Valiliği''ne verdi. Koç Üniversitesi inşaatı, böylece aleyhteki yargı kararlarına rağmen, bin bir cambazlıkla devam etti.

Ve nihayet Danıştay Dava Daireleri Genel Kurulu eski yargı kararlarını destekleyen bir görüşü benimsedi.

Hürriyet feryat ediyor: "Kampüs şoku.. Binlerce öğrenci okulsuz kalma tehdidi altında."

Gazetenizi şahsi çıkarlarınız uğruna kullanacaksanız, bari bu işi, daha nezih bir şekilde yapın. Herkes o kadar kör ve sersem değil.

"Aman Türkiye enerjisiz kalacak" diye yazarlar, ardından ihaleleri kaparlar. "Şeffaflık yok" gerekçesiyle RTÜK yasasını değiştirmeye gayret ederler. Asıl amaç, TV kuruluşlarında % 10''dan fazla paya sahip olanların devlet ihalesine girmeleri yasağını kaldırmaktır. Nitekim Yılmaz''ın hazırladığı tasarılarda, bu yasağın yerinde yeller esmekteydi.

Promosyon engeline rağmen, hediye dağıtırlar. Üstelik, Ecevit gibi sözde sosyal demokrat bir başbakandan, para cezalarının enflasyona göre artmaması, 1998 düzeyinde kalması tavizini koparırlar.

Bu gibi şahsi menfaat hesaplarında büyük beceri sahibidirler.

İşçi memur eylem yapıyor, köylü perişan. Ekonomi sıfırı tüketmiş. Hürriyet gibi bir gazete, yargıya baskı yapıp, neticeyi değiştirme çabasında. Gözü, memuru, işçiyi görmüyor. Kampüs şokunu yaşıyor!!!

Milletin menfaatini düşünenler için hem gazetecilik, hem de milletvekilliği zor. Basında, büyük patronların yanında iş bulamazsınız. Meclis''te partinizde kolay kolay tutunamazsınız. Meselâ, Yıldırım Aktürk, RTÜK yasası, medya patronlarının istediği istikamette değişmesin diye cansiperane bir mücadele verdi. Mesut Yılmaz onu seçimlerde aday listesine koymadı bile. Ama Yaşar Topçu -ki yolsuzluk iddiaları dolayısıyla kaç tane soruşturma önergesine muhatap olmuştu- gene Meclis''te. Üstelik Adalet Komisyonu''nda!

Zaten Tansu Çiller''in kellesi istenirken, Mesut Yılmaz''ın Anap''ının hükûmete ortak edilmesi, bu sebebten kaynaklanmıyor mu? Yılmaz, vatandaşın değil ama, bir büyük medya patronunun gözdesi. Bu yüzden cami yıkılsa bile mihrap ayakta kalıyor.