Ulusal Program: Türkiye stratejisi

Koalisyon liderlerinin yaptığı Ulusal Program müzakerelerinden çıkan sonucu iyi okumak gerekiyor. Bu konularda patinaj yapıp durmayı bir yana bırakırsak, daha gerçekçi sonuçlara ulaşma imkânı buluruz diye bu vurguyu yapıyorum. Ortada ihtilâflı konular varmış da.. Daha yeni çerçeve metinler hazırlanacakmış da.. Bilâhere Ulusal Program taslağının kabinede müzakeresi sağlanacakmış da.. Daha neler neler!.. Ortalıktaki kafa karışıklığını gidermek bakımından biz hükmümüzü verelim: Mart sonu-nisan ortasına tehir

- Türkiye Ulusal Program''ı aceleye getirmek istemiyor; eğer mümkünse mart sonuna, nisan ortalarına kadar zaman kullanmak istiyor. Bütün mesele bundan ibaret.

Bu acelesizliğin ve tehir trafiğinin altında yatan temel nedene ise dünkü yazımızda işaret etmiştik. O yazıyı kaleme aldığımız sırada, Ulusal Program''ın müzakeresi için koalisyon liderlerinin bir araya gelmediğini hatırlatmaya bilmem gerek var mı?

Anlaşıldığı kadarıyla var!.. Kısaca, dünkü söylediklerimize göz atalım:

"Bu bulanıklık bir müddet daha devam eder. Ta ki önümüzdeki nisanda toplanacak NATO Dışişleri Bakanları Toplantısı''na kadar!.. Türkiye''nin AB Ordusu''na (AGSK) girip girmeyeceğine kilitlenmiş durumda hemen bütün mesele. Türkiye AB Ordusu''na girdi girdi. Girmedi ise, bu evinsiz şarkı sürer de sürer. Fakat bundan asla bir halt çıkmaz."

Bütün mesele burada, daha doğrusu yeni ABD yönetiminin tavrında yattığına göre; teyakkuzlu bir bekleyiş içinde olmak, ve fakat bu alandaki bir netleşmeye kadar da, Türkiye''ye ileride ayak bağı teşkil edecek bir taahhütte bulunmamak!..

Bu konuda şimdiden söylenebilecek bazı şeyler de yok değil. Eğer değişmezse; yeni ABD yönetiminin Avrupa Ordusu konusundaki tavrı Türkiye tezine daha bir yakın. Belki ABD, Türkiye Avrupa Ordusu''na girsin demiyor ama, AB ülkelerinin ayrı bir ordu kurmalarına da pek sıcak bakmıyor. İkinci bir mesele daha var: Yeni ABD yönetiminin Kıbrıs meselesinde, Clinton yönetiminde olduğu kadar, aceleci ve baskıcı olması beklenemez.

Kırılma nereden kaynaklandı?

Burada asla unutulmaması gereken bir noktaya daha işaret edelim: Clinton ve ABD Musevî grupları hem Ortadoğu''da, hem Kıbrıs''ta, hem de Türkiye''nin AB Ordusu''na iştiraki hususunda, son zamanlarda kırılgan politikalar sergiledi. Son iki noktadaki kırılmayı iyi okuyamamak, Türkiye ve AB politikalarında ahkâm kesme noktasında, korkarım ki bazılarını (başkalarının parantezinde) oynamak tehlikesiyle yüzyüze bırakabilir.

Bu kırılmanın tarihî; Türkiye''nin İsrail''le ilişkilerine kara kedi girmesi, yani Türkiye''nin yeni baştan Ortadoğu-islâm âlemine açılmaya başlaması ile ilgilidir. Öyleyse İsrail, Ermeni soykırımı iddiasını resmî eğitim müfredatına ne zaman dahil etti? ABD''de Ermeni soykırımı mugalâtaları ne zaman gündeme geldi ve ABD Musevî lobilerinin bu aşamada giriştiği işgüzarlıkları iyi hatırlayın!.. Bu konuda Musevî lobileri Türkiye''nin yanında bulunsalardı, bu işler Türkiye''nin başına gelir miydi sanıyorsunuz?

Dolayısıyla, AB Ordusu konusunda Türkiye''nin dışlanması girişiminden tutun da, Clinton''un Ecevit''e yarı tehdit mektubuna kadar, yaşadığımız inişli çıkışlı süreçtir bugün Türkiye''yi AB kapılarında zora sokan!..

Özet olarak Ulusal Program şöyle:

Ulusal Program''a yansıyacak Türkiye stratejisine gelince!.. Bu hususta Sayın Ecevit, Bahçeli ve Hariciye bize göre aynı düşünüyorlar. İşin aslına bakarsanız, Yılmaz''ınki de tamamen farksız... O zaman Türkiye stratejisine ilişkin kısa bir özetleme şöyle yapılabilir görülüyor:

1. İdam ve 312 konusunda hiçbir sorun yok.

2. Kürtçe eğitim ve yayını gelişmelere, yani pazarlıklara göre zamana yaymak!..

3. Kıbrıs ve Ege konusunu genel ifadelerle metne dahil etmek. İleride Türkiye''yi bağlayıcı taahhütlerden sakınmak. Temel çıkarlarımıza aykırı yaklaşımlara da asla izin vermemek!..

4. ABD''nin taahhüt ettiği ve zamanı da geçmiş bulunan mali katkılarla bazı meseleleri eşleştirmek!..

5. Ulusal Program''ı önümüzdeki üç aylık gelişmelere göre, yani mart sonu veya nisan ortalarına göre resmi hüviyete dönüştürmek!.. Tabiî ki, nisan sonunda herşey alt üst olursa buna da kimse şaşırmamalıdır.