TR
EN
AR
FR
RU
UR
Fethullah Gülen’i İsrail’e boğdurmak...
19 Aralık gecesi 4 İsrail savaş uçağı Suriye'ye girdi ve Başkent Şam'a kadar gelerek, Hizbullah komutanı Samir Kantar'ı ve 7 üst düzey yöneticiyi hava saldırısında öldürdü...
Olay, hemen tüm medyada İsrail-Hizbullah meselesi üzerinden okundu ve kapandı. ('Hizbullah komutanına Şam'da Suriye füzesi', 21/12, Vatan.)
Suriye hava sahasının zaten adam yerine konacak hali yoktu ama kritik açı atlandı;
Medyada Rusya'nın bu operasyonu sineye çekmesinde, Moskova-Tel Aviv arasındaki muhtemel, 'Suriye'deki terör eylemlerine karşı operasyonları koordine etme anlaşması' olasılığından bahsedildi ama ben yazıyorum, yok öyle birşey!
Zaten Rusya apar-topar başlarında Putin'in Özel Temsilcisi Aleksandr Lavrentyev'in, içlerinde Dışişleri Ortadoğu Masası Direktörü Sergey Verşinin ve istihbarat servisinden yetkililerin bulunduğu bir heyeti Tel Aviv'e gönderdi. İsrail tarafında ise MOSSAD'ın müstakbel başkanı Yossi Cohen vardı. Ve bu temas 22 Aralık'ta gerçekleşen Netanyahu-Putin telefon görüşmesinin ardından geldi. ('Haaretz: Rus heyeti İsrail ile Suriye'yi görüştü', 27/12, Hürriyet.)
İsrail gazetesine göre, “
Bu konuda son 'iki'rcikli not şu olsun; “İsrail bu operasyonu Başbakan talimatı olmadan yapılamaz. İki, Şam Rusya'nın S-400 füzeleri ile korunuyor! Yani? Bilmiyorlardı ama gördüler. Türkiye'nin vurduğu savaş uçağından sonra başlarını çevirmek zorundaydılar.
Rusya ikinci bir İsrail sınamasına ne reaksiyon verir şu an bilmek zor. 'Bu sefer başımı çevirmem' cümlesini İsrail'e söylediğine ilişkin “tevatür” de uluslararası kulislerde dolaşıyor. (Hizbullah-Rusya-Esad ilişkilerinin niteliği bunu teyit eder.)
Kremlin'in Türkiye-İsrail yakınlaşmasından mutsuz olacağını kestirmek feraset sayılmaz. Öte yandan, Rus-İsrail ilişkilerinin Ortadoğu'daki “aşırılıklara” bakışı da ortak. Gayrı nokta ise S. Arabistan liderliğindeki teröre karşı “İslam Gücü”.
Bu şartlarda ortaya çıkabilecek bir Türkiye-İsrail ilişkisi ne demektir? Tel Aviv, Rusya'nın Suriye'deki askerî varlığından ve eylemlerinden kaygılı. Ankara da bunu görüyor.
İki taraftan hem yakınlaşma işaretleri geliyor hem de “şu konularda uzlaşma sağlanamadı” açıklamaları. Üstelik en yetkili ağızlardan. (Yakın vakitte seçim olmasa da, hassas kamuoyları meselesi de unutulmamalı.)
Vaadedilen sulardaki enerji meselesine gelince.. İsrail'in doğu Akdeniz'deki gaz rezervlerini Türkiye aracılığıyla Avrupa pazarına bağlayacak hat müstakbel birliktelik için en cazip buket olarak sunuluyor. İsrail, burada da Rusya'yı yedekte tutuyor. Hatta onun da yedeği olarak Ukrayna Cumhurbaşkanı'nı yeni ağırladı. Enerji uzmanlarına tekrar tekrar sormalıyız; buradaki enerji rezervlerinin albenisi gerçek mi? Politik rehabilitasyonu sağlayacak hacmi, değeri, ekonomik yolları var mı?
Rusya-İsrail ilişkilerinde cepte taşımak gerekenler şunlar; 1. Ağızlarından ne çıkarsa çıksın, Kremlin mukimleri İran ile İsrail arasında kalmak istemiyor. 2. Buna Suriye de dahil. 3. Böylesi bir halin Rusya'yı Ortadoğu'da bataklığa çekeceğini görüyor. 4. Yine Moskova, İran-ABD arasındaki ilişkinin teşvik ettiği, Şubat ayında ilk meyvesini “verecek” Tahran dengelerindeki Batı etkisine güvenmiyor. 5. İsrail ile arası bozulursa, Tel Aviv'i, Ankara-Riyad-Doha üçgenine alenen, “İslam Gücü”ne zımnen katacağını anlıyor.
En taze; “İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu'nun özel temsilcisi Dore Gold, Türkiye ile İsrail arasında yoğun görüşmeler yapıldığını açıkladı. Gold, 'Bölgesel durum bize önemli konularda anlaşmaktan başka bir seçenek bırakmıyor' dedi.” ('
Bu güçlü açıklama, Cumhurbaşkanlığı Sözcüsü İbrahim Kalın'ın 'İsrail'le ilişkilerin normalleşmesi için özürden başka, tazminat ve Gazze ablukasının kaldırılması koşullarının da yerine getirilmesi' vurgusundan sonra geldi.
Bu manidardır ama anlamlı mıdır? Kısa zamanda anlayacağız.
Ancak.. İki ülkenin yakınlaşmasını 'elzem görenler' ilginç başka gerekçeler de üretiyor...
Çıkış noktası(nı) “yazana” kadar, 'elma şekerleri de patlar' deyip kapatıyorum...
Olay, hemen tüm medyada İsrail-Hizbullah meselesi üzerinden okundu ve kapandı. ('Hizbullah komutanına Şam'da Suriye füzesi', 21/12, Vatan.)
Suriye hava sahasının zaten adam yerine konacak hali yoktu ama kritik açı atlandı;
İsrail saldırısı “Rusların tam burnunun dibinde, Ruslara rağmen” meydana geldi!
Medyada Rusya'nın bu operasyonu sineye çekmesinde, Moskova-Tel Aviv arasındaki muhtemel, 'Suriye'deki terör eylemlerine karşı operasyonları koordine etme anlaşması' olasılığından bahsedildi ama ben yazıyorum, yok öyle birşey!
Kremlin bu operasyon karşısında yutkundu!
Resmi basın toplantısında bile kekelediler. ('Kremlin uncertain whether Israel had warned Russian Defense Ministry of operation in Syria', 21/12, TASS.)Zaten Rusya apar-topar başlarında Putin'in Özel Temsilcisi Aleksandr Lavrentyev'in, içlerinde Dışişleri Ortadoğu Masası Direktörü Sergey Verşinin ve istihbarat servisinden yetkililerin bulunduğu bir heyeti Tel Aviv'e gönderdi. İsrail tarafında ise MOSSAD'ın müstakbel başkanı Yossi Cohen vardı. Ve bu temas 22 Aralık'ta gerçekleşen Netanyahu-Putin telefon görüşmesinin ardından geldi. ('Haaretz: Rus heyeti İsrail ile Suriye'yi görüştü', 27/12, Hürriyet.)
İsrail gazetesine göre, “
Rusya, İsrail'e Hizbullah'ın eline silah geçmeyeceği ve İran'ın bölgede güçlenmeyeceği sözü verdi.
”Bu konuda son 'iki'rcikli not şu olsun; “İsrail bu operasyonu Başbakan talimatı olmadan yapılamaz. İki, Şam Rusya'nın S-400 füzeleri ile korunuyor! Yani? Bilmiyorlardı ama gördüler. Türkiye'nin vurduğu savaş uçağından sonra başlarını çevirmek zorundaydılar.
Rusya ikinci bir İsrail sınamasına ne reaksiyon verir şu an bilmek zor. 'Bu sefer başımı çevirmem' cümlesini İsrail'e söylediğine ilişkin “tevatür” de uluslararası kulislerde dolaşıyor. (Hizbullah-Rusya-Esad ilişkilerinin niteliği bunu teyit eder.)
TÜRKİYE-İSRAİL: ESKİSİ GİBİ ASLA AMA YENİSİ GİBİ?
Kremlin'in Türkiye-İsrail yakınlaşmasından mutsuz olacağını kestirmek feraset sayılmaz. Öte yandan, Rus-İsrail ilişkilerinin Ortadoğu'daki “aşırılıklara” bakışı da ortak. Gayrı nokta ise S. Arabistan liderliğindeki teröre karşı “İslam Gücü”.
Bu şartlarda ortaya çıkabilecek bir Türkiye-İsrail ilişkisi ne demektir? Tel Aviv, Rusya'nın Suriye'deki askerî varlığından ve eylemlerinden kaygılı. Ankara da bunu görüyor.
İki taraftan hem yakınlaşma işaretleri geliyor hem de “şu konularda uzlaşma sağlanamadı” açıklamaları. Üstelik en yetkili ağızlardan. (Yakın vakitte seçim olmasa da, hassas kamuoyları meselesi de unutulmamalı.)
Görünen o ki, hem Türkiye hem de İsrail birbirlerini Rusya'ya karşı kullanıyorlar. Rusya'yı da birbirlerine karşı. Moskova'nın da bunu atladığını düşünmek saflık olur. Ama o riski göze alamıyor
. Washington'dan hemen gelen, “İsrail-Türkiye yakınlaşmasını destekliyoruz” açıklaması da odur. ('US welcomes potential agreement between Turkey and Israel', 22/12, Daily News.)AKDENİZ DOĞAL'GAZI' KİMİ KANDIRMAK İÇİN?
Vaadedilen sulardaki enerji meselesine gelince.. İsrail'in doğu Akdeniz'deki gaz rezervlerini Türkiye aracılığıyla Avrupa pazarına bağlayacak hat müstakbel birliktelik için en cazip buket olarak sunuluyor. İsrail, burada da Rusya'yı yedekte tutuyor. Hatta onun da yedeği olarak Ukrayna Cumhurbaşkanı'nı yeni ağırladı. Enerji uzmanlarına tekrar tekrar sormalıyız; buradaki enerji rezervlerinin albenisi gerçek mi? Politik rehabilitasyonu sağlayacak hacmi, değeri, ekonomik yolları var mı?
Rusya-İsrail ilişkilerinde cepte taşımak gerekenler şunlar; 1. Ağızlarından ne çıkarsa çıksın, Kremlin mukimleri İran ile İsrail arasında kalmak istemiyor. 2. Buna Suriye de dahil. 3. Böylesi bir halin Rusya'yı Ortadoğu'da bataklığa çekeceğini görüyor. 4. Yine Moskova, İran-ABD arasındaki ilişkinin teşvik ettiği, Şubat ayında ilk meyvesini “verecek” Tahran dengelerindeki Batı etkisine güvenmiyor. 5. İsrail ile arası bozulursa, Tel Aviv'i, Ankara-Riyad-Doha üçgenine alenen, “İslam Gücü”ne zımnen katacağını anlıyor.
'İYİ' KOMPLO TEORİSİ...
En taze; “İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu'nun özel temsilcisi Dore Gold, Türkiye ile İsrail arasında yoğun görüşmeler yapıldığını açıkladı. Gold, 'Bölgesel durum bize önemli konularda anlaşmaktan başka bir seçenek bırakmıyor' dedi.” ('
Türkiye ile anlaşmaktan başka çaremiz yok', 29/12, Yeni Şafak.
) Bu güçlü açıklama, Cumhurbaşkanlığı Sözcüsü İbrahim Kalın'ın 'İsrail'le ilişkilerin normalleşmesi için özürden başka, tazminat ve Gazze ablukasının kaldırılması koşullarının da yerine getirilmesi' vurgusundan sonra geldi.
Bu manidardır ama anlamlı mıdır? Kısa zamanda anlayacağız.
Ancak.. İki ülkenin yakınlaşmasını 'elzem görenler' ilginç başka gerekçeler de üretiyor...
Yabancı avukatlık firmaları eliyle Fethullah Gülen'e yöneltilen ABD merkezli davalara, İsrail lobisinin Washington'daki etkisinin de eklenebileceğine ilişkin bir söylem mevcut.
Çıkış noktası(nı) “yazana” kadar, 'elma şekerleri de patlar' deyip kapatıyorum...
Yorumlar
Sırala:
Canlı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.