Derin depremden sonra

Felaket çok büyük. Allah beterinden saklasın. Deprem derin. Binlerce bina çöktü. Binlerce ölü, on binlerce yaralı var. Hafızalardan silinmeyen manzaralar. İnsan ruhunun derinliklerini çökerten insan ilişkileri.

Vatandaşın Devlet''i aradığı an. Devlet diye haykırdığı zaman. Ancak Devlet yok. Tam bir kargaşa. Kimse ne yaptığını bilen yok.

Milletin sağduyusu ve fedakarlığı önünde saygı duymamak imkansız. Yüzlerce, belki binlerce insan vatandaşın çabalarıyla sağ çıkarıldı enkazın altından.

Böyle bir deprem için Devlet''in hazırlığının olmadığını hepimiz gördük. Bugün depremin 4. günü. Ulaşılamayan yerleşim birimleri, enkazlar var halen. Belki bir kısmı yaşıyor.

Belki geç müdahele edildiği için ölen insanlar var.

Hazırlıklar hep irtica korkusu üzerine yapılmış. İrticaya karşı. Yani on milyonlarca insana karşı. En ince ayrıntıda irticanın defterinin dürülmesinin planları mevcut. Devlet binlerce, belki yüz binlerce insanı izliyor. Kaydını tutuyor. Kamudan atıyor.

Devlet hangi kamu görevlisinin annesinin başörtüsü taktığını biliyor.

Polis, istihbarat kayıtları bu tür bilgilerle dolu.

Devlet bunları yapıyor, ancak enkazın altında kalan insanlara elini uzatamıyor. Aç ve susuz insana yiyecek ve su ulaştıramıyor. Yardıma hazır vatandaşın imkanlarını afet bölgelerine aktaracak köprüyü kuramıyor.

Bütün imkanlar irticaya karşı kullanıldığından deprem için seferber edeceği kaynak yok denecek kadar az.