Yine yollar

Her uzun yolculukta ekonomideki dengesizliklerin yollara yansımasını görebilirsiniz. Ya da yollarda karşılaştığınız manzaradan ekonomiyi özelde ve genelde ülkenin yönetimindeki çarpıklıkları tahmin edebilirsiniz.

Yollar adeta kazalara ve ölüme davetiye çıkarır gibi. Özellikle gece yolculukları tam bir kör döğüşü gibi. Bazen tarlada yolculuk yaptığını zannediyor insan. Bir anda çizgiler kayboluyor. O anda tarla gibi yol ile yolu olmayan tarlayı karıştırmamışsanız ya çok usta bir sürücüsünüz ya da henüz vadeniz gelmemiştir ölmek için.

Viraj dönüyorsunuz, önünüzde 20 km hızla giden bir traktör. Bütün iş frenlerinize kalıyor.

İki arabanın ancak geçişebildiği bir yolun kenarında arızalanmış kamyon. Hepsi tehlike. Hem de büyük tehlike.

Traktör veya kamyon sürücüsünün kabahati yok. Traktörün gidebileceği başka yol yok. Aynı yolu kullanmak zorunda. Arıza yapan kamyon da başka ne yapabilir ki?

Neredeyse tüm yollarda tamir yapılıyor. Yeterli uyarı ve işaretler yok. Hafif bir dönemeçte yola yayılmış çakılın arabayı savurması içten bile değil. Bu sebepten dolayı az kaza olmuyor değil.

Türkiye''deki sürücüler herhalde dünyanın en iyi sürücülerindendir. Yeni teknoloji ürünü arabalarla kaymak gibi asfaltta sürücülük yapmak bizim şoförler için çocuk oyuncağı. Almanya''da kaza olmaz tabi. Yol yeterli, arabalar yeni. Halen yeterli güvenlik donanımı olmayan onbinlerce araba üretiliyor ülkemizde. Bu arabaların hiç birisini Avrupa''da karayollarına çıkarmazlar. Yerli üretim adı altında 1960''lı yılların teknolojisi ile üretilen arabalar Türk tüketicisine satılıyor.

Her yıl yüzbinlerce yeni araç trafiğe çıkıyor Türkiye''de. Yollar aynı yol. İyileşme yok. İlkbaharda karın ve yağmurun açtığı çukurların üzerine birkaç kürek asfalt dökülürse ne ala.

Her şey karayolu ile taşınıyor. Demiryolları asırlık. Yatırım yapılmıyor.

Karayollarında yok yok. At arabaları, traktörler, kamyonlar, otobüsler, TIR''lar hatta zaman zaman uçaklar. Hepsi karayollarını kullanıyor. Küçük ve büyük baş hayvanlar da gezintilerini karayollarında yapıyorlar.

1999 yılı bütçesinde kamunun toplam yatırım ödeneği sadece 1.4 katrilyon lira. Faizinki ise 11 katrilyon. Yıl sonu gerçekleşmesi 12 katrilyonu bulur. Bu bütçeye bu kadar yol. Toplanan vergi gelirlerinin % 80''i faize gidiyor. Geriye kalan parayla ne yapabilirsiniz ki?

1.4 katrilyon nereye yetecek? Sağlık ve eğitim içler acısı. Acilen yatırım yapılması gerek. Yakında elektrik kesintileri başlayacak, yeni yatırımlara ihtiyaç var. 1.4 katrilyon hangisine yetecek?

Suistimaller ve kötü organizasyon sorunları daha da ağırlaştırıyor.

Böyle bütçeye sahip bir ülkenin yolları da ancak bu kadar olur.

Bütün sürücülerimizi tebrik ediyorum.