Yasalar değil süre önemli...

Kemal Derviş''in ekonomik yardım gelmesi için 15 gün içinde yasal düzenlemelerin yapılması gerektiğini söylemesi ve buna karşılık Hükümet unsurlarının verdiği tepkiler çok önemli bir gösterge.

Bu kadar kısa zamanda bu yasal değişikliklerin yapılması talebi, Türkiye''yi "fonlama" durumunda olan uluslararası iradenin talebi olmasa, Derviş bu kadar kısa bir zaman dilimi ile kayıtlı hale getirmezdi kendini muhakkak.

Derviş''in kendini iç politikadaki polemiklerden uzak tutmaya özen gösterdiği biliniyor. Bu nedenle hükümete "eylem takvimi belirleme" anlamına gelen, 15 günde gereken yasal değişikliklerin yapılması gerektiğini söylemesi, "açık siyasi pozisyon" alma durumudur.

Açık pozisyon almanın anlamı açık. Birincisi Derviş''e Türkiye''ye ekonomik yardım yapmak için bunun söylendiği belli. İkincisi de Derviş''in, kendi yapmak istediklerini gerçekleştirmek bakımından nasıl bir zemine ihtiyaç duyduğunu kamuoyuna duyurmuş oluyor. Bu zemin hazırlanmazsa sorumluluğun kendinde olmayacağını da örtük olarak ifade etmiş oluyor Derviş.

Derviş''in açıklamalarına hükümet üyelerinin verdiği tepki ise çok ilginç. Bu tepkiler bir bakıma Derviş''in önüne set çekmekten ibaret. Bu kadar basit düzenlemeler konusunda set çekmeye çalışmak ve bir günde bile yapılacak yasal değişiklikler için 15 günlük süreyi az bulmak neden peki?

Değiştirilmesi ya da çıkarılması istenen yasalarla ilgili değil bu durum. Süreyle ilgili. Yani, gereken yasal değişikliklerin yapılmasını isteyen irade, gerekse buna direnen hükümet, yasal değişikliklerin değil bunun süresinin "kilit" olduğunu gösteriyor...

Yasal değişiklikleri 15 gün içinde isteyen irade, bununla Türkiye''deki yönetim yapısının değişmeye kararlı olup olmadığını yokluyor. Belki de hükümet bunu farkettiği için, kendi varlığının gıdası olan mevcut yapının değişimle teması anlamına gelecek gelişmelerin önünü kesmek istiyor. Çünkü krizi çözmek üzere işbaşına getirdiği ve yetkilerle donattığı Derviş''in önüne set çekmek anlamına gelen bir irade beyanını hükümetin dillendirmesinin başka bir izahı yok.

Uluslararası sistem, Türkiye''ye para vermeyi, değişim sürecinin başlamasına şart koşuyor. Aksi halde Türkiye''ye para vermenin Türkiye''deki yolsuzluk düzenini beslemekten farkı olmayacağını biliyor. Bu nedenle Türkiye''de bir hareketlilik olmadan, para vermeye kalkan bir irade, bunu kendi kamuoyuna bile izah edemez hale gelecektir. Bunun uluslararası sistem için bir kara delik olduğu da açıktır. Bu kara deliğin ise, sistemin tabiatına en aykırı iş olacağı bellidir.

Türkiye açısından ise çok daha derin çelişkiler var.

Bir yandan krizi çözmeye çalışıyor Türkiye, bir yandan da krizi kışkırtan siyasi şema ile ayakta kalmaya çalışıyor. Hükümet kendi elleriyle çağırdığı Derviş''i, şimdi yerinde saydırmanın yollarını arıyor.

Bir bakıma, ne işe yaradığı anlaşılamayan siyasi istikrarı korumak adına ülkenin daha da fakirleşmesine yol açacak gelişmelere göz yumulmuş oluyor. İşte bu siyasi modelsizliktir. Bir ülkenin siyasi şeması ile fakirleşmesi arasında doğru orantılar kurulması demektir. Yani siyasi yapı ve idare ile halledilecek herşeyin bu araçlarla çözümsüzlüğe terkedilmesi anlamına gelmektedir.

Bu nedenle, Derviş''in dillendirdiği yasal düzenlemelerden ziyade "süreye" dikkat etmek gerekir. Hükümetin bu süreyi polemik konusu yapmaya devam etmesi halinde, uluslararası sistemin Türkiye''yi kendi kaderine terkedeceği beklenmelidir. Böylece siyasi istikrar adına hiperenflasyonu kışkırtmış tek ülke olmanın ayrıcalığına sahip olacaktır Türkiye.

Ardından gelecek yeni devalüasyonları ve buna bağlı ara rejimleri de beklemeye başlayın...