(4+4+4) tasarısına dair

sevgili okuyucularım;

şurası itirazı kabil olmayan bir gerçektir ki; milletimizin bugünkü ekonomik, teknolojik ve endüstriyel seviyesini daha yükseklere çıkarmak için, genç nüfusumuzu bugüne ait mesleklerle mücehhez hale getirmek için, ilkokuldan itibaren bütün öğretim ve eğitim kuruluşlarını bu hedefe doğru tanzim ve tertibetmek lazımdır.. bir başka deyişle, üretici hiçbir bilgi vermeye muktedir olmayan ortaokul ve liseleri feshederek onun yerine maarifi meslek teknik ve endüstri okullarıyla doldurmak icabeder.. çocuklarımızın kafasına genel kültür bilgilerini yerleştirmeyi marifet sayan eğitim anlayışını artık terketmek gerekiyor.. televizyon, radyo, konferans, gazete, dergi, cep telefonu gibi iletişim araçları çocuklarımıza zaten, genel kültür değerlerini ve bilgilerini fazlasıyle kazandırmaktadır.. önemli olan onların biran evvel üretici olmasını ve hayatlarını kazanmasını sağlayacak bir eğitim ve öğretim sistemini uygulamaktır.. devrimiz artık umumi kültür devri değil, ihtisas ve uzmanlaşma çağıdır.. umumi kültür, iş ve eser vermeye yetmiyor..

çocuklarımızın ilkokulu bitirdikten sonra, yahut “eğitim komisyonu”ndan çıkan haliyle ilk 4 yıldan sonra bir meslek okuluna devam etmesini mümkün kılacak bir tertibe göre eğitimin yürümesini sağlamak, kanaatimizce mâkul bir uygulama olur..

bazı itirazlar var.. çocuk, ilk 4 yıldan sonra hangi meslekte muvaffak olacağını o yaşta tayinetmeye muktedir olacak mıdır, deniyor.. buna verilecek cevap şudur: öğrencinin ilk 4 yılda okuduğu derslerde göstereceği başarılar, ayrıca 4 yıl sonunda tabi tutulacak pedegojik ve psikolojik testler ve muayeneler daha sonra ebeveynin görüş ve kanaatleri; meslek okulunun seçiminde öğrenciye yol gösterici olacaktır.. ayrıca 4. yılın sonunda girmek istediği meslek okuluna kaydedilirken mesleğin icablarına göre geçireceği bir sınav da bu hususta ciddi bir faktör olarak dikkate alınabilecektir.. öğrenci ilk 4 yılın sonunda girdiği meslek okulunda ikinci 4 yılı, hatta üçüncü 4 yılı okuduktan sonra eğer başka bir mesleğe geçmek hevesine kapılırsa, o başka mesleğin gerektirdiği sınava girerek başardığı takdirde yeni bir mesleğe girmek imkanını kullanabilecektir.. meslekler arasındaki geçiş kanallarını açık tutmakta, iş hayatının ve istihdamın kolaylaştırılması bakımından isabet vardır..

şimdi gelelim 4+4+4=12 senelik eğitim mecburiyetine:

4+4=8 veya uygulanmakta olan şekliyle 5+3 = 8 senelik mecburi eğitim; köylerimizin çoğunda son üç yıllık devresine yetecek öğretmen ve bina teşkilatı bulunmadığı için, öğrencileri teşkilatı olan komşu okullara götürüp getirmek suretiyle ancak gercekleştirilebilmektedir.. mecburi eğitim 12 yıla çıkarıldığı takdirde bu nakliyat keyfiyetini sağlayacak fiziki şartlar temin edilebilecek midir..? bu zorluğu ve zahmeti göze almadan 12 yıl mecburiyetini uygulamak mümkün olamaz.. ayrıca memleketin okuyan gençliğine sadece ortaokul ve lise eğitimi vermekle bu gençliğe kısa yoldan bir meslek ve geçinme imkânı sağlamanın mümkün olmadığı da muhakkaktır..

ilk 4 yıldan sonra, ayrıca bazı öğrencilere ikinci 4 yıldan sonra mesleki ve teknik öğretime mutlaka geçmek imkanları tesis ve temin edilmelidir.. burada üzerine basa basa belirtilmesi gereken husus, eğitimde artık ağırlığın mesleki ve teknik öğretime verilmesi icabettiği gerçeğidir.. bugünkü düz lise mezunları, kurumlarda veya birokraside sekreterlik bile yapamıyorlar..

meslek okullarının ikinci ve üçüncü 4 yıllık bölümlerini bitirenler, branşlarına ait yükseköğretim kurumlarına devam edebilecekleri gibi, ikinci veya üçüncü 4 yıllık bölümü bitirdikten sonra fabrikalarda, sanayi tesislerinde ve diğer istihdam sahalarında teknisyen, tekniker ve uzman olarak çalışabileceklerdir..

mesleki ve teknik öğretim, pahalı bir öğretim şeklidir.. makinalar, teknik teçhizat ve malzeme, lâboratuvar ve atölye gibi donanımlara ihtiyaç gösterir..

mesleki ve teknik öğretimde iki husus çok ehemmiyetlidir.. birisi cihazların ve makinaların son sistem olması, günümüzün teknolojik yeniliğini temsil edebilmesidir.. ikincisi, her meslek okulunun branşını ilgilendiren fabrikalardan ve sanayi tesislerinden ciddi bir surette faydalanılması keyfiyetidir.. hatta her fabrikanın veya her holdingin kendi branşına ait alanlarda bir meslek okulu bir yüksek okul kurması ya teşvik edilmeli yahut mecburi kılınmalıdır..

mecliste konuşulacak tasarıya ait detaylardan birisi de öğrencilerin bazı okul devrelerini, dışarıdan hazırlanıp yetiştiklerini imtihan geçirerek ispat etmesi usulünün ferdi gayretleri ve zaman kazanma azimlerini teşvik edeceği gerçeğidir.. bu da tasarının başka bir müsbet özelliğidir..

bu kanun tasarısıyle milli eğitime getirilmek istenen yeniliklerin altında başka niyetler ve manalar aramak, kendimizi anlamsız evham ve hayallere kaptırmak demektir.. bir kültür ve irfan hizmetinden siyasi hesaplar ve çıkarlar çıkarmaya çalışmak; halis ve dürüst siyasete yakışacak bir tarz olmaktan uzaktır... sayın başbakanın, tasarının gerekçesini ve faydasını açık ve mantıklı bir üslubla belirttiğini beyan etmek bir kadirşinaslık olsa gerektir...