Bunun babası da böyleydi...

Takvimler 2003 yılının ilk aylarını gösteriyordu.

ABD''nin Irak operasyonunu başlatmak üzere hazırlık yaptığı günlerdi...

Dünyanın farklı ülkelerinde müteahhitlik işi yapan ve aynı zamanda Amerikan vatandaşı da olan işadamı bir tanıdığım, şirket olarak kendileri çok istekli olmasa da, Irak pazarında büyük fırsatlar oluştuğundan söz etti. Bu konuda davet aldığından bahsetti.

Fakat dinlediklerim arasında bana en ilgi çekici gelen, Irak''ta henüz daha bombalanmamış ve yıkılmamış kamu binalarının ve alt yapı tesislerinin bile, daha sonra hangi Amerikan şirketleri tarafından yeniden inşa edileceğine varıncaya kadar birçok şeyin planlandığına yönelik değerlendirmeleri oldu. Dinlediklerim karşısında ürperdiğimi hatırlıyorum.

Amerika vururken de kazanıyor, yeniden yaparken de...

Irak''ta taş üstünde taş bırakmayan bombalar ortalığı viraneye çevirirken, bu sayede Amerika''da tuğla üstüne tuğla konuluyor ve ülkenin daha da zenginleşmesi sağlanıyor.

Bu satırlar zihnimde, yazının başında yer verdiğim ve yıllar evvel Amerikan vatandaşı işadamından dinlediğim anekdotu canlandırdı. Bu yazıyı kaleme almaya da ondan sonra karar verdim zaten.

Gelen haberlere göre, Libya''nın hava gücü etkisiz hale getirilmiş durumda. Kaddafi sonrası işbaşına gelecek yönetim Amerikan''ın bir çeşit vesayeti altında göreve başlayacağına göre, Amerikan savaş uçaklarının tahrip ettiği ülkenin alt yapısını yeniden inşa etme işinin büyük ölçüde Amerikan firmalarına verileceğini öngörmek de kehanet olmaz. Üstelik Kaddafi sonrası göreve gelecek yeni yönetim imha edilen tüm kara, deniz ve hava kuvvetlerine ait askeri teçhizat ve mühimmatı da yine büyük ölçüde Amerika''dan almak zorunda bırakılacaktır.

Bu öylesine iğrenç bir oyun ki, bir ülke bombalandıkça daha çok kazanılan, karşı taraf kan gölüne çevrildikçe kendi ülkesinin refahının artması sağlanan acımasız bir çark durumunda.

Hatta tahminim o ki, Türk işadamlarının ilk yurtdışı deneyimi kazandığı yer olan, Türk müteşebbislerin milyarlarca dolarlık yatırımı ve tahsil edilmesi gereken alacağı olan Libya''da yeni yönetim göreve geldiğinde, işadamlarımızın iş yapma imkanı eskisine göre daralacaktır. Bu konuda karar verici olan mercinin, büyük ölçüde o ülkeyi bir çeşit manda yönetimine alan ülkeler olacağında kuşku yoktur.

Güya Libya halkını Kaddafi''den kurtaracak olan emperyal yapının bu ülkeye getireceği huzur, Saddam sonrası Irak''a getirdikleri durumdan farklı olmayacaktır.

Geçtiğimiz birkaç yıl içinde başta ABD olmak Batı ülkelerini olumsuz etkileyen küresel krizin sarsıntıları, bu ülkelerin bombalanmasının ardından yeniden inşa sürecinde elde edecekleri gelirlerle bir ölçüde giderilmiş olacaktır. Bombaladıkları ülkelerin gelirlerine el konulmak suretiyle faturaların tahsili yoluna gidilecektir. Birinci Körfez Savaşı''nın ardından petrol zengini Arap ülkelerinin banka hesaplarına “kurtarıcı” olarak nasıl el koydukları dünyanın malumu..

Sözün kısası 1990''lı yılların başında ilk Irak operasyonunu başlatan Baba Bush''da böyleydi, 2000''li yılların başında ikinci Irak operasyonunu başlatan oğul Bush''da...

Ellerini kana bulayan bu insanlar günümüzün süper devleti Amerika''nın değil de başka bir ülkenin yöneticileri olsalardı, insanlık suçu işledikleri gerekçesiyle yargı önüne çıkmaktan kesinlikle kurtulamazlardı. Hangi ülkeye dünyaya ilan ettikleri resmi gerekçe ile girmişlerse, iddiaları büyük ölçüde boş çıktı ama, olan, yerle bir ettikleri ülkelere oldu. Aldıkları kararlarla, milyonlarca masum insanın yerinden yurdundan olmasına ve ölümüne sebep oldular.

Fakat bu yazıyı asıl kaleme alma nedenimiz baba ve oğul Bush''lar değil...

Suriye Devlet Başkanı Beşşar Esad...

Beşşar''ın babası Hafız Esad zalim bir adamdı.

Bu hiç de babasına benzemiyor denilen kibar ve centilmen görünümlü Beşşar Esad soyaçekim kuralını işletti ve giderek babasına benzemeye başladı. Ülkesini birkaç ay içinde kan gölüne çevirdi

Babası Hafız Esad da ülkede çok kan dökmüştü. Bu zalimin şerrinden kaçanlardan bir kısmı 1980''li yılların başında Türkiye''ye sığınınca, kendilerine can güvenliği garantisi vererek ülkelerine dönmelerini istedi. Daha sınırdan girer girmez çok sayıda genci oracıkta infaz etti.

Eğer Suriye Devlet Başkanı Beşşar Esad elini bu kadar kana bulamışken bu saatten sonra hala görevde kalmayı sürdürürse, Türkiye''ye sığınıp tekrar ülkesine geri dönenlere acımasız davranmakta asla tereddüt etmeyecektir.

Üstelik bundan sonraki süreci uluslararası müdahaleye zemin hazırlayacak bir noktaya taşırsa, daha bombayı atarken kazananlarla, ardından yıktıklarını tekrar yaparken kazanananların insafına ülkesini ve halkını terk etmiş olacaktır.

Kim bilir, belki de Suriye''de de henüz bombalanıp imha edilmemiş tesislerden ve alt yapı hizmetlerinden hangilerini kimlerin yeniden inşa edeceğinin paylaşımı da çoktan başlamıştır.

Tüm insanlığın üzerine karabasan gibi çöken bu oyunları Türkiye''nin bozacağına inanıyoruz.