Tıpa

Adamın biri akıl hastanesini ziyaret eder. Doktorlarla sohbet ederken, merak bu ya, "Bir insanın akıl hastanesine yatıp yatmayacağını nasıl belirliyorsunuz?" diye sorar.

Doktor şu cevabı verir: "Bir küveti su ile dolduruyoruz. Sonra hastaya üç şey veriyoruz. Bir kaşık, bir fincan ve bir kova. Sonra da kişiye küveti nasıl boşaltmayı tercih ettiğini soruyoruz."

Bunları dinleyen adam aklından, ''delilik testi amma da kolaymış, bunu bilemeyen zırdeli olmalı'' diye geçirirken, doktor adama döner ve "Mesela siz ne yapardınız?" diye sorar:

Adam böylesine kolay bir soruyu gayet rahat bilmişçesine, mütebessim bir yüz ifadesi ile doktora döner ve "Normal bir insan kovayı tercih eder. Çünkü kova kaşık ve fincandan daha büyüktür" der.

"Hayır" der doktor. "Normal bir insan küvetin tıpasını çeker."

Bu anekdot ne zaman karşıma çıksa, bir kördüğüm haline gelen başörtüsü sorunu gelir aklıma. Sonra birden, acaba normal sandığımız insanlar hakikaten normal olmayabilir mi diye geçiririm içimden. Bu kadar basit bir insan hakkını, bu kadar çetrefilli hale getirmek, hangi aklı evvelin işidir diye düşünürüm.

Bir başkasının bedenini örten giysi konusunda tarafların bu kadar kafa yorması, ilgilenmesi, bunu sorun algılaması nasıl bir şeydir diye merak ederim.

Ben eşimin kıyafeti konusunda bile bu kadar kafa yormazken, başkalarının eş ve kızlarının giyim biçimi konusunda ahkâm kesen insanlar karşısında, dolduracaksın hepsini küvete, çekeceksin tıpayı diye, kimi zaman düşünmeden edemiyor insan.

Çözümü bu kadar basit bir sorunsalı bu kadar kördüğüm haline getirmenin muhakkak başka izahı olmalı. Bence konu, rejim tehlikesi vb. izahlardan daha öte, daha karmaşık bir zihinsel koda karşılık geliyor olmalı. Çünkü sorunun çözümü rejim tehlikesine karşılık gelse, diğer partiler ''gel konunun pazarlığını yapalım'' demezler herhalde. Koca koca insanların çözümü bu kadar basit bir meselede bu kadar kilitlenmeleri başka nasıl izah edilebilir ki?

Mesela bunlardan biri şu olabilir mi?

Sizlere belki biraz garip gelecek ama, işin içinde sanki biraz fetişist bir unsur da var gibi. Yani cinsel fetişizm. Hatta daha da ilerisi, kıyafet fetişizmi.

Kim bilir belki de erkekler, başörtüsü bahanesiyle de olsa, kadın bedeni ve örtüsü üzerinde konuşmaktan, laf ebelemekten hoşlanıyorlar. Bir şeyi örtmenin açık olana göre gizemi daha da artırdığı düşünülürse, acaba bu muhabbet erkeklerde, biraz da meraka mı karşılık geliyor diye sormamak da elde değil.

Aslında doğrudan kendi bedenlerini ilgilendirmeyen, başkalarının bedenlerini örtme biçimi konusunda zihinsel açıdan bu kadar yoğunlaşarak, bir çeşit cinsel fetişist ilgi duyuyor olabilirler mi? Kadınlara ait bu mesele ağırlıklı olarak erkeklerin gündemi olduğuna göre, neden olmasın diye sormadan edemiyor insan.

Çankaya Köşkü''nde verilecek 29 Ekim resepsiyonu yaklaşırken, dün gazetelerde, CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu''nun, "Davete daha 4-5 gün var. Hayrunnisa Gül''ün başörtüsü nedeni ile Çankaya''ya çıkıp çıkmamayı düşünmek için zamanımız var" şeklindeki sözleri yer alıyordu.

Araştırmalara göre ülkenin yüzde 69''u başörtülüymüş. Partisini ülkenin birinci partisi yapma iddiasındaki bir siyasetçinin, oy almayı düşündüğü seçmenlerin yüzde 69''unu karşısına alması, siyaseten doğru bir davranışa karşılık gelir mi? Pekâlâ mesele ne o zaman? Öyleyse bu davranış biçiminin muhakkak siyaset dışı başka gerekçeleri de olmalı.

Diyanet İşleri Başkanlığı, "Başörtüsü Allah''ın açık bir emridir" dediğine göre, başörtüsü ile uğraşanların asıl dertleri acaba bizzat İslam''la mı desem, bu da konuyu izah etmeye tek başına yetmez.

Ben bu durumu, yazının başında anlattığım küvet boşaltma sorunsalı gibi algılıyorum.

Bu kadar temel bir insan hakkını bu kadar karmaşık sorun haline getirmek için nasıl bir üstün zekâ gerekiyor bilemiyorum.

Biri çeksin şu tıpayı.

Artık aşağıya kim akarsa…