Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
49

Bildirimler

Haftalardır, yazı orucundayım. Ne bir dize şiir, ne bir satır yazı... Ramazan''ın başladığı günden itibaren, içtiğim her yudum su, tattığım her lokma ekmek boğazıma dizildi.

Gazze''de, 10 yıl önce, babasıyla birlikte kalleş İsrail kurşunlarından korunmak için çöp konteynırının arkasına saklanan ancak kurtulamayan Muhammed''in şehadetini televizyon ekranlarında tekrar tekrar seyrettiğim güne kadar gider bu sara nöbeti bende...

Şimdi de Somali...

Mahcubum, pişmanım, öfkeliyim; bunu daha önce yazdım.

İki mesaj atmak, üç paket makarna parası bağışlamak, beş katarakt ameliyatı yaptırmakla bu mahcubiyetten kurtulabileceğimi de sanmıyorum. Peki ya ne olacak, bilmiyorum.

* * *

Dünyada acı çeken, hayatları trajediyle örülmüş çocukların Mustafa Amca''sı, Mustafa Ruhi Şirin''in, daha önce Filistin, Bağdat ve diğer bütün çocuklar için gecelerini gündüzüne katıp, gözyaşları arasında dikkat çektiği çocuk acısını, bu kez Somali özelinde Afrika''ya yönlendirdiği yeni şiiri gelinceye kadar içimin sıkıntısı geçmedi. Bayramın ilk gününden, bu yazının bittiği ana kadar belki onlarca defa boğazımı yaka yaka yüksek sesle mırıldandığım şiir, kalbimde büyüyüp duran öfkeyi şefkate döndürdü.

Şirin, çağından sorumlu olduğunun bilinciyle atıyor her adımını. Kalbini onun için yoruyor, yıllardır emeğini ve ekmeğini bölüştüğü Çocuk Vakfı''nı çağa karşı sorumluluğunu yerine getirmek için ayakta tutuyor, yaşatıyor.

* * *

Mustafa Ruhi Şirin, Afrika''da yaşanan kuraklık, açlık ve ölümler karşısında bir şairin insanlığa seslenişi olarak okunması gereken ''Afrika: Kardeşim'' şiiri ile çağımız Afrika''sının çocukluğuna silinmez bir tarih düşüyor. Kalbi, vicdanı ve merhameti henüz körleşmemiş olan herkesi ürperten 32 dizeyi, sizlerle paylaşmayı bir sorumluluk olarak gördüğümden aynen alıyorum...

* * *

Denizin kitabında yazılıdır:
Afrika''da ölüm anne sütü kokar
Kara deri inci diş siyah göz
Kemikten eller. Koşuyu kaybetmiş ihtiyar at
Bu mudur Afrika anne: Su da mı yanar
Evlerimiz ağlarken ayrıldık
Toprağımızdan. Irmak olsa geçtiğimiz yerlerde
Bir anda sonsuz kere yıkanacaktık
Bizden sonrakiler sağ kalsın diye
Eksildik ve geri kaldık birer birer
Ay kime küstü uzadı karartma geceleri
Çalıdan sarayımızda acının gölgesi var
Rüyadayız. Yedi kişi oluyoruz yine
Annemin incecik kollarında
İlk ölen kardeşimiz soruyor
İçinden bulut geçen bilmeceleri
Yapraktan bardakla su taşıyor bize babam
Melekler kardan evlerinde uyurken. Limanlarımızdan
Baharlarımızı kaçırıyor sayısız kara gemi
Afrika''da güneş taşı ipek gibi yakar
Çalının kardeşiyim. Ölsem, ardımdan
Allah''ın duyacağı kadar
Ağlayacak sesi var
Sonrası, mezarımda yeşilcek yağmur özlemi
Ara. Şimdi reklamlar sırada:
İnsanlığın Afrika vicdan ödevi
Ne şeker ne hormonlu şarkılar
İstemiyoruz Doğu''dan Batı''dan. Yeter bize
Dünyanın en iyi meyvesi
Çiğ, hava ve ay ışığında yoğrulmuş ekmek
Bozuk bir oyuncak gibi
Kalsın kucaklarınızda dünya
Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...