Apaydınlık...
Özcan ÜnlüYeni Şafak Gazete Yazarı
01:00, 26/12/2011, Pazartesi • Yeni Şafak Haber Merkezi
Yıl 1986. Öğrenciyim, Dergah Yayınları''nda çalışıyorum. Ezel Elverdi, Mustafa Kutlu, İsmail Kara, Ahmet Tabakoğlu... Ara sıra İnci Enginün, Zeynep Kerman, İsmet Özel, Hüsrev Hatemi ve başkaları... Bir yandan, Enginün ve Kerman''ın birlikte hazırladığı ''Ahmet Haşim'' külliyatıyla ilgileniyorum, diğer taraftan, bana gazetecilik virüsünü bulaştıran ilk gazetem ''İstanbul Postası''sıyla... Gazeteyi de Ezel Elverdi yayımlıyor.
Bir gün Ezel Bey odasına çağırdı. Elime bir paket ve adres tutuşturdu, "Mecidiyeköy''de şu adrese git ve emaneti yerine ulaştır" dedi.
Gideceğim hiçbir adresi sorgulamadım, o günlerde. Çünkü gittiğim her yerde karşıma çıkan sürprizler, hayatımın şekillenmesine vesile oldu.
Mecidiyeköy tamam, adres tamam... Zile bastım, kapı açıldı. Durumu anlattım, içeri aldılar. Karşımda, Ercüment Konukman. Emaneti verdim, ayrıldım...
O günlerde Konukman, sık sık yayınevine geliyor, Ezel Bey''in odasında toplantılar yapılıyordu.
Yine bir gün, yayınevine çok değerli bir misafirin geldiği söylendi. Heyecanlandım. Kapının önünde bekledim. Birkaç saat sonra kapı açıldı içeriden, yüzünden tebessümü hiçbir zaman eksik olmayan Aydın Menderes çıktı. Bizi selamladı ve çıkıp gitti.
Sonraki haftalarda, birkaç kez daha görüştük. Ben yayınevinden ayrılıp Zaman Gazetesi''ne geçtim. Bir-iki yıl hiç görüşmedik. 1989''da Nazlı Ilıcak''ın "Menderes''i Zehirlediler" kitabı yayınlandıktan sonra Adnan Menderes yeniden gündeme geldi. Kültür-sanat editörlüğü yaptığım Zaman Gazetesi''ne, katledilişinin 30. yılı dolayısıyla Menderes dizisi yapmayı teklif ettim, kabul gördü. Ezel Elverdi, Aydın Menderes''e ulaşmak için istediğim yardımı geri çevirmedi, telefonlar açıldı, tarih belirlendi. Otobüse atladım ve Ankara...
Şehit Beşvekil''in değerli eşi Berin Menderes –Allah rahmet eylesin- ve Aydın Bey''le uzun uzun konuştuk. Eski model teyple dört kaset tuttu anlattıkları. Aydın''ı konuştuk, çiftliği, ihtilali, mahkeme günlerini, idamı, idam sonrasını ve o günü... Detaylarını burada anlatamayacağım kadar derin ve önemli mevzular –ki çoğu zaten yayınlandı...
Teşekkür edip, tam ayrılacakken, Aydın Bey kolumdan tuttu hafifçe, "Biraz bekle, bir şey vereceğim sana" dedi. Mıhlandım, olduğum yerde. Biraz sonra elinde farklı ebatlarda yirmiye yakın siyah-beyaz fotoğraf. "Bunları özel arşivimden veriyorum. Dizi yazında kullanırsın" dedi. Nasıl teşekkür edeceğimi bilemeden ayrıldım. Bir haftalık yazı dizisi oldu söyleşi. Röportajın tam metni ve yayınlanmayan fotoğraflarla bir nehir söyleşi kitabı yayınlamak istedim, kısmet olmadı.
Aydın Menderes''in vefat haberini alır almaz, film şeridi geriye sardı, bütün her şeyi yeniden yaşadım. Güler yüzünü, ahlakını, sabrını, siyaset yapma tarzını...
Ekranlarda, Aydın Bey''i anlatanları dinliyorum: Bir tarafta müthiş bir insan, adam gibi adam, ağabey; diğer yanda ise 28 Şubat korkusuyla sinmiş bir siyasetçi, babasının mirasını iyi değerlendiremeyen bir evlat...
Aydın Bey, bu ülke için bir kazançtı, milletin yetimiydi. Millet ona yeterince sahip çıkmadı. Ama o küsmedi, geri çekildi. Siyaset yapmadı ama siyaset konuştu. Darbeci ve vesayetçi statükocuları mezarlığa gömecek bir sivil anayasanın gerekliliğinden bize özgü demokratik bir hayatın nasıl olması gerektiğine kadar düşünce üretti ve fikirlerini yazdı. Asla korkmadı, sadece verdiği söze ihanet etmedi. Eğer verdiği sözün aksini yapsaydı, Aydın Menderes olmaz; rüzgar gülü gibi bir siyasi figür olarak hafızalarda yer eder, iki gün boyunca hem Hacı Bayram, hem de Fatih Camii''nin avlusu, yetimiyle vuslatını gözleyen şehidine kavuşturmak için sabırsızlanan yüz binleri misafir etmezdi.
Başka ne söylenir ki...
Rabbim, bu dünyada çektiği ıstırabın karşılığını cennetiyle mükafatlandırsın. Amin.
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.