Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
49

Bildirimler

Paslı bir çiviye astım sözlerimi; sustum. Susmalardan medet umarak…

Sandım ki, suskunluk, kabuğu şahlanmış yarayı yatıştırır.

Kalbi onarır, esenlik verir, duaya yaklaştırır. Hayatın ritmine karıştırır…

Olmadı, kabuk düştü. Yara kaşındı, kan göründü, her şey allak bullak oldu.

Babam öldüğünde ilkin, sonra Nazir Akalın, sonra Nusret Özcan, sonra… Derbesiye''nin dervişi…

Böyle olmuştu.

Çok bi ağlamıştım, evet çok…

* * *

Babam öldüğünde, büyüdüğümü anlamıştım; dünya denen şaşkınlıkta büyümekten korktuğum için ağlamıştım.

Birbirine benzeyen, uğultulu cenaze törenlerinde gözyaşı fotoğrafının ilmine yönelmiştim. ''Doğu gözyaşıdır'' diye bilmiştim ve bu ilme inanmıştım…

Sonra, sahte gözyaşlarının, samimi gözyaşlarının, sevinç gözyaşlarının arasında med-cezire dönen yüreğim, ah!..

* * *

Dünya bir Derbesiye, bunu bildim…

Soğuk bir ürpermeyle bütün sahte yüzlerden, sahte sözlerden yüzümü çevirdim.

Derbesiye''ye döndüm.

Sana döndüm, geçtiğim yerin haritasını

zihnime nakşeden kadîm dost…

İyi ki geldin ve iyi ki Derbesiye''mize uğradın…

Bekle bizi…

Vuslat gününde…

* * *

Herkes gidiyor Rabbim:
Geriye kalan sadece bu kuru şiir,
Ve sürekli kanayan o ince yara...
Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...