Ağır misafir

"Eline sağlık tanrım, Leyla çok güzel olmuş, Tanrım eline sağlık, dünya da güzel olmuş" diyor ya İbrahim Tenekeci…

Bu yıl için de bir teşekkür borcumuz var Tanrı''ya.

Tamam, yine başaramadık, yapamadıklarımız gelip oturdu kursağımıza, ama ilahi bir kudretin tasarrufu değil mi sonuçta tüm olanlar da. Tamam, şahsi bilançomuzda "alacak" hesabı fazla, ama seçimlerimizin sonuçları değil mi ağzımıza sığmayan bu rakamlar da.

Genelde böyledir, kazandıklarından çok daha fazlasını yitirmiştir insanoğlu her geçen zaman aralığında, e ama öyleyse bile yine şükretmeli değil mi Tanrı''ya? Cepten yemek zaten mukadder, geçip giden de uzatmadı fazla. Geçti gitti, gider.

Yılbaşlarında eğlenir kimileri. Ama acaba giden gitti diye mi, gelecek daha iyi olacak beklentisiyle mi? İkisi de kötü. Çünkü gelene çok sevinmek gideni eksiltmektir bir anlamda. Hem gelene çok umut bağlamamak da gerek; sonuç hüsran olabilir, hem zaten nihayetinde umut etmek de, kalpte meyus bir nüve taşındığının izharı değil mi?

Bence Hoş geldin 2009''u fazla vurgulamak, Güle Güle 2008''e biraz haksızlık anlamına gelmeli. Gidenin kabahati ne ki yani, 365 gün 6 saat sonra pabucunu damlardan toplaya toplaya gitmeli. İyi bir ev sahibi, gideni ''keşke hiç gelmemiş olsaydım'' pişmanlığına sevketmemeli. İşte bu yüzden gidene de, gelene de hakkını vermeye ilişkin idraki azaltan bir şey ''eğlenelim coşalım'' konsepti.

Hem nedir ki eğlence? Huzurun, durağanlığın, kederin, karmaşanın ve evrenin varoluşunun hepsi bu kapsama girmez mi? Kalu belada Tanrı''ya verilmiş sözlerini yerine getirdikleri, Ramazan''da oruç tuttukları, Kurban''da o kadim ahde riayet ettikleri için sevinenlerinki de ''efendice'' de olsa bir eğlence çeşidi değil mi?

Tersi de yanlış değil. Yılbaşlarını seküler ve Batılı havasından ötürü sevenleri üzecek ama; sonuçta iyi bir gelecek dileğiyle fırlatılan havai fişeklerde bile varolan o mistik yan, iyice bakıldığında görülmez mi?

Ta Maya uygarlığından alarak kurban törenlerinin ilkelliğini kanıtlamaya çalışan güzel okurum sözüm sana: Şanslı, kazançlı, mutlu bir yıl arzusuyla dolup taşarak sevinçlere garkolmak bir tür ibadet anlamına gelir. Dini bayramlar gibidir çünkü; periyotlu, kutlamalı, gücünün yetmeyecekleri için gelecek denen gaipten talepli, istekli.

Velev ki kent referanslı olsun, Batılı usulde icra edilsin, velev ki pek seküler kostümlerle kapıda belirmiş bulunsun; bu hiç bilimsel değil ama, sen bir ''bilinmez''e el açtığına göre, kendinden daha büyük olan bir tasavvura inancın olmalı.

Farkı şudur; bayramlarda da eğlenir insanlar, ama yılbaşlarındaki gibi unutmaz geriyi. Sadece yani, hristiyan adeti olduğu için değildir "yılbaşı kutlamalarına biraz mesafeli duralım" isteği. Yıl sonu envanteri çıkarırken eğlenen bir muhasebeci hiç gördünüz mü?

Yılbaşı bu nedenle, bir müslümanın kendini sigaya çekme dönemi: Kendime, dünyaya, doğaya, insanlığa bir cümle ekleyebildim mi? Sonsuz ve kolektif kötülüğe cürmüm kararınca karşı durabildim mi? Gazze''de kan akıyor ey Müslüman karar vericiler, yöneticiler, muktedirler ''tüh sizi kalıbınıza'' diyebildim mi? Yapmak istediklerimi yapabildim mi, yapabildiklerimi kibre tahvil etmeden sindirebildim mi? Yapamadıklarımı kabullendim mi, kabullenme sürecinde kararmadan, acılaşmadan insan olarak kalabildim mi?

Sormak için işte. Zaman, sonuçta mahsulatın keyfiyetini ölçmek için elimizde bir parametre.

Tenekeci haklı, teşekkür borcumuz var Tanrı''ya.

Tepine tepine talep dilekçeleri hazırlamak değil, verdikleri-vermedikleri ve dahi verecekleri-vermeyecekleri için "güzel olmuş" demek gerekiyor. Öyle ya gelmeyebilirdi bu yıl. Gelip gitmeyebilirdi. Ayak sürüyebilirdi. Gitse bile giderken bizi eğlenemeyecek hale getirene kadar dövebilirdi. Uysal diye aklı yok mu sandınız zamanın, "Efendi ol" diyebilirdi hepimize kendi dilince. Demek isteseydi ya da engelleyebilir miydik acaba? Sanki her birimiz kapı önüne bırakılan çocuklar değiliz.

İnsanoğlunun başına gelenler hep zamana ve mekana karşı kabalaştığı için geliyor.