Biz böyleyiz işte!

Biz böyleyiz işte!..

Kemal Sunal''ın ardından tartışma programları düzenler, televizyonların Şaban fimlerinden kazandıkları yüksek paralardan, sanatçının ailesine de verilmesi gereğini anlatırız büyük bir hararetle... Eski Yeşilçam oyuncuları sefalet içinde sürünürken yaparız bunu, özellikle oyunculardan birisi aramızdan ayrıldığında... Daha önce değil!

Evet, biz böyleyiz... Barış Manço''nun programını rating getirmediği gerekçesiyle yayından kaldırır, Manço''nun ölümünden sonra ise, onun kıymetli hatırasını yâdetmek ya da ediyor görünmek için, sanatçının insanın içine işleyen melodilerini haber bültenlerinde "fon müziği" olarak kullanırız hiç de utanıp sıkılmadan!

Reklamcılık anlayışımız da ayrı bir femonendir bizim. Bir yandan o yüksek sanat sosyetesinin yüzlerine bile bakmadığı, gettolarında kendi hallerinde yaşayan varoş insanını sosyoloji tezlerine konu edinir, sonra da açık bir çelişki örneğiyle onların reklamını çeker, ürünümüzü sunarız Türkiye''nin kaymağını yiyen azınlığa. Üstüne üstlük, etkili de olur bu reklamlar, ürün satılır.

Biz ne yazık ki böyleyiz işte! Geleneğimize, kültürümüze inat her şeyi kendimize hayat düsturu edinip tv ekranlarından milyonlarla paylaşır, sonra da lise çağındaki çocuklarımız Amerika''daki ''high school'' olaylarına benzer şekilde, eline silah alıp sağa sola ateş etmeye, insanları öldürmeye başlayınca, trajikomik açıkoturumlar düzenleyip felsefik, sosyololjik analizlerle anlamaya çalışırız olayları, ama nafiledir tabii...

Biz böyleyiz, bu durumdayız işte!..