Hayırlı "Noel"ler

"Mis gibi Hicri takvimimiz varken, Hristiyanların yeni yılından bize ne?" diyenlerden değilim. Hem Hicri yılbaşının kıymetini bilip, hem de resmi olarak takvim başlangıcının miladi zamanla sabitlenmesini, dünyanın geri kalanından ayrışmamak, yani uluslararası arenada devresel çakışmaların kolaylaşmasını sağlamak bağlamında mantık içre bile görülebileceğini zannederim.

Aralık ayının ilk yarısından itibaren evine meyve, sebze, kuruyemiş ve dahi gazozlu içecek sokmama derecesinde protest de sayılmam. Bu ve benzeri politik refleksler göstermek bir yana, insanlara iyi seneler dilemekle geleneklere ihanet ettiğim hissiyatına filan garkolacak biri değilim...

Gelgelelim sevgili okur, öyle görünüyor ki; Türkiye''de yılbeyıl yılbaşını değil, Noel Baba''yı uçan çınçınlı geyikleriyle "olmayan şömine"lerimizden içeri akıp, ak sakallarını renklendiren kırmızı libasıyla çam ağaçlarına hediyeler asarken yakalamayı bekler hale geldiğimizden endişe ediyorum, diyeyim; siz abartma payını çıkarıp meramımı anlayın…

Nasıl olmayayım ki, ortalık ''noel ruhu''na kesmiş durumda. Yeni yılı değil, Marry Christmas''ın inanç tasavvurunu soluyor, Hollywood eksenli Noel filmlerinin inanç tezahürlerinin tatlı telaşlarını, delice iyimserliğini, güleryüzlü mutluluğunu birebir alıp kabul ettiğimizi tescilliyoruz her bir yıl artar miktarda..

Bir yılın bitip diğerinin başlamasına iyi dileklerle mukabele etmek değil sadece mesele, algı değişimi. O derece ki, çocuklarımıza hediyeleşmeyi de, iyiliği de, Noel Baba''nın doldurduğu çoraplar örneğiyle öğreteceğiz haniyse.

Tamam, miladi yılbaşını kutlamayı, resmi söylemin Cumhuriyet dayatması olarak görüp tepkisel bir reddediş içine girmek haniyse geride kaldı; yılbaşında oturup Kur''an-ı Kerim okuyup, teheccüde kalkanlar azaldı ama yani, artık yeni yıl da sadece temiz bir sayfa açmayı masumca kutlamak anlamına da gelmiyor.

Bir vakitler resmi söylemin bir parçası olan "Bu gece eğlenmek zorundasınız, yapmanız gereken bu" zorlayıcılığı da yok üstelik; artık çam ağaçlı, ışıklı, parıl parıl toplu, albenili süslemeli, dışarıda kutlamalı, yılbaşı hediyeli, hindili yılbaşılarına aşinalığı ölçüsünde ılımlı bakanlar çoğunlukta.

Yeni bir iş, yeni bir aşk, yeni maceralar bekleniyor yeni yıldan; ama düşünsenize sonuçta dileklerinizi iletim aracınız Aziz Santa Claus. Jingle Bell, beklentilerini kendisinin dışında ve üstünde bir güce havale etmiş modern insanın ve elbette Noel kutlayan modern Türk''ün ilahisi... Kadercilik ve uhreviyat insanlığın tüm zamanlarında olduğu gibi yine tedavülde ama "önümüzdeki yıl kaderim güzel olsun" diyenler, biliyorlar mı bu kaderi kime göndermekte? İbadetle değil, eğlenceyle yakarılan, ne idüğü belirsiz bir Tanrı anlayışı bu.

Çıkınız caddelere, sokaklara, bakınız; Noel Baba kostümlü adamların neden alışveriş merkezleri önünde nümayiş yaptığı, "iyilik timsali Aziz Santa Claus''un büyük mağazaların önünde işi ne?" sorusundan mülhem, Noel alışverişi üzerinden kotarılan tüketim çılgınlığının, uhreviyatla birleştirilmesine girmiyorum bile...

Hayır, buna karşılık "geleneksel" eğlencelerimize U dönüşü yapalım; "hadi gelin köyümüze geri dönelim" türküsüne dae katılamayacağımı beyan etmeliyim izninizle.

Reklamlarına dansöz çıkartmış ve belli ki bunu yılbaşında "geleneksel" bir tavır sergilediği zehabıyla yapmış Bonus Kart''ın çocukların TV başında olduğu saatler dahil her dakika yayınlanan reklamlarına bakınca, "böyle geleneği de almayalım mümkünse" diyor insan çünkü.