Kendine mutabakat!

Eğer mensubu bulunduğum mütedeyyin/muhafazakar kitleyi bir parça olsun tanıyorsam; bu kitlenin dokuz yıldır AK Parti''yi iktidarda tutmasının, hem de teveccühünü seçim be seçim arttırarak Türkiye''ye hükümet etme görevini vermesinin iki ana sebebi var:

Bu geniş, bereketli kredinin bir nedeni, dindarların Cumhuriyet tarihi boyunca itilip kakılmış olması ve yeni yönetimin, devletin şimdiye dek demir yumruğuyla yürütmüş olduğu ''din düşmanlığı''na bir son vermesi beklentisiyse; bir diğer nedeni de aynı dindar kesimlerin, üretim/kazanç imkanlarına erişiminin önünün onyıllar boyunca şeffaf kurallarla kesilmiş olmasıydı.

Ekonomi rejim bekçiliği iddiasındaki seçkinlerin kayırıldığı alanların biri, belki de birincisiydi bu kesimlerin ortak algısına göre.

Halkın, hükümetin göreve geldiği günden bu yana şaşmadan uyguladığı neoliberal ekonomi politikalarına ses çıkarmamasının ve hatta "fırsat eşitliği"nin bu politikalar yoluyla sağlanabileceğini varsaymasının bir nedeni de bu.

Sözgelimi bir zamanlar sadece Kemalist elitlere, bir takım bürokratlara, üst düzey memur ve asker tabakasına mahsus olan "çocuğuna yurtdışında eğitim aldırtma" imkanına bugün ortalama bir ticaret erbabının erişebiliyor olması, eşitlik fikrinin ekonomiye sirayetiyle açıklanıyor o ortak zihinde.

Eğitim imkanları kadar, mütedeyyin/muhafazakar kesimin zenginlikle birlikte kaçınılmaz olarak gelen ilgi ve zevk çeşitlenmesinin, kalite standardının yükselmesinin bir tür demokratikleşme tezahürü olarak algılanmasının sebebi de bu.

Vatandaşın; kendisi yeterince imkana sahip olmasa bile, çalışanın kazanmasında, kazananın daha iyisini istemesinde bir mahzur görmemesindeki temel saik bu. Biz onaylarız ya da onaylamayız; beğeniriz veya beğenmeyiz ama AK Parti iktidara geldiği günden bu yana dillendirilen "memleketi satıyorlar" yakınmalarının ortalama vatandaşta makes bulmamasının başka bir açıklaması da yok gibi gözüküyor.

Buraya kadar tamam. Ama aynı mütedeyyin kitlelerin, ''adaletsizlik'' ve ''haksızlık'' duygusuna kapıldıkları an; o kredinin limitinin aşıldığı an anlamına da gelebilir. "Şike Yasası"ndan sonra, milletvekillerinin emekli maaşlarına yapılan zamla birlikte çevremde duymaya başladığım gizli-açık; mahcup-cesur homurtular da bunu doğrular nitelikte veriler sunuyor.

Kamu vicdanı yani, emekli vekillerin maaşına yapılan yüzde yüzlük zamdan rahatsız oldu/oluyor. Her ne kadar bu zamma gerekçe olarak, "milletvekilleri seçim bölgelerindeki harcamaları kendi ceplerinden yapıyor" gibi bir açıklama getirildiyse de bu açıklama, -en azından benim şikayetlerine şahit olduğum- kimseleri kesmiyor.

Çünkü nasıl ki, asker üzerindeki komuta kademesinin ayrıcalıklarına, nasıl ki sıradan memur üstündeki yüksek bürokratın imtiyazlarına, nasıl ki vatandaş üstündeki yönetici elit ayrıcalıklarına itiraz ettiyse ortak vicdan, halk üstündeki halk temsilcisi olan milletvekillerine ayrıcalık tanınmasına da itiraz ediyor, bunu adil bulmuyor.

Sözkonusu kendi ikbal ve gelecekleri olunca, asla uzlaşmaz sanılan dört partinin bir gece vakti toplanıp, anında "mutabakat"a varması neyse de; sözkonusu düzenlemeyle 2 yıl milletvekilliği yapmış olan bir kişinin bile, 8 bin liraya yakın emekli maaşı almaya hak kazanması, buna karşılık üniversiteler bitirmiş, master dereceleri almış, onlarca yıl devlete ya da özel şirketlere çalışmış ortalama bir vatandaşın alacağı emekli maaşının, bu rakamın dörtte biri bile olmamasının açıklanabilir bir yanı yok hakikaten.

Vatandaşın temsilcisi, vatandaşın bizzat şahsından daha imtiyazlı ve ayrıcalıklı bir konumdaydı her zaman, kabul. Ancak bu son düzenlemeyle, yani milletvekillerinin emekli maaşlarına yüzde yüz zam yapılmasıyla bu durumun üstüne haniyse tüy dikildi.

Kalan üç partiye de elbette sitemler mevcut. Ancak AK Parti''ye gösterilen teveccühün sebebi, tam da her türlü vesayete karşı durmak ve üstünlerin hukukuna karşı hukukun üstünlüğünün yanında bulunmak iradesiyse, bu durumda sanırım en büyük sitem de AK Parti''ye gidiyor.

Üstelik de ne zaman geçirildi bu yasa; tam da Fransa''nın, "soykırım olmadı" diyenlere ceza vermeyi yasalaştırdığı bir gece ve dört parti birleşerek, alelacele…

Bu hızlıca varılmış mutabakatı; milletin gerçek sorunları sözkonusu olduğunda da görebilseydik keşke…