Neo cemaatten nekro cemaate

Sonuç: İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan açıklamaya göre, her şey gerçek. Herhangi bir silahlı terör eylemi ya da terör planlaması olmadığı anlaşılmasına rağmen 3 yıldan fazla bir süre, 2 bin 280 kişi dinlenmiş, mutat olduğu üzere bunlar Terörle Mücadele Şubesi"ne bilgi verilmeden yapılmış. Ayrıca, dinlenen kişilerin soruşturma konusu ile ilgisi olmayan, özel hayat kapsamındaki görüşmeleri de dosyaya dahil edilmiş.

7 bin, inanılması gerçekten güç bir rakamdı, resmi ağızdan açıklanan 2 bin 280 de en az ilki kadar inanılmaz...

"Sadece 60 kişi dinlendi" diye açıklama yapan savcıyla, başsavcılığın verdiği rakam arasındaki çelişki ise, daha birkaç hafta önce başsavcılığın dosyayı kendisinden alması üzerine, gazetecilere bildiri dağıtacak kadar kendinden geçebilen savcıların bulunduğu bir ülkede hiç de şaşırtıcı değil elbette.

Bu nasıl bir görev içselleştirmesidir ki, dosyanın alınmasına meslek hayatını tehlikeye atabilecek şekilde mukabele edip, mesleğin teamüllerini yerle bir etmekle kalmayıp hukuk düzeninden sapabiliyorsun, dedirtecek şeyler oldu herkesin bildiği gibi..

Yani: İki rakam arasındaki çelişki şaşırtıcı olmadığı gibi, karşımıza bir heyula gibi dikilmiş, önemi tehdit katsayısında yatan sorunlar karşısında küçük bile kalıyor. Çünkü iki gündür herkes, "Selam-Tevhid" diye bir soruşturma torbası açıp binlerce kişiyi o torbaya doldurmanın ve yıllarca dinlemenin gerçek sebebinin ne olacağını bilmeye çalışıyor.

Bırakın 7 bin kişiyi, başsavcılığın verdiği 2 binin üstündeki rakam bile, bu ülkenin geleceğinden endişe etmesi için yeterli.

Ne planlanıyordu sahiden? Sadece şantaj yapmak için mi dinlendi bu kadar insan? Öngörülen darbeyi başarıyla gerçekleştirdikten sonra, kayıtlardan edinilmiş bilgileri kullanarak binlerce kişiyi hapse tıkmak mıydı nihai hedef? Sonra ne olacaktı, ne umuluyordu gerçekten?

Rakamlar, bütün Türkiye"ye durumun vehametini iliklerine kadar hissettirecek derece önemli elbette; öte yandan bir meseleyi anlamak sadece rakamları anlamaktan geçmiyor, çoğu zaman sayıları bilmek olup bitenleri görmeye kafi gelmiyor. İdrak için, görsel olanın marifetli perdelerinden sıyrılıp soyut olanın farkına varmak lüzum ediyor.

Bu ülke büyük bir tuhaflığın ortasında, çünkü insanlar, önlerinde perde perde sahnelenen ve kesinlikle Shakespeare"inkilere taş çıkartan bu devasa ihanet oyununa inanamıyor.

İnsanlar, Türkiye Müslümanlarının yeni ve modern yüzü diyerek sempati beslediği, yediğinden içtiğinden kısarak yardım ettiği, içlerinde bulunmasa bile oralarda ölüp kalma pahasına dünyanın bir ucuna koşabilen insanlardan ilham olan "adanmışlığı" takdir ettiği cemaatin "dönüşümünü" izliyor, ama sadece izliyor.

Zahirin altındaki batını bilmeden, soyut olanın sırrına ermeden, bu dönüşümün manasını kestiremeden, tevil etmeye çalıştığının derinini çözemeden... Ve bilirsiniz, batını saklamak, dürüst olmamak da bir iktidar kurma biçimidir, üstelik ahlaksız bir yöntemdir.

Gelinen nokta: Kafalardaki adanmışlık algısı aldanmaya; dünyadaki yeni hoşgörü timsali neo-cemaat (yeni) düşüncesi, giderek nekro-cemaat"e (ölüm, çürüme, kokuşma) dönüşmüş bulunuyor.

Bu çürümenin emareleri çoktan ortaya çıkmıştı aslında, Hakan Fidan krizinde, Mavi Marmara"da, IHH tırlarına çekilen operasyonda, dünyanın egemenlerini rahatsız etmeme kaygısında ve daha nelerde...

Telekulak skandalı bunları şeddeledi, şüpheleri giderdi. Artık herkes şuna emin, devlet içinde emniyet-yargı işbirliğinin görünür olmasıyla netleşmiş derin bir otonom yapı sözkonusu ve artık sadece kurumlar arası bir krizle değil, bir devlet kriziyle karşı karşıya olan bu ülkenin, bu yapıdan bir an önce ve hızla kurtulması gerekiyor.

Cadı avı başlatmadan, cemaatin çok büyük bir bölümünü oluşturan temiz insanları hedef almadan... Kuruyla birlikte yaşı da yakmadan...