Okura selamla

Bilen bilir, bu köşede sıklıkla okur mektubu cevaplamam. Bu mesajların, “hafif” yazı gerektiren haftasonları, genelde ''lifestyle''a kadar düşmeyen ama siyaset de yazmayan ''ağır'' yazarların günü kotardıkları ''eğlencelik'' malzemeler olması bunda bir nedense, diğeri de bunun ''okur ve yazar'' arasında özel bir alan oluşturduğuna olan inancım. Ayrıca da bakmayın siz “Türkiye''de bir yazar için konudan bol ne var” repliklerine, okur konu kıtlığında ''yazı kurtaran'' can simidi de olabilir.

Ancak izninizle bugün bir okurumu cevaplamak isterim, çünkü ana hatlarıyla ''inançsızlığa'' bağladığım seri cinayet olayı hakkındaki makaleye, katilin 6 ablasının da türbanlı olduğu gerekçesiyle itiraz eden okur ''haklı'' gibi duruyor ve daha sonra öğrendiğimiz katillerden birinin İmam Hatipli olduğu bilgisi de, bu tezin doğruluğunu şeddeliyor gibi görünüyordu.

Öncelikle kabul etmek gerekir ki, siyasal anlamda karşıt iki kutbun savunma-saldırı silahlarını temsil eden iki simge değer haline gelen imam hatip ve başörtüsü konuları, hem geniş kitlelerden aldığı onayı karar mekanizmaları nazarında akreditasyona dönüştürememiş muhafazakar kesim, hem de karşı uçta ''küçük bir açık'' için teyakkuzda bekleyen laik cephe için en hassas iki nokta konumunda bugün.

Örtünün yasaklanması, İmam Hatip''e üniversite yollarının kapanması, dindar kesimde ''koruyamamış olma'' hissiyatından ötürü patetik bir şefkat duygusu doğurduğu da doğru. İki grup arasındaki bütün o suçlama-temize çekme temrinlerinin odak noktasındaki, kutsallık atfetme ya da tehdit unsuru sayma yönelimlerinin, başörtüsü ve İmam Hatip meselelerine zarar paydasında birleştiği de öyle.

Gelgelelim, kimse ''İmam Hatip''ten seri katil çıkmaz'' demedi. En azından şimdiki, bütün parlak öğrencilerini düz liselere kaptırmış, üniversiteye giremeyeceği baştan belli olacak kadar çapsızlara ve en azından dinini diyanetini öğrenip serserilikten kurtulsun diye babaları tarafından kollarından tutulup getirilerek kayıt yaptırılmış hergelelere eğitim veren İmam Hatipler''den. Birincilikle üniversite kazanan öğrenciler döneminde de İmam Hatip''ten seri katil çıkabilirdi ve evet başörtüsünün koruduğu bugün, vakar, iman ya da pak bir vicdan olmayabiliyor. Örtüyü sadece saçı için sanan kadınlar da yok değil.

Ancak, yazıda modernizm vurgusu da bu nedenle yapılmıştı zaten. Bu yaşantının dindar, laik, muhafazakar, liberal demeden herkesin üstünden elini geçirdiğinden bahis bu nedenle açılmıştı. “İnsana, sırf insan oluşundan dolayı değer veren hiçbir inanç disiplininin bırakılmadığı, değer yerine sınırsız bir hazzın ikame edildiği modern çağın manifestosuna ne kadar uygun değil mi? Zevk için öldürmek, polisten yırtabilirse bunun yanına kâr kalacağını düşünmek. Tanrı inancıymış, vicdanmış, suçluluk psikolojisiymiş filan hak getire.” Derdimiz semboller üzerinden İslam ya da laiklik çarpıştırmak değil, dinsel de olabilen metafizik bir ''inanç'' zaviyesinden meseleye bakmaktı. Ayağıyla taşa vurma, karıncayı incitme konusunda bile mensuplarına bir nizamname getirmiş İslam''ın, dünyaya iyi davranma konusuna hakkını verdiğine inancım tam olmasına karşın, kasıt varolanı varlığıyla değerli saymak gibi bir şeydi yani. Bunun için Müslüman olmak gerekmiyor.

Okurumuz sormuş: Siz hiç mini etekli bir terörist gördünüz mü? Hemen cevaplayalım: Mini etek, modern yaşantının kadın için üç geçer akçe saydığı ''gençlik, güzellik, kadınsılık'' mitlerinin simgesidir. Çizilen ise, balyajına, manikürüne, ilişkisine ilgisi, dünyanın geri kalanına ilgisinden fazla olan kadın stereotipidir. Terör rahatlıktan değil, rahatsızlıktan doğar yani, sistemin öngörülememiş firesi olarak ortaya çıkan sarışın suçlularla başı dertte olan Batı''da da, Türkiye''de de bu böyledir. Bilmem anlatabildim mi?