Ömer neden öldü?

Biliyorum, Ömer Çetin''in ölümünün üzerinden çok geçti. Bu ölüm gündemden çoktan düştü. Ama mühim olan kalbin gündemi... Kalp ibresi, siyasilerin atışmaları, referandum kampanyaları ve iftar basmalar arasında, her gün dönüp dönüp Ömer''i gösterdi.

Dolayısıyla efendim bilmeyenler bilsin, bilenler hatırlasın. İsterim ki, bu kısa hikayeyi duyan herkesin içi yansın.

Ömer Çetin, Muğla Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi öğrencisiydi. Harçlığını çıkartmak için veya okula yatıracağı harcı tamamlamak için ya da ne bileyim bir başka ihtiyacı için yaz tatilinde bir lisenin inşaatında çalışıyordu. Bir gün, bir Ramazan günü, çalıştığı inşaatın tepesinden düştü ve öldü. Gün boyu güneşin altında çalışmasının bedeli olan 30 lira için yani, hepimizin gözlerinin içine baka baka kayıp gitti.

“Sosyal adalet” kavramı geliyor aklıma.

Hayır, “Müslüman tabi ki en iyi arabalara binecek”, “Tabi ki en şık evlerde oturacak” diyenleri bir yere kadar anlayabiliyorum aslında…

80 yıldır bu ülkenin müştemilatında yaşayıp, sahiplik iddiasındaki egemenlerin kapris ve şımarıklıklarını tatmin edici rolünü oynamak zorunda bırakılan; 80 yıldır gelenden geçenden azar ve ayar yiyen bir ortak bilincin, “para halleder” gerçekliği ufukta belirdiğinde bir tür rövanş hissi duyarak zenginleşmeyi dilemesi, o olmasa bile, o eski vazifeden istifa için, eşit şartlara sahip olabilmek için para kazanmayı hedeflemesi hiç de şaşırılacak ya da kınanacak bir hadise gibi durmuyor ortak arkaplanın şartlarını hesaba kattığımda.

Yani dindarların zengin kesimiyle ilgili dillendirilen “para ön kapıdan girdiğinde, vicdan arka kapıdan çıktı” önkabulüne, bu kabulü teyit eden pek çok göstergeye karşın, inatla katılmıyorum. Gösterenleri inatla istisnadan sayıyorum. Belki parayla tanışıklığın süresi uzadığında sözkonusu olabilirdi “vicdan yitimi” ama daha paraya el sürer sürmez direkt insaf erozyonu safhasına geçilmesi, çok hızlı bir tepkime anlamına gelirdi.

Hayır yani, insan bu kadar da hızlı insanlıktan çıkabilemezdi.

Çünkü eski zalim ev sahiplerinde olmayan ya da yeteri kadar olmayan, manevi bir tarafın, toplumun üretim ve mülkiyet ilişkilerini de belirlemesi/etkilemesi gereken bir tarafın olduğunu varsayıyordum. Hala varsayıyorum. Çünkü bu taraf, Müslümanların çoğunun uğrunda yaşadığı şeydi.

Tamam vicdansız değil Müslümanlar yani. Ama kendilerininkinden başka hayatların da varolduğunu unuttular. Bilseler mallarından infak etmeyecek değiller. Ama Anadolu''nun bir yerlerinde tıpkı bundan 20 yıl önce olduğu gibi, yıpranan yakası annesi tarafından tersyüz edilerek ömrü uzatılan gömleğini giyerek Hukuk Fakültesi''ne giden, Tıp Fakültesi''ne giden, Fen Edebiyat Fakültesi''ne giden öğrencilerin de bulunabileceğini görebilemez oldular.

Ramazan ayının manası neydi sahi?

Ömer''in günahı hepimizin boynunda!

Egemenlerin kapris ve şımarıklıkları dedik de, Kemal Kılıçdaroğlu sayesinde bir süredir bu toplumu anlama yolunda gayret gösterdiği izlenimi veren ve bendenizin de dahil olduğu pek çok kişiyi buna ikna etmeye başlayan CHP''nin başörtüsü konusundaki çözüm önerisi, uzlaşmadan ne anladığını açığa çıkardı. Her şey eski tas eski hamam mıydı sorusu da cabası…

CHP''li Sencer Ayata''nın önerisine göre, saçlar önden görünecek şekilde baş örtülürse sorun çözülürmüş. Meselenin tam da temel özgürlükler olduğu ve bunların hiçbir şekilde kısıtlanamayacağını, sınırlanamayacağını hala anlamamış gibiler.

Üstelik din ve gelenek konusunda müthiş cahiller. İnancının gereği olarak başını örten bir kadın için, saçın bir telinin de, tamamının da aynı olduğunu bilmiyorlar. O kadının zaten, Anadolu''da kullanılan ve saçın bir kısmını gösteren örtünme biçimine itiraz ettiği için, kendini bilinçli bir Müslüman ve dinin tüm gereklerini eksiksiz yerine getirmekle sorumlu bir insan olarak gördüğü için saçının tamamını kapattığını anlayamıyorlar.

Bilselerdi bu kadar absürd bir öneriyle bu toplumun karşısına çıkmazlardı. Bilip de yaptılarsa o daha da kötü.