Televizyonda "din" konsepti

Geçtiğimiz günlerde Clinton ile Blair tarafından aynı anda açıklanan ve tüm dünyaca ilgi gören ''insanın gen haritasının çıkarılması'' konusu gazete ve televizyonlarda geniş biçimde kendine yer buldu.

Haber verildikten bir kaç gün sonra, konunun tüm dünyada yankı bulması sonucu, ''görüş alma'' yöntemiyle olayın dini yönünü araştırmayı akıl edebilen televizyoncular, her konuda olduğu gibi anahaber bültenine konuk ettikleri temiz ve iyi görünüşlü Diyanet Yetkilileri''nden konu ile ilgili teyid almanın huzurunu yaşadılar. Görevini yapıyor olmanın rahatlığıyla bir nevi iman tazelediler yani.

"Dine ait ne varsa, şeffaf, billur bir sanduka içinde saklayan ve ancak başka şans kalmadığında onu kullanan ve sonra tekrar yerine koyan" toplumun bir parçası olan tv''cilerden başka bir şey beklenemezdi zaten.

Televizyon haberlerinde gereken her konuda Diyanet İşleri yetkililerinden görüş alınır, çünkü işlevleri ve yapısı dolayısıyla diğer kitle iletişim araçlarından ayrılan televizyon birleştirici mesajlar arenasıdır.

Tv''de teatral, duygusal, rahatlatıcı etkiye sahip mesajlar kisvesiyle, inandırma işlevi yerine getirilir çünkü.

Televizyon ekranı, her konuyu olduğu gibi ''din''i de ''basitleştirme'' süzgecinden geçirerek ve tarihsel, derinlikli, kutsal bir insani etkinlik durumuna sokan bütün özellikleri bir kenara fırlatılarak eğlencelik bir malzemeymişçesine izleyiciye sunar. Haberlerdeki soru-cevap teyidinden başka, dinle ilişkileri olmayanlar, ''din''i eğlence formatıyla sarıp sarmalıyor, sonraki haberde imam hatiplerin kapatılmasını hararetle alkışlıyor. Burası Türkiye.